Spieken
2001-10-12
Ik kijk op vanaf mijn boek en zie tot mijn verbazing dat Kristelle spiekt.- Jaargang 45
- nummer 20
Ik maak het zelf nooit mee. Spieken tijdens mijn toetsen is een unicum. Ik geef helder en duidelijk aan welk risico je loopt. Ik geef aan welke organisatie ik in de klas verwacht (telefoons weg, geen boeken, schriften, stencils in het zicht. Tafels in rijtjes van vier)
Mijn preek voorafgaand aan een toets kunnen ze wel dromen: ‘Als je spiekt, doe het dan heel goed, zodat ik het niet zie. Als ik het zie ben je het bokje.
Spieken is fraude en wordt gemeld aan de examencommissie. En sinds de winnende uitspraak over ons laatste ‘voorgekomen zaakje’ staat die examencommissie redelijk relaxed in de schoenen.’
Het is stil in het lokaal. Achttien meiden, zes jongens zwoegen op een toets. De toets is niet moeilijk maar er staat een aantal leervragen in. Niet geleerd, weinig kans op goede punten. Ik heb zelf een hekel aan dat soort toetsen.
Ze zit zes meter bij me vandaan en ze zit te spieken. Gewoon het leerboek op schoot. Ik zie het en ze weet niet dat ik het zie.
Ik denk terug aan mijn laatste eigen spiekactie. Ik reken stilletjes uit dat dit acht maanden geleden is geweest. Bij mijn examens ‘digitaal rijbewijs’ spiekte ik door MS Access te openen tijdens de toets over dat onderdeel. De helpfunctie van Microsoft producten is erg uitgebreid en elke toetsvraag stond erin… Was ik slim of was ik frauduleus? Er stond nergens in de opgaven en beschrijving dat zoiets niet mocht. En mij op een computer een toets laten doen, is een Houdini-kat op het spek binden.
En nu, nu kijk ik naar een meisje van 18. Ze heeft een boek op haar schoot liggen. Ik vraag me af wat ze zal doen als ik naar haar toeloop.
Als ze moet gaan staan.
Ze kijkt op en ziet mijn blik. Ik dwaal zonder reactie te geven met mijn ogen over de andere leerlingen.
Ik denk na. Ben benieuwd hoe ze het boek denkt te kunnen wegwerken.
Ik ken mezelf.
Op de middelbare school deden we het met proefwerkpapier van school. Dat nam je mee naar huis, je vulde op een leeg blaadje in de kantlijn de belangrijkste rijtjes in en tijdens het begin van de toets wisselende je het uitgedeelde blaadje om voor de versie van thuis. Bij controle zei je dat je het even opgeschreven had tijdens de toets.
Mijn klas had laatst een geweldige vorm van spieken uitgevonden. Ik heb mijn waardering uitgesproken, toen ik het hoorde.
Tijdens een toetsuur waar een andere docent bijzitter was had de klas vooraf in de pauze, het hele schoolbord volgeschreven met ‘hulpmiddelen’.
De docent die kwam surveilleren keek ernstig en dwingend een uur lang de klas in. Terwijl iedere leerling keurig alle zaken van het schoolbord over kon nemen, constateerde hij geen onregelmatigheden.
Maar ja, Kristelle… Ze zit daar nog steeds met een boek op schoot.
Ik weet nog dat ik als ik een spiekbriefje maakte niet durfde te bidden om rust en inzicht bij de toets.
Ik deed vaak eerlijk met toetsen, juist dan bad ik om kracht.
Maar als ik mezelf een handje hielp, dan durfde ik God daar niet zo goed in te betrekken.
Hoe zou Kristelle dat doen? Ik weet dat ze gereformeerd is en zelfs belijdeniscatechisatie volgt.
Ik besluit vanavond een ‘Dromer’ te schrijven over Kristelle.
En ik hoop voor het eerst sinds 32 Dromers dat een leerling mijn column leest...