Wat mooi...
2001-05-11
Bij het project van de NBV moet je niet alleen denken aan het selecte gezelschap van vertalers. Je hebt ook de kring van mensen, die over de schouders van deze noeste werkers meelezen. Menigeen is vanaf het begin op die wijze betrokken geweest bij de NBV. Opbouw vroeg vijf van deze directe omstanders naar hun kijk op de gestaag vorderende mammoetklus. Dit is wat zij er van vinden.- Jaargang 45
- nummer 10
Gevraagd naar mijn mening over de NBV stel ik eerst vast dat de Nieuwe Vertaling van 1951 dringend een opvolgster nodig heeft. We lezen aan tafel uit de NBV. Meer dan eens verzuchten we: wat mooi. Het Nederlands is verzorgd en modern, maar niet vervlakt en modieus. Sterk vind ik dat de stijl van een bijbelboek of bijbelgedeelte – deftig of alledaags, proza of poëzie - doorklinkt in de vertaling. Daarin is ze beter dan de NV-51 en zet ze de weergave van Het Boek totaal in de schaduw. De vertalers hebben de tekst niet vereenvoudigd. In die zin is de vertaling duidelijk brontekstgetrouw. Wat in de brontekst moeilijk is, wordt in de vertaling niet simpel. Zodoende kom je soms moeilijke woorden tegen. Er zijn zeker ook kritische kanttekeningen te plaatsen.
Zo is het jammer, dat de meerduidige betekenis van een uitdrukking soms niet meer zichtbaar is. Ik denk aan de vertaling van Marcus 9:1. In de Statenvertaling en de Nieuwe Vertaling van 1951 staat: ‘de dood niet smaken’. In de NBV is dat geworden: ‘sterven’. Het is de vraag of dat een goede weergave is. De uitdrukking ‘de dood smaken’ kan wijzen op de bitterheid van de dood. Die nadruk ligt niet in het algemene ‘sterven’. Zo zou ik nog meer voorbeelden kunnen geven. Nog een laatste punt wil ik toevoegen. Als je de NBV gaat toetsen, ga je ook de ons vertrouwde vertalingen kritisch bekijken. Zo blijkt het boek Prediker in de NV-51 op z’n minst eenzijdig vertaald. Helemaal naar de uitleg van dr. G.Ch. Aalders. Zijn commentaar op het boek Prediker (COT) kun je zelfs lezen als een verantwoording van deze vertaling. Een vertaling die precies weergeeft wat de brontekst zegt, is onmogelijk.
Die erkenning maakt het beoordelen moeilijk, maar stemt ook mild. Kennis van de brontekst blijft nodig voor prediking en exegese.
Ds B.C. Buijtendijk is predikant van de Gereformeerde Kerk (Vrijgemaakt) te Steenwijk