Geluk
2002-05-17
Toén was geluk heel gewoon…. Bij velen van ons zal associatie bij deze zin plaatsvinden.- Jaargang 46
- nummer 10
Dat weet ik zeker!
Op het moment dat de zin door mijn hoofd schoot, dacht ik: is het echt waar? Was geluk vroeger heel gewoon en is dat nu niet meer zo?
Hoe kwam men er toch bij om die regels te zingen? Misschien was er meer rust in het dagelijks bestaan, misschien werd je geest niet zo overladen met allerlei informatie, waardoor er meer innerlijke vrede was.
Een kop in de krant trof me: ´Waarom maakt welvaart toch ongelukkig?´.
VVD-lijsttrekker Dijkstal verbaasde zich erover, dat de grote materiële welvaart mensen eerder ongelukkig dan gelukkig maakt. Is dat niet erg naïef van de heer Dijkstal. Zo jong is hij toch ook niet meer? Vroeger leerde je immers dat geld niet gelukkig maakt?
Natuurlijk is het wel gemakkelijk om geen middelen te kort te komen voor de terugkerende vaste lasten en uitgaven, maar of geld nu echt gelukkig maakt?
Maar dat zei de heer Dijkstal ook niet.
´Welvaart maakt mensen eerder ongelukkig ´! Dat was zijn betoog. Er zal wel een grote kern van waarheid in deze constatering zitten. Geld hebben en geld uitgeven geeft veel zorg. Als het gaat om groot geld: Hoe moet je het beleggen? Waar moet je op letten bij investeringen? Wanneer slaat de economie om, waardoor je onverstandige beslissingen zou genomen kunnen hebben? Wat hangt daaraan vast voor de mensen die je in dienst hebt genomen en die zichzelf of hun gezin moeten onderhouden?
Maar ook als het gaat om het kleinere geld: de zorg voor de vakanties, de modieuze kleding, de nieuwste technische apparatuur, de versiering in en om het huis, de luxe die je jezelf veroorlooft.
En het zakgeld dat jij jouw kinderen geeft te besteden.
Voelt het ´gelukkig´ wanneer je al je materiële wensen kunt vervullen?
Rentmeester zijn is moeilijk. Onze verantwoordelijkheid is groot en voor ieder mens weer anders in te vullen.
Waar ligt de grens bij wat je voor de ander moet doen en wat je voor jezelf mag besteden? Die afwegingen kunnen inderdaad een ´ongelukkig´ gevoel geven. Maakt u niet bezorgd over uw leven….zegt de Here Jezus (Matt.
6:25-34). Moeten we ons dan niet bezorgd maken als we véél te besteden hebben? Het is best moeilijk. Je leeft toch maar in een maatschappij, waarin veel kan en moet. ´Niet van de wereld, maar wel in die wereld`.
Ingewikkeld? Ja.
Een aantal jaren geleden hebben een paar mensen een ´Vrekkenclub´ opgericht, uit protest tegen het ongebreidelde bestedingspatroon, met name gericht op de eindigheid van natuurlijke grondstoffen en het milieu. Alles hergebruiken was hun slogan, want dan zouden we weer bij de basis uitkomen: Toen was geluk heel gewoon… Een goed initiatief misschien, maar ik weet niet of deze mensen wél het geluk hebben gevonden.
Als je het woordenboek opslaat bij het woord geluk, dan kom je woorden tegen als: lot, fortuin, gunstige loop van omstandigheden, voorspoed, gunstig toeval enz. Als christen denk je toch aan iets anders bij geluk.
´Wat baat het een mens, wanneer hij de gehele wereld wint, maar zichzelf verliest of zelf schade lijdt?´ (Luc.9:25).
Dat gaat dieper dan bezit, positie, leven in een goed milieu, een goed beheer van grondstoffen, of vertoeven in een land waar vrede heerst. Schade lijd je kennelijk wanneer het ware geluk ontbreekt.
Maar wat is dan wél dat ware geluk?
Onze predikant, ds Biewenga, preekte kort geleden over het onderwerp ´geluk´.
Hij gaf in zijn preek o.a. aan wat ´geluk´ niet is. Je kunt het geluk zelf niet pakken.
Wat is geluk dan wél? Hij kwam uit bij de stelling ´Geluk is weten dat je gedragen wordt´. Dat je ondanks alles (successen, nederlagen, falen en mislukkingen) opgevangen wordt. Dat er altijd die eeuwige, machtige armen zijn, die een mens dragen.
En zijn andere stelling: ´Geluk is dat je als mens tot je bestemming komt´. Het ´voor jezelf kunnen ontdekken´ welk plan, welk doel God met je leven heeft.
Dat Hij met joúw leven onderweg is naar Zijn bestemming. Dat doel wil Hij bereiken.
Om dáar blijheid en uiteindelijk geluk in te vinden…. Dat is een moeilijke. Ik heb er lang over nagedacht. Elk mens maakt in zijn leven veel dingen mee.
Dingen die mooi, moeilijk en verdrietig zijn. Soms zijn verdrietige zaken onoplosbaar. Schijnbaar is alle ´geluk´ dan ver weg. Dan denk je: werkt echt alles mee ten goede?
Toch geloof ik, dat wanneer je inderdaad kunt ontdekken, wat God met beproevingen (dat kan ook rijkdom zijn) in jouw leven bedoelt, je het ware geluk kunt vinden. Je kunt daarin ervaren welk plan Hij met jou heel persoonlijk heeft. Daarbij zul je wel goed je ogen en oren open moeten houden.
God accepteert mij zoals ik ben. En ik kan leren te accepteren wie ik ben, met wat ik heb en wat ik niet heb. Met datgene wat overblijft, namelijk een gereinigd en gelouterd mens, kan ik Hem liefhebben en dienen. Geheiligd door de Geest mag ik leren dat ware geluk te ervaren, zodat iets van het ´geluk in God´ kan afstralen op mijn medemens.
Dan bereikt God zijn doel in mijn leven.
Dat is een lang en weerkerend proces, een proces dat zich met vallen en opstaan in ieder gelovig mens zal voltrekken.
Dat staat vast.
In het Nieuwe Testament komt het woord ´geluk´ niet voor. In het Oude Testament wel een paar keer. Bij Job, in de Spreuken en in de Klaagliederen, Micha en Zacharia. Wat mij opvalt is dat het woord ´geluk´ dan in verband gebracht wordt met het leven in God: ´Wat de rechtvaardigen wensen, brengt enkel geluk´, ´De verkeerde van hart vindt geen geluk´, ´Wie inzicht bewaart, vindt geluk´, ´De rechtschapenen zullen geluk beërven´. En als Zacharia spreekt over de bevrijding van Gods volk, dan jubelt hij ´waarlijk, hoe groot is zijn geluk!
Gefeliciteerd, zalig de mens, die dat ware ´geluk´ kent en waarmee God Zijn doel bereikt.
Overgave aan God dus!
Is dan geluk niet heel gewoon?