Op weg naar de EO-Jongerendag: Ga terug
2002-07-12
‘k Zal het maar gelijk eerlijk zeggen: mijn dochter is wel naar de EO-jongerendag geweest - en haar vader is daar blij mee. Maar mijn Gereformeerde Gemeente collega uit Ridderkerk, ds G.J. van Aalst, zal mij dat niet nazeggen.- Jaargang 46
- nummer 14
In De Saambinder van 30 mei (een week voor de Jongerendag) liet hij een duidelijke waarschuwing horen.
Ik neem, zonder verder commentaar, een gedeelte van zijn artikel over. Het is goed om af en toe ook van dit geluid kennis te nemen.
Na verwezen te hebben naar schaars en strak geklede vrouwelijke artiesten die op deze dag optreden, vervolgt hij: Maar, zegt een jongere tegen zijn ouders, ik ga voor de goeie sprekers naar de EO-Jongerendag. De rest, ach, die neem ik op de koop toe. Laten we daarom eens zien welke sprekers de omroep voor 8 juni op het programma heeft staan. De eerste is een oudgediende bij de omroep: Henk Binnendijk.
Hart voor de jeugd heeft hij. Zorgen over jongeren ook. Zorgen over de invloed van de beeldcultuur, over de cultuur van vrije, ongebonden seksualiteit, waar ook onze jongeren voor open blijken te staan. Daar waarschuwt Binnendijk tegen. Gelukkig.
Maar, weet Henk ook, God houdt van iedereen. Terwijl Christus die veelbetekende woorden sprak: "Ik ben de goede Herder; de goede herder stelt zijn leven voor de schapen" (Joh. 10:11), houdt Binnendijk de duizenden jongeren al meer dan 25 jaar voor dat Christus voor hen allen gestorven is, dat God van hen allen houdt en dat zij dus nu de keus moeten maken. "Het hangt af van mijn en jouw reactie", sprak Henk een jaar of vijf geleden. Een jaar later moedigde hij de jongeren aan om te bidden: "Heere, ik laat U toe in mijn leven." "Ik zou graag willen", zo formuleerde hij zijn diepste wens vorig jaar, "dat velen op Jezus verliefd worden."
Het is waar, Binnendijk spreekt gunnend over Gods liefde. Nou dan, zegt een jongere, op die manier hoor ik dat niet bij ons in de kerk. Nee? Gelukkig dat je dat niet op die manier hoort. Is het liefdevol om jongeren op een eerzij dige wijze te sussen met "zachte dingen"
(Jesaja 30:10), alsof er geen wonder van wedergeboorte in ons leven nodig is? Is God alleen een God van liefde? En dan zo onbepaald voor iedereen, voor al die duizenden jongeren hoofd voor hoofd?
Het klinkt bijna wrang, maar toch is Binnendijks toespraak, met de duidelijk remonstrantse lijn, doorgaans het ‘beste’ wat een bezoeker van de EOJongerendag meekrijgt. Laten we eens een ogenblik luisteren naar de tweede spreker die de EO voor dit jaar aankondigt, Peter Scheele. We doen dat met enige tegenzin, omdat we uitdrukkingen op papier moeten zetten, die tegen de borst stuiten, die de heiligheid van God op een ernstige wijze aanranden. Toch moeten we er iets over schrijven, om een eerlijk beeld van de EO-Jongerendag te tekenen, om ouders op te roepen er alles aan te doen om hun kinderen uit het stadion in Arnhem te houden.
Drie jaar geleden was Peter Scheele ook van de partij op de EO-Jongerendag.
"Als je hart", zei hij toen, "een klein beetje naar God uitgaat, dan zegt God "Yes, yeah!".
Nog iets: "Als de Geest van God bij jou langskomt om door het raampje in je hart te kijken en op de deur klopt om te kijken of je er bent, dan hoef je alleen maar de deur open te doen en te zeggen: Kom binnen." Is dit echt de inhoud van het Evangelie, de boodschap van Gods onverdiende genade voor zondaren?
Nog één zaak over de tweede spreker.
Peter Scheele is trots op een club die hij zelf oprichtte, een club met een ronduit schokkende naam: de "Jesus-fanclub".
Eén zin uit een brochure over zijn club, bewust niet meer en bewust niet de meest vergaande, zal duidelijk maken welke geest daarachter zit: "Laat Jezus toe een vriend voor je te zijn en na verloop van tijd zal je hem zo tof gaan vinden dat je een fan van hem wordt!"
Eigenlijk zouden we het artikel hier moeten stoppen. Maar toch gaan we nog even terug naar de concerten van de artiesten. Dit is tenslotte verreweg het grootste onderdeel van de EOJongerendag.
Twee uur duren ze in totaal, tegenover twee keer twintig minuten toespraken. Drie jaar geleden was een Britse groep te gast, die blijkbaar in de smaak viel. De artiesten mogen dit jaar terugkomen. De naam van de groep betekent zoveel als "razend", "uitzinnig". De band produceert de wereldse muzieksoort van "goed in het gehoor liggende pop-rock", zo meldde de EO in het programmaboekje van de jongerendag van 1999. De muziek, zo concludeerde het Algemeen Dagblad bij die gelegenheid, verschilt niets van wat jongeren op gewone popconcerten horen. Ondertussen zegt de groep zelf muziek te maken die wijst op de grootheid van God.
Ofwel, godsdienst in een puur wereldse jas. Blijkbaar kan dat, zei EO-directeur A.G. Knevel in 1999 in een interview met het RD. Als de praktijk de norm is, kan dat inderdaad, want het gebeurt nu eenmaal. Maar als de Schrift onze norm is? Als we werkelijk geloven dat wie een vriend der wereld wil zijn, een vijand Gods wordt gesteld (Jakobus 4:4b)? Dan stuiten we hier op een onmogelijke vermenging van kerk en wereld. () Al vele jaren probeert de EO de steeds extremer wordende jongerendag goed te praten vanuit een verlangen om jongeren, liefst buiten-kerkelijken te bereiken. Inmiddels is uit onderzoeken gebleken dat slechts een paar procent van de bezoekers van de EO-Jongerendag niet-christelijk is. Al die anderen, van wie een aanzienlijk deel uit de reformatorische kerken komt, krijgen ondertussen een gevaarlijk mengsel van werelds vermaak en oppervlakkige religie voorgeschoteld.
Het bezoeken van de EO-Jongerendag zal gewetens van jongeren afstompen.
Ze zullen ook grenzen gaan verleggen, net als de EO al jaren doet. Daarom is er slechts één medicijn: Wegblijven.
M.H.T. Biewenga, Emmeloord