TSB'ers op weg naar de pastorie
2001-10-26
Vorige maand werd het jaarlijkse TSB-weekend weer gehouden.- Jaargang 45
- nummer 21
Studiebegeleiders, studenten, vriendinnen, vrouwen en zelfs kinderen reisden af naar Amerongen om daar een heel weekend samen door te brengen. Gelogeerd werd in het conferentiecentrum van de zendingsdiaconessen, een prachtige locatie midden in het bos. Vooral voor degenen die zich de stoffige kampeerboerderij van vorige jaar nog heugden, was het heerlijk om zo goed te kunnen eten en slapen.
Op vrijdagavond vertelde ds. Piet Busstra uit Bunschoten ons iets over het gebedsleven van de predikant. Hij wees ons op het gevaar dat we in al onze drukte God groeten in het voorbijgaan in plaats van te wandelen met Hem.
Hij vertelde ons ook dat het belangrijk is, regelmatig met en voor een ander, bijvoorbeeld een collega-predikant, te bidden. Daarna was er volop gelegenheid bij te praten met elkaar, spelletjes te doen of te wandelen in het bos.
De volgende ochtend was het na een stevig ontbijt tijd voor het volgende programma-onderdeel. De lezing van ds. Schaeffer ging niet door en daarom werd de lezing van ds. Van der Dussen verplaatst naar de ochtend.
Die lezing ging over timemanagement.
Ds. Van der Dussen wees ons op het belang van planning, orde en discipline.
Uit eigen ervaring weet hij dat je meer werk kunt verzetten door goed te plannen en je ook aan je planning te houden. Sommige studenten keken wat bedenkelijk bij al dat praten over orde en planning, maar de boodschap was duidelijk.
Vrouwenprogramma
Tegelijkertijd vond in een andere zaal het zgn. ‘vrouwenprogramma’ plaats.
Mevr. Schaeffer, mevr. Dekker en mevr. Van der Dussen hadden een programma samengesteld dat gericht was op de toekomstige predikantsvrouwen.
Het gesprek ging over verwachtingen en wensen. Er zijn dingen waar je tegenop of juist naar uit ziet. Of soms weet je gewoon niet wat je moet verwachten.
De vrouwen van de studiebegeleiders vertelden over hun eigen leven als predikantsvrouw. Het gesprek duurde zo lang dat de dames besloten na het middageten nog een tijdje door te praten. Er bleek bij velen de behoefte te zijn verder door te praten over de rol van de predikantsvrouw.
Daarom is besloten nog paar keer, tijdens de reeds geplande TSB-bijeenkomsten, samen te komen.
Gebedsleven
Omdat er verder geen plannen waren, werd aan twee zusters van het diaconessenhuis gevraagd of zij iets wilden vertellen over het (gebeds)leven in hun gemeenschap. Zuster Trijntje en zuster Anneke vertelden ons open en eerlijk een en ander over hun eigen leven, over hoe ze bij de zendingsdiaconessen waren gekomen en over de plaats van het gebed in dat alles. ‘s Avonds kwamen de heer Grakist en mevrouw De Vin naar Amerongen om ons twee liederen aan te leren. We zouden die liederen dan de volgende dag in de dienst zingen. Toen mevr. De Vin tevreden was over onze zangkunsten kon ieder zijns weegs gaan. Al snel ontstonden er twee groepen. De ene groep speelde Hints en de andere groep deed het spel ‘De kolonisten van Qatan’.
Op zondagochtend bezochten we met elkaar de Nederlands Gereformeerde Kerk van Doorn, ds. Van der Dussen ging in deze dienst voor. Terug in het conferentiecentrum lieten we ons de koffie goed smaken. Ook de maaltijd die we daar nog kregen was zeer goed.
Weinigen van ons hadden ooit zulke grote schnitzels gezien.
We spreken waarschijnlijk voor iedereen als we zeggen dat het een zeer geslaagd weekend was. We hebben met elkaar kunnen praten over allerlei aspecten van het leven van de predikant en zijn vrouw en daarnaast was er voldoende tijd voor gezellig samenzijn en persoonlijke gesprekken.
Kortom: een goede start van het seizoen.