Tell-sell ?
2002-04-05
Ze is een van mijn meest gewone leerlingen.- Jaargang 46
- nummer 7
Niet superknap, niet superslim, niet super, maar een gewone aardige meid, geen kapsones, vriendelijk in de omgang, beetje gereserveerd naar volwassenen.
Ik mag d’r wel, maar heb niet zoveel met haar.
Ze is zestien. Beetje naïef lijkt ze me wel eens, maar ja. Dat is geen schande… (dacht ik) Ze heet Sifra en is blonder dan haar naam doet vermoeden.
Op vrijdagmiddag blijft ze na de les hangen.
Als ik de deur dicht doe en ze gaat zitten begint ze te vertellen over haar ouders.
Ook deze mensen zijn heerlijk gewoon.
Geen kapsones, geen rare fratsen, maar een gewoon gezin, zelfs van mijn eigen kerksoort.
Terwijl ze praat begin ik me af te vragen waarom ze deze enorme aanloop nodig heeft. Dan geeft haar telefoon een piepje en bekijkt ze het SMSje.
Ze legt de telefoon voor me neer en zegt: ‘Ik wilde je eigenlijk hier iets over vertellen.’ Ik lees het berichtje; <Kom nu maar eens naar buiten snolletje, ik wacht op je. H.I.M.>
Vragend kijk ik het meisje aan.
Haar ogen staan een beetje moedeloos.
‘Wie is dat?’, vraag ik haar.
‘H.I.M, dat is Hanson Immortal Master.
Zo noemt hij zich en hij stalkt me al een half jaar.’
Ik luister de komende twintig minuten naar een vreemd, bijna bizar verhaal.
Sifra vertelt over de nieuwe PC van haar vader en de oude die zij kreeg.
De oude heeft ze op haar slaapkamer mogen zetten en de kabel deed de rest.
Uren en uren heeft ze gechat op internet omdat ze een leuke grappige gozer ontmoette. Dacht ze.
Hij was charmant, aardig, spannend en zelf een beetje kinky.
‘Pardon?’ ‘Kinky,’ zegt ze, ‘hij wilde aan tels..
doen.’ Ik denk dat ze tell sell zegt en frons mijn wenkbrauwen..
Dan verduidelijkt ze. ‘TELSEX , je weet wel, sekspraatjes door de telefoon… We hebben dat ook gedaan en het was best wel grappig en ook wel spannend.
Maar toen ik er genoeg van had, en hem wat flauw vond worden, wilde ik het contact verbreken. Hij werd een beetje dwingend en beetje ranzig. Hij heeft daarna mij eigenlijk nooit meer met rust gelaten en woont maar twintig kilometer hier vandaan.’ Ze laat me een paar andere SMSjes lezen.
Ik lees smerige taal in keurige lettertjes.
‘Wat vinden je ouders ervan?’ Ze lacht. ‘Mijn ouders weten niet eens wat chatten is, laat staan dat ze weten dat ik aan cybersex deed.’ ‘Pardon?’ ‘Ja, ook dat deed ik met hem. Via de computer elkaar een beetje opwinden.’
Ik kijk haar aan en probeer me even voor te stellen hoe ze tussen werkstukken voor school met een vreemde kerel cybert….en vraag ‘Sifra, hoe oud is die jongen eigenlijk?’ ‘Hij is 30.’
Ik vraag wat ze heeft gedaan om hem af te poeieren.
Aandoenlijk vertelt ze haar onmogelijke pogingen en vertelt ze dat ze het in geen geval aan haar ouders wil vertellen.
En ook niet aan de politie.
‘Waarom niet?’ ‘Ach, die vertellen het aan je ouders, politieagenten hebben het te druk om stomme schoolmeisjes te begeleiden bij het omgaan met hun ex.’ ‘Je ex?’ ‘Ja, ik heb wel eens met hem afgesproken en hem ontmoet en gekust.
Alleen in het begin hoor. Mijn ouders zouden me vermoorden als ze weten dat ik hem …’
‘Vast niet’, zeg ik.
‘Nee?, nou dan ken je ze nog niet, ik heb een beter plan’, zegt ze. ‘Ik wil jou iets vragen.
Ik heb morgen met hem afgesproken in de stad. Wil jij meegaan en doen alsof je mijn vader bent? En hem dan bij me wegjagen?’