Een kerk voor jongeren?
2002-05-31
Jongeren zouden een ‘Nieuwe Generatie Kerken’ moeten stichten om verloren mensen met het evangelie te bereiken. Dat was een uitspraak van een 28e jarige voorganger van de Pinkstergemeente Laakkwartier in Den Haag. Het gaat om het stichten van gemeenten ‘in een tevoorschijn komende cultuur’.- Jaargang 46
- nummer 11
De voorganger heeft daarvoor een paar weken geleden een trainingsweekend georganiseerd voor jongeren die hierbij betrokken willen zijn.
Oei, wat spannend dacht ik, toen ik het las. Ik zou hem wel eens kunnen opbellen om te horen hoe dat weekend is verlopen en hem wat vragen stellen, want die zijn er best bij me, wanneer ik zo’n bericht in de krant lees. Want wie zijn bijvoorbeeld ‘jongeren’ en tot hoe lang mag je daar bij horen en lid blijven van zo’n ‘Nieuwe Generatie Kerk’? En wanneer moeten voorgangers eruit stappen?
Ik was in de week dat het verslag in de krant stond bij een oude (lichtelijk demente) dame op bezoek, die alleen nog maar ‘krantenkoppen’ snelt. Die kop luidde: ‘Jongeren willen gemeenten stichten voor jongeren van nu’.
Dat is toch niet waar hè, zei ze, dat zal wel verkeerd gedrukt staan! Geloof je ook niet? Ik zei dat ik het hoopte.
Volgens het verslag in de krant groeit de huidige generatie tieners op in een cultuur met een nieuwe manier van denken en voelen. De generaties vanaf de jaren tachtig zouden een ander patroon van leven hebben dan hun voorgaande generaties. De oudere generatie zou uitgaan van de volgorde in hun leven: ‘gedrag, geloof, erbij horen’. Terwijl de jongeren van nu uit gaan van: eerst erbij horen, dan geloven en als laatste je gedrag aanpassen.
Het erbij horen is het meest belangrijke: de relatie met Jezus en hechte relaties met elkaar. Om relaties draait het geloof. Geloof wordt niet begrepen in dogma’s en credo’s, denkt de voorganger.
Kennelijk zijn jong en oud niet in één kerk meer samen te brengen. Met dit probleem zouden veel kerken momenteel worstelen. Er wordt eindeloos over nagedacht, geschreven en gepraat. Er worden veel dingen aangepast in de bestaande kerken om toch niet tot zo’n rigoureuze stap te hoeven komen als het stichten van aparte kerken voor jongeren. En dat is maar goed ook.
Want ‘wie de jeugd heeft, heeft de toekomst’ is immers de slogan. En dat geldt ook voor de kerk.
Je zou er verdrietig van worden als het echt waar is, dat de kloof tussen jong (wat is jong?) en oud (wat is oud?) zo groot is. Een onoverbrugbare generatiekloof?
Ik geloof er niet in. En waarom niet? Omdat de bijbel het ons anders voorhoudt. Psalm 148:12 ‘gij jongelingen en ook maagden, gij ouden en jongen tezamen’. En de profeet Joël 2:15 en 16, waar hij een oproep doet tot bekering en boete: ‘roept een plechtige samenkomst bijeen…heiligt de gemeente, roept de ouden bijeen, vergadert de kinderen en de zuigelingen’.
Denk aan psalm 78:3 en 4. En de spreuken houden ons op diverse plaatsen de wijsheid der vaderen voor. De bijbel is immers het uitgangspunt voor de kerk van Jezus Christus, ondanks alle tekortkomingen met betrekking tot een schijnbare kloof.
Ik ben ervan overtuigd dat er activiteiten kunnen zijn in de kerk, die heel specifiek door jongeren worden aangepakt.
Denk met name maar aan de contacten met buitenlandse christenen, congressen en conferenties, evangelisatiewerk enz., waarbij de taalbarrière voor veel ouderen een probleem kan zijn (hoewel dat aardig inloopt!).
Maar ook het culturele aspect kan daarbij een rol spelen. Jongeren komen misschien meer in het buitenland en hebben andere contacten. Je kunt ook denken aan het belang van jongerendagen, zoals die regelmatig georganiseerd worden. En zo zijn er meer activiteiten, die jongeren liever zelf aanpakken.
Misschien ‘God Fashion’ zie Dromer in Opbouw? (Jammer overigens dat ze zich als´kerk´ presenteren. M.R.).
Geen enkel probleem die eigen initiatieven, integendeel, het getuigt van investeren in het geloof. Maar een eigen kerk….? Een ‘Nieuwe Generatie Kerk’?
Wat betekent het dat we als gemeente het lichaam van Christus zijn en dat ook moeten vertonen, zoals in 1 Kor.12: 12-31 uitvoerig door Paulus wordt besproken?
‘Want het lichaam bestaat ook niet uit één lid, maar uit vele leden.
Indien de voet zeggen zou: omdat ik niet het oog ben, behoor ik niet tot het lichaam; behoort hij daarom niet tot het lichaam?…..’. We kunnen onmogelijk zonder elkaar, we hebben elkaar allemaal nodig. De hand en de voet, het oor en het oog. Ze zijn allen onmisbaar. Mogen we dan onszelf misvormen door deze lichaamsdelen van elkaar te scheiden? Nooit, ook al functioneren ze niet optimaal en zijn ze misschien niet altijd goed op elkaar afgestemd.
Daar zijn immers heelmeesters voor!
En die zijn er velen, maar ze moeten niet te vaak ‘niet thuis’ geven, want dan blijft het lichaam gehandicapt.
Wij zijn allen heelmeesters als verantwoordelijke kinderen van God. ‘We hebben als gelovigen allen tezamen deel aan de schatten en gaven van onze Here Jezus en zijn verplicht deze tot nut en heil van de andere leden gewillig en met vreugde te gebruiken. Cat. zondag 21, 55)’. Jong en oud dus. We zullen ons ook allen moeten inzetten voor het proces van ‘genezing’, als er iets mis is in het functioneren van jong en oud in de kerk.
Ouderen krijgen vaak het imago mee dat ze ‘niets willen’ en dat zal incidenteel ook wel zo zijn. Ik denk soms dat er een sfeer van wantrouwen kan zijn, over en weer. Hoe kun je dan aan vertróuwen winnen? Door o.a. elkaar op te zoeken en naar elkaar te luisteren.
Ik heb er vaak voor gepleit, dat jongeren 1 of 2 oudere mensen voor zichzelf ‘adopteren’. Dus op bezoek gaan en vragen stellen over het beleven met betrekking tot kerk en geloof en daarbij hun éigen beleven van het geloof en hun ervaring als jeugdig kerklid vertellen. En hun wensen voorleggen.
Jongeren zullen merken dat er heel veel geloof is bij ouderen en dat ze dikwijls niet traditioneel zijn.
Ouderen zijn veelal wél confessioneel.
Dat is wezenlijk wat anders. Jongeren zullen bemerken dat velen van hen open staan voor nieuwe vormen, maar graag ook respect waarnemen voor datgene wat hun lief is geworden.
Ouderen kunnen zich misschien soms minder goed uiten dan jongeren, omdat ze dat niet geleerd hebben. Daar zullen jongeren rekening mee moeten houden.
Ik ben me bewust dat dit niet dé oplossing is van het gehele probleem, maar het is wel wezenlijk wanneer we ‘het lichaam van Christus’ willen vertonen.
Overigens is er veel positiefs voor jongeren in de kerk, maar dat kan in gezamenlijk overleg beter én uitgebreid worden. Er zijn genoeg functies die door jongeren overgenomen kunnen worden en genoeg activiteiten om een bijdrage te kunnen leveren in de kerk.
Ze moeten het echter ook willen!
Ik zit met een jongere in een gebedsgroep en die zei me laatst dat het daaraan nogal eens ontbreekt.
Jongeren willen wel iets voor zichzelf, maar niet zo graag in samenwerking met oudere generaties.
De wegwijzer voor de kerk zal toch 1 Kor.12 moeten zijn om de kloof tussen jong en oud niet groter te laten worden.
Laten we ons daar allemaal voor inzetten om te voorkomen dat we een ‘Nieuwe Generatie Kerken’ krijgen.