...tóch independentistisch?
2001-01-19
(INGEZONDEN)- Jaargang 45
- nummer 2
In Opbouw 45e jaargang nr 01 wordt onder bovenstaande kop mede de Stagg genoemd. Hoewel mij uiteraard aanspreekt dat een pleidooi wordt gevoerd voor een sluitender financiële regeling voor deze stichting, veroorloof ik mij een enkele opmerking over haar ontstaansgeschiedenis. Anders dan in genoemde bijdragen wordt verondersteld is de Stagg namelijk niet ‘een particuliere aangelegenheid’, een zaak van particulier initiatief waarvoor een bijdrage van de kerken gevraagd wordt. De Stagg (toen nog onder de naam ‘Stichting anno 1970 voor gereformeerde kinderbescherming en maatschappelijk werk) is de Nederlands Gereformeerde voortzetting van de Stichting voor Gereformeerde Kinderbescherming die in 1952 in de toenmalig ongedeelde Vrijgemaakt Gereformeerde Kerken werd opgericht door de Centrale Diaconale Conferentie. Door de scheuring in de kerken in 1967 ontstond ook een breuk in de Stichting. In 1970 verzocht de Centrale Diaconale Conferentie (NGK) de overgebleven bestuursleden het werk in een nieuwe stichting voort te zetten. Zo ontstond de stichting, die thans Stagg heet. De Stagg is derhalve voortgekomen uit de gezamenlijke diaconieën. En al zodanig een zaak van de kerken gezamenlijk. Op grond daarvan is de stelling dat de kerken dan ook niet vrijblijvend staan ten opzichte van deze stichting (ook financieel) nog niet zo vreemd. Maar het ging mij met name om met deze reactie enige duidelijkheid te verschaffen over de niet ‘particuliere’ status van deze stichting.
L. Eland,
voorzitter Stagg