En, goede tijd gehad met Jezus...?
2002-12-13
‘Leef als Jezus. Hij is voor mij de samenvatting van alle geboden van God. Ik hoor je knarsetanden van binnen: je weet dat je de wet niet kunt volbrengen. Mijn lieve autonoom, wie heeft je wijsgemaakt dat jij die wet kunt doen ? Gods’ gebod is een aanbod. Hij zegt tegen je: ‘Mijn gebod is nooit een appèl op jouw vermogens, maar op de Mijne’. Nu weet je Wie je Coach is!’ Dominee Dick van Keulen in warm enthousiasme op de zesde Godfashion-bijeenkomst in Zwolle.- Jaargang 46
- nummer 24
In de frisse novemberavondatmosfeer naderen we per fiets de WZRV-hallen. Tijdens onze fietstocht is de stroom fietsers achter ons steeds groter geworden. Even later ontdek ik allerlei bekende gezichten, die net als ik speuren naar een parkeerplekje voor hun fiets. Ik herken ook jongeren, die ik al een tijdje gemist heb in de kerk. In drommen lopen we de hal binnen waar bemoedigend boven staat: U bent van harte welkom. Al snel staan we in de enorme zaal waar eindeloos veel jongeren rustig staan te genieten van de muziek.
Wij, veertigers, zoeken een plekje wat meer achter in de zaal om onze oren wat te ontzien. De zaal is vrij donker, maar gekleurde lampen zorgen voor sfeer. Op het podium staat een enorm scherm waarop alles geprojecteerd wordt wat op het toneel gebeurt. ‘t Is feest hier, voor jong en oud.
De viering begint met het lied:
‘t Is goed om U te ontmoeten, met Uw kinderen U te prijzen.
U geeft mij vrolijkheid Heer, ‘k zing een lied en geef U eer.
U laat mijn voeten dansen, U vult mij met een lied.
U geeft mij reden voor een feest.
NOODUITGANGEN
Gelach klinkt er vervolgens op als gastheer Erwin ons ouderen – achter in de zaal – ook van harte welkom heet.
Hij is zo zorgzaam om de nooduitgangen aan te wijzen, wat met ruim 1800 mensen geen overbodige luxe is.
Erwin stelt ook het pastorale team voor. Je kunt met één van hen straks praten of samen bidden. Thema voor deze zesde Godfashion-bijeenkomst is: What about your Coach ? Wie staat er naast je in het leven ? Erwin vraagt in gebed de HEERE om een zegen over de avond. Over Hem zingen we dan: ‘Groot en machtig is Hij’ en ‘De Heer regeert’. Wat kunnen jongeren zingen ! Met gitaar en drum krijgt je stem ook wel een zetje. Vol overgave gaan regelmatig armen de lucht in: Groot en machtig is Hij !
Dan klinkt het geroffel van de drum, onheilspellend. Een jongen komt onbevangen het toneel ophuppelen. Terwijl hij rondloopt knettert een kale, koude stem: ‘Gij zult geen sex hebben, gij zult niet uitgaan, gij zult geen bier drinken na Godfashion…’ De jongen blijft bevroren staan.
Twee in het zwart geklede jonge vrouwen wikkelen hem ondertussen in verband. En steeds blijft die akelige stem maar schallen ‘Gij zult niet…’ De jongen verwordt tot een mummie. Maar dan roept een verlossende stem: ‘Gij zult niet voor de wet leven, maar voor God’. De jongen rukt z’n windselen af en is vrij.
LIEFDESBRIEF
Dominee Dick van Keulen haakt vervolgens soepel in op het gepresenteerde drama.
Hij vertelt dat de bijbel ook voor hem vaak een wetboek is geworden in plaats van een liefdesbrief. Terwijl Van Keulen praat sluit ik een tijdje m’n ogen. Al luisterend dringt zijn prettige, lichte, jonge stem tot me door. De man naar wie ik, samen met al die jonge mensen, ademloos zit te luisteren is bijna tachtig jaar! We luisteren, maar we vibreren ook mee: ‘Aaahh’ treurt de zaal oprecht wanneer Van Keulen vertelt dat hij ooit een allenig jongetje was.
Van Keulen speelt er moeiteloos op in: ‘Mensen, wat doet dat goed !’ Intussen nadert hij met z’n woorden jong en oud heel dichtbij. Van Keulen benoemt dat elke mens met een leegte van binnen zit. En voor je ‘t weet vult die leegte zich met angst, met eenzaamheid, vuiligheid. Vanuit Efeze 3:14-19 laat de dominee zien: God wil die inwendige mens in jou versterken. Hij wil in jou komen wonen. De Here Jezus wil je gedachten gaan besturen. Hij wil zo graag dat je niet een Beeld van God maakt, maar Zijn Beeld bent.
De pastor vertelt dat de Here Jezus hem ook geholpen heeft bij zijn omgaan met sexualiteit.
Jezus komt elke dag naar ons toe en vraagt: ‘Wat kan ik voor je doen?’ Hij wil je rommel van binnen opruimen.
Hij wil je steeds helpen een gelukkig mens te worden in deze rotwereld.
STIJVE LEDEMATEN
Na ruim een half uur intensief luisteren gaan we als toehoorders ons zitvlak voelen (toen Van Keulen begon zijn we op de grond gaan zitten). Niet alleen veertigers blijken stijve ledematen te krijgen. Op een heel natuurlijke manier vertellen de jongeren aan Van Keulen, dat ze nu weer willen gaan zingen: steeds meer jongeren gaan staan. Van Keulen zegent geroerd zijn jonge gehoor en verlaat node het podium. De band zet eerbiedig een rustig lied in: ‘Heer, Uw bloed dat reinigt mij, doet mij leven en maakt mij vrij’. In de naklanken vertelt een jongen dat hij de vergeving lang als een eindpunt heeft gezien. Steeds meer is hij echter gaan begrijpen, dat de vergeving een beginpunt is. Je mag je zonden opzij leggen en opnieuw beginnen. Terwijl ondertussen de klanken van het lied doorgespeeld worden, stelt de jongen voor, dat wie wil, nu mag knielen. We knielen, maar er blijven ook mensen staan. De tekst van het lied dringt in geknielde houding sterker tot me door:’…. en Hij wast mij, witter dan de sneeuw…’ Voorzichtig kijk ik om me heen. M’n anders wat geremde buurman heeft een vochtig oog. Schuin voor me zit een jongen in zeer geconcentreerde geknielde houding, waarschijnlijk in gesprek met God. Tijdens het volgende lied staan we één voor één rustig weer op.
Een nieuw, engelstalig lied leren we aan. De leider van de band zet ons daarbij aan het denken. In een huwelijk maak je er soms iets speciaals van door bijvoorbeeld samen uit eten te gaan. Maar zoiets feestelijks slaat nergens op als je gedurende de andere dagen als kat en hond leeft.
Zo is het vanavond ook bij deze viering. We moeten er niet alleen vanavond een feestje van maken. Als we elkaar de volgende keer zien moeten we elkaar kunnen vragen: ’En, heb je een goede tijd gehad met Jezus ?’
RUIMTE VOOR TRANEN
Een gezellige, pittige jazzmelodie vult daarna de zaal.
Vier in jaren twintig-, dertigkleding gehulde jonge lieden dansen, huppelen blij op het toneel. Ze beelden het vernieuwde leven uit, geïnspireerd op 2 Korinthe 5:17. Een aanstekelijk tafereel. Dan zingen we nog heel veel. Bijna twee uur zijn we bij elkaar geweest. Langzaam druppelen we de zaal uit, hier en daar even pratend, neuriënd.
Op de fiets terug mijmeren we wat door over alles. Wat is knielen een krachtig gebaar om klein te worden, los te komen van wat je wilt ophouden.
En wat is het soms fijn als het wat donkerder is in de ‘kerk’. Je hebt minder neiging om je heen te kijken en je voelt je ook minder bekeken. Een traan gun je meer ruimte.
En wat een tijd nemen jongeren om te zingen, te luisteren, te vieren. En wat was het eerbiedig, ook al vonden onze oren de muziek wat hard. Grappig trouwens dat jongeren de melodieën van deze liederen mooi vinden.
Ik ervaar ze soms als wat slepend, wat veel van hetzelfde.
Maar verschil in smaak mag er zijn: Onze grootouders zongen ook in een ander ritme.