Moslim bezoekt jeugddienst in NGK Amersfoort-Zuid
2001-12-21
Als u een moslim was, zou u nu uw schoenen uitdoen. Als u een moslim was en vrouw dan zou u op de galerij moeten zitten. Zomaar twee teksten in hal van de Nederlands Geformeerde Kerk in Amersfoort-Zuid. Wel meteen een confrontatie.- Jaargang 45
- nummer 25
Maar het zou nog veel spannender worden op die zondagmiddag.
Het was een jeugddienst. Jongeren wilden graag meer weten over de verschillende godsdiensten. Waarom zijn wij christenen en waarom is iemand anders moslim? Vragen die voor de jeugd van belang zijn omdat ze er op school mee geconfronteerd worden.
Daarom had men directeur Herman Takken van Evangelie en Moslims uitgenodigd.
Die kwam echter met een volbloed Arabische moslim.
Dat was schrikken. Een moslim in traditionele kleding (lange jurk en een petje), gebedskoord in de hand en een koran stevig onder de arm geklemd.
Wat zou hij denken van de teksten in de kerkzaal? Jezus zegt: Ik ben de Weg, de Waarheid en het Leven.
Niemand komt tot de Vader dan door Mij. Zou hij dat vloeken in de moskee vinden? Ja, wat zou hij er allemaal van denken??
Herman Takken stelt Abdelkader Belaidi aan de gemeente voor. Voor Kader - iets gemakkelijker te onthouden - was het best moeilijk om deze zondagmiddag in de kerk te zijn. Het is namelijk de vastenmaand Ramadan en dan zijn er allerlei festiviteiten. Kader relativeert dat: ‘Het is mijn plicht als moslim om hier te zijn als u mij uitnodigt’. Op de vraag waarom hij moslim is, antwoordt hij: ‘Wij geloven dat ieder mens als moslim geboren wordt.
Dat verandert pas als jij in jouw opvoeding wat anders te horen krijgt. Ik ben moslim omdat ik geloof dat God zijn laatste boodschap aan onze profeet Mohammed gegeven heeft.’
Vervalsing
Takken stelt voor om snel een vragenrondje te doen, zodat Kader weer weg kan. Twee volwassenen uit de gemeente stellen zich beschikbaar voor het leveren van de antwoorden. Kader begint meteen al fel: ‘Wij kunnen niet aannemen dat Jezus Christus de zoon van God is. Waarom zou God een zoon willen hebben en wat betekent dit voor jullie? Voor ons is er geen God dan God alleen. Wij geloven in Jezus als een profeet, die door God aangesteld is, maar hij blijft mens.’ De Nederlands Gereformeerde ouderling heeft het moeilijk met die vraag.
‘Laat ik je een antwoord geven vanuit mijn hart. Toen ik zelf het Nieuwe Testament van de Bijbel las, ontdekte ik dat ik in de Here Jezus God zie. Hij brengt God dichter naar mij toe en Hij heeft de weg naar God opengelegd.’ Kader gaat niet op het antwoord in, maar vuurt meteen een nieuwe vraag af: ‘Er is geen God dan God alleen.
Waarom hebben christenen en joden het woord van God vervalst. De echte boodschap die wij in de koran hebben, vinden we niet in de bijbel. IK heb de bijbel gelezen, maar jullie hebben de boodschap gewoon veranderd, die is namelijk anders geworden dan in het begin.' De tweede ouderling neemt deze vraag voor zijn rekening. ‘De belangrijkste boodschap van de bijbel is dat wij elkaar liefhebben. Die boodschap komt in de hele bijbel terug. Het liefhebben van God is iets dat Jezus voor honderd procent goed heeft gedaan. Hij heeft daardoor laten zien dat Hij heel dichtbij God staat.’ Er volgen nog twee vragen van de moslim. Een over de drie-eenheid en een over dat de Here Jezus nergens gezegd heeft dat hij de zoon van God is. Weer wordt er van repliek gediend, maar het blijkt wel hoe moeilijk het is om exact een antwoord op de vraag te geven. Dan is het tijd voor Kader om naar huis terug te gaan voor de ramadanmaaltijd.
Vriendschap
Ds F. Gerkema houdt een preek over Joh.14 waarin Jezus zegt: Ik ben de Weg. Hij sluit zijn overdenking af met: ‘Hoe je dat kunt weten? Niet door hem eindeloos te blijven vergelijken in een soort ‘wie van de drie’. Maar door de deur van je leven open te doen en Hem te laten instappen. En het gaandeweg te ervaren: Hij weet de weg, want Hij is de weg zelf al gegaan.
Sterker nog: Hij is de weg.' Jammer dat die moslim Kader het niet meer hoorde, misschien zou dit hem aan het denken gezet hebben, denk ik nog. Maar dan komt hij opeens weer binnen. Pet af, jurk uit. Wat is hier aan de hand? Hij loopt naar voren, schudt ondertussen nog de hand van een vrouw in de gemeente. Verbijstering alom. Gegrinnik. ‘Zij wilde mij aan het begin van de dienst een hand geven, maar ik heb dat geweigerd omdat een moslim een vrouw geen hand mag geven. Nu mag ik het echter wel doen.’ Herman Takken legt uit: ‘De Kader die jullie straks zagen was de man zoals hij zo'n twintig jaar geleden was. De Kader van 2001 is pastoraal medewerker bij Evangelie en Moslims en een goede acteur.’ Kader legt vervolgens uit dat hij via zijn broer, die via vriendschapsevangelisatie tot geloof kwam, in Algerije in Jezus Christus is gaan geloven. Ook hij gelooft nu in 'de Weg, de Waarheid en het Leven'. Maar de antwoorden op zijn vragen aan het begin van de dienst vindt hij desondanks niet geheel bevredigend. ‘Het is belangrijk goed te luisteren. Begrijp goed wat je gelooft, pas op met dogmatische formules. Wat bedoel je als je zegt dat Jezus Gods Zoon is? Bedoel je dat feitelijk, of geestelijk?
Ga terug naar de bijbel want daarin vind je de antwoorden.' Op de vraag uit de gemeente wat je kunt doen om moslims in jouw omgeving te bereiken, antwoord Kader stellig: ‘Op je knieën gaan. Bid voor de mensen.
Luister naar hen en probeer vriendschap op te bouwen. Negentig procent van de moslims die christen worden zijn dat geworden door vriendschap met een christen.’ Het was een confronterende dienst.
Mensen kunnen anders zijn dan ze lijken.
En hoe moeilijk is het om het evangelie aan moslims te verkondigen.
Gelukkig hoeft dat niet uit eigen kracht.