Biecht of zelfonderzoek?

2000-03-03
  • Jaargang 44
  • nummer 5
De laatste tijd treffen wij in de media regelmatig verhandelingen aan waarin gepleit wordt voor wederinvoering van de biecht, alsook invoering daarvan in de protestantse kerken.
Dat laatste bevreemdt mij in hoge mate. Voor reformatorische kerken die haar formulieren onverkort gebruiken is dat totaal overbodig. In het eerste gedeelte van het in onze kerken gebruikelijke avondmaalsformulier treffen wij een reformatorische uiteenzetting aan ten aanzien van de biecht.
Daarin wordt opgeroepen onze zonden te belijden aan de gaarne vergevende God en Here. Niet aan de priester, die zelf ook zondaar is. De ouderen onder ons zullen zich zeker nog wel kunnen herinneren dat in dat gedeelte een heel rijtje ergerlijke zonden werd opgenoemd. Om begrijpelijke redenen heeft men dat later weggelaten, maar de oproep tot bekering bleef gehandhaafd.
Duidelijk klinkt in dat formulier de oproep zich te verootmoedigen voor God en de gewisse beloften van God te geloven dat jou al je zonden vergeven zijn alleen om het lijden en sterven van Jezus Christus.
Gezien het karakter van het eerste deel van ons avondmaalsformulier is het zeer toerpasselijk dat deel te lezen op de zondag voorafgaande aan de avondmaalszondag. In de RK-kerk is de biecht een Afzonderlijk sacrament, dus geen onderdeel van de mis. Bij ons is de verootmoediging of het zelfonderzoek daarvan wel een onderdeel. Wij hebben dus een afzonderlijke biecht niet nodig. Opmerkelijk is wel dat in de RK-kerk de biecht in het biechthokje al meer heeft plaatsgemaakt voor het sacrament van de verzoening. Een gezamenlijke boeteviering.
Samenvattend durf ik de stelling aan: geen biecht maar zelfonderzoek onder gebruikmaking van het daartoe bestemde formulier.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief