Gereformeerd Zoetermeer in beweging
2001-09-28
Het jaar 2000 is voor gereformeerd Zoetermeer een jaar met hoogtepunten geweest. Het jaar tweeduizend stond in het teken van de start van twee zusterkerkrelaties. In juni stemden zowel de classis van de Gereformeerde Kerken Vrijgemaakt als de classis van de Christelijke Gereformeerde Kerken in met de zusterkerkrelatie van deze beide kerken in Zoetermeer. En in het najaar van dat jaar werd de zusterkerkrelatie van de Nederlands Gereformeerde kerk en de Christelijke Gereformeerde kerk een feit. Tevens zijn er gesprekken gaande tussen de Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt en de Nederlands Gereformeerde Kerk.- Jaargang 45
- nummer 19
Volharden
Het zal u niet bevreemden dat er heel veel werk verzet is voordat het zover was. De contacten tussen deze kerken lopen al zo’n vijftien à twintig jaar. De intensiteit waarmee deze gesprekken gevoerd werden wisselde regelmatig en was afhankelijk van de situatie binnen de afzonderlijke gemeentes. Het was wel dat het al of niet aanwezig zijn van een ‘eigen’ predikant grote invloed heeft gehad. Daarmee is niet gezegd dat de predikant een noodzakelijke voorwaarde is om de gesprekken aan de gang te houden. Veel belangrijker is dat de gemeenteleden en de kerkenraadsleden het belang onderkennen van toenadering tot elkaar en de opdracht erkennen die wij daartoe hebben van de Here Jezus Christus.
Dit proces verloopt echter lang niet altijd soepel. Goede relaties ontstaan lang niet altijd vanzelf. Daarin moet men investeren. We herkennen dat ook in de bijbel. Paulus heeft het in zijn brieven regelmatig over de wedloop en het volharden tot het einde.
Dat wijst op de inspanningen die we ons als christenen moeten getroosten om vast te staan in het geloof, zowel persoonlijk als ook naar elkaar toe.
De zusterkerkrelaties zijn een zegen die we mogen ontvangen van onze God. We krijgen daarmee echter tevens een nieuwe opdracht namelijk het in stand houden, het onderhouden van die relatie. Ook hier komt het weer aan op volharden.
Het onderhoud van de relatie
Relaties onderhouden doe je niet door op afstand te blijven van elkaar. Het is van belang om goede afspraken te maken over de omgang met elkaar.
Dan zal blijken dat je samen sterker bent en dat je meer kunt betekenen als christelijke gemeente in de omgeving waarin je leeft en woont.
Op dit moment zijn er afspraken gemaakt over samenwerking tussen de Christelijke Gereformeerde Kerk en de Vrijgemaakt Gereformeerde Kerk en de samenwerking tussen de Christelijke Gereformeerde Kerk en de Nederlands Gereformeerde Kerk.
De samenwerking CGK en GKV
In de gezamenlijke verklaring die ten grondslag ligt aan de zusterkerkrelatie zijn een aantal zaken genoemd waarover de kerkenraden nog verder met elkaar zullen spreken. Dit betreft onderwerpen zoals het Schriftgezag, het toelatingsbeleid tot het Avondmaal en christelijk onderwijs.
Afgesproken is dat de kerken elkaar ook mogen bevragen op het punt van kerk van Christus zijn. Daarom is afgesproken om jaarlijks kerkvisitatie te houden. Zo kun je meeleven met elkaar, toezien op elkaar en elkaar van advies dienen. Er worden regelmatig gezamenlijke kerkdiensten belegd.
Ook ligt er het voornemen om samen Avondmaal te vieren. Regelmatig vindt er kanselruil plaats.
De samenwerking moet door de gehele gemeente heen lopen. De beide kerkenraden hebben dat ook onderkend.
Een factor van betekenis daarbij is dat de GKV gemeente ruim tweemaal zo groot is als de CGK gemeente.
De samenwerking moet ook door de basis, de gemeenteleden zelf gedragen worden. Daar moeten de initiatieven vandaan komen. Samenwerking kun je niet opleggen aan leden van een gemeente. Zeker niet in deze tijd waarin individualisme een bepalende cultuur is.
Om hier goed mee om te kunnen gaan is een kleine werkgroep gevormd uit beide gemeentes. Deze werkgroep heeft een ‘brainstorm avond’ belegd met vertegenwoordigers van verenigingen, clubs, bijbelstudiekringen, gebedskringen, kindernevendienstgroepen en huisgroepen uit beide gemeentes. Tijdens deze avond zijn een groot aantal ideeën, rijp en groen, genoemd en besproken. Dit was een zeer vruchtbare bijeenkomst. Er werd enthousiast meegedaan. Men was kritisch op de zaken die aangedragen werden.
De voorstellen werden beoordeeld op de bijdrage aan de gemeente-opbouw en de uitvoerbaarheid.
Zo ontstond een lijst van ruim 20 onderwerpen.
Door de kerkenraden is er uiteindelijk een tiental vastgesteld om uitgevoerd te worden. Bij een dergelijke actie moet ervoor gewaakt worden dat niet alleen het jeugdige deel van de gemeentes betrokken wordt, maar ook de ouderen.
Naast de hiervoor genoemde zaken ontmoeten de jongeren en de ouderen elkaar overigens al langere tijd op de jeugdsoos, gezamenlijke verenigingsavonden, sing-ins, bijbelstudieavonden, enzovoort.
De samenwerking CGK- NGK
De voorgaande beschrijving van de samenwerking tussen CGK en GKV werd (gedeeltelijk) gekenmerkt door een stuk geleide structurering. Dat is niet zo vreemd als men het verschil in grootte van beide gemeentes in overweging neemt. Daarnaast ligt deze aanpak ook wat meer in de ‘grootste gemene deler van de aard’ van beide gemeentes.
De samenwerking tussen CGK en NGK wordt meer gekenmerkt door het ‘werkende weg’ de manier vinden om samen gemeente van Christus te zijn.
De gemeentes zijn dan ook bijna even groot. In de periode voorafgaande aan de formalisering van de zusterkerkrelatie waren de gemeentes op bepaalde tijden bij elkaar te gast in de erediensten. Hierdoor vond er een geleidelijke kennismaking plaats.
Bepaalde contacten verliepen daardoor vanzelf.
Op dit moment vinden er regelmatig gezamenlijke diensten plaats. In de vakantietijd is dat zelfs structureel voor de middagdiensten. Daarnaast vindt er kanselruil plaats. Regelmatig zijn er gezamenlijke jeugdactiviteiten.
Door de NGK worden studieavonden georganiseerd over diverse onderwerpen, waaraan de CGK-leden kunnen deelnemen. Dit zijn zeer leerzame bijeenkomsten.
Tijdens een studie over bij voorbeeld ‘de economie van het genoeg’ leer je veel van en over elkaar.
Er wordt ook gezocht naar mogelijkheden om de huisvesting te combineren.
In eerste instantie gaat het om de ‘door-de-weekse’ activiteiten. De CGK heeft een eigen kerkgebouw, de vergaderruimtes zijn echter beperkt. De NGK heeft geen eigen kerkgebouw, maar heeft een goede plaats gevonden voor haar erediensten in de aula van de christelijke school voor voortgezet onderwijs in Zoetermeer. Beide gemeentes hebben dus behoefte aan ruimte voor de activiteiten naast de kerkdiensten en de wekelijkse vergaderingen en andere activiteiten. Ook dit is een onderwerp waarom samenwerking tussen beide gemeentes plaats vindt.
De toekomst
De toekomst gaan we in vertrouwen op de Heer tegemoet. Er liggen nog wel enkele punten binnen de eigen kerkverbanden van de CGK en GKV met betrekking tot de zusterkerkrelaties.
Niet iedereen kan zondermeer vrijmoedig meegaan in deze ontwikkelingen.
Wij moeten daar begrip voor hebben en trachten met elkaar op te blijven lopen. Begrip is nodig en moet ook opgebracht worden. Dat hoort bij een christen en een christelijke gemeente.
Zeggen we niet vaak dat er eenheid in verscheidenheid moet zijn? Gebed voor elkaar is nodig en aanvaarding van elkaar Tenslotte: het is heel bemoedigend dat ook de kerkenraden van de GKV en de NGK met elkaar in gesprek zijn. Het zou mooi zijn als de driehoek in de zusterkerkrelaties tussen de drie hier genoemde gemeentes compleet werd.
Volharden tot einde zegt Paulus. Laten we daarom biddend verder werken.
Jan Eberwijn is lid van de Christelijke Gereformeerde Kerk van Zoetermeer, hij publiceerde deze bijdrage eerder in de Doorgeefbrief van Gereformeerd Appèl.