Dark side
2001-11-09
Een maandag in oktober- Jaargang 45
- nummer 22
Ze is 61 jaar en gaat gelijk met de gulden met de vut. Ik waardeer haar bijzonder, maar moet vandaag een klein beetje grinniken als ze verontwaardigd onze werkkamer binnenstapt; haar portefeuille is gejat.
Ze heeft A-3 postertjes gemaakt: ‘Pas op, hier worden spullen gestolen’.
Ze biedt ons een van haar postertjes aan. Een kleine bijdrage aan de bestrijding van de criminaliteit in onze wereld, te beginnen in onze werkkamers.
Terwijl ze vertelt wat er is gebeurd kijk ik naar het postertje in haar handen.
Ik hang dat niet op, bedenk ik.
Ze vertelt dat ze naar de conciërge gaat om het afval te doorzoeken. Ik luister met verbazing naar haar motivatie.
De conciërge heeft namelijk de inhoud van alle schoolse prullenbakken verzameld. Wellicht is het restant van haar portefeuille daarin gekieperd.
Die dag zie haar in regelmatig in mijn gedachten met huishoudhandschoenen door het leerlingen vuil ploeteren..
Een maandag in november
Ik kijk met mij klas naar een videofilm over jonge boefjes.
Bedenk, onder het kijken dat mijn mobiele telefoon nog in mijn jas zit.
Ik loop de les uit en wandel naar mijn werkkamer.
Tot mijn grote schrik constateer ik dat mijn mobiel van 789 piek is verdwenen.
Ik kan mezelf wel voor mijn kop slaan.
Wie laat zo’n toestel nou in z’n jas zitten.
Ikke.
Ik bel direct mijn eigen nummer.
Tegen beter weten in hoop ik dat de dief op de gang loopt en het toestel laat rinkelen.
Het sim-kaartje blijkt er al uit te zijn en de telefoon wordt niet meer beantwoord.
Zelfs de voicemail lijkt dood.
Ik baal.
Van het geld, van de stommiteit van mezelf en van het feit dat er op mijn school, mijn etage, mijn afdeling, gejat wordt.
Tijdens mijn tripje terug naar de klas treft mijn oog een postertje op de deur van een aangrenzende werkkamer.
‘Pas op, hier worden spullen gestolen’.
Ik struikel over mijn eigen irritatie.
De volgende ochtend sta ik weer voor een klas.
Ik hou een dagopening over jatten.
En vertel maar gelijk dat mijn mobiel weg is. ‘Koop dan ook niet zo’n dure…’, klinkt het meelevend… Een kenner legt uit dat het niet zo moeilijk is. Je gaat gewoon die kamer binnen, met een werkstuk in je hand. Je doorzoekt alles en als er iemand aankomt, geeft je handlanger op de gang een kuchje en jij vraagt achteloos aan de binnenkomende docent welk bureau van docent X. is. En je legt het werkstuk erop… Ik vraag wie er nog nooit heeft gejat.
Acht vingers.
En ook niet uit moeders portemonnee… Vier vingers blijven over.
En ook geen papier bij het schoolkopieerapparaat..
Eén vinger blijft over… Ik kijk hem aan..
Ik lach en schiet met mijn vinger in zijn richting als ik zeg:’ … en ook geen muziek van internet gedownload en verkocht...’ ‘ Ach’ zegt hij, ‘dat is mijn dark side, iedereen heeft een dark side. Dromer, jij vertelt net dat je je reserve telefoon laat unlocken… Unlocken is diefstal, dus strafbaar...
Dat is jouw dark side man!’