Eén van de tweeën
2001-05-25
Het deed me pijn. Bij de betaalautomaat van de parkeergarage.- Jaargang 45
- nummer 11
Zegt een dame in de rij: ‘ t Is hier drukker dan in de kerk!’ Gelach van de omstanders. ‘Ook duurder’ probeerde ik nog. Een minzame glimlach van een enkeling. Hoe wordt het weer drukker in de kerk? De kerk in het algemeen. Drukker met mensen, die nu vol vrolijk hun eigen, doodlopende wegen gaan. Hoe helpen we ze over de drempel? Ik moet u eerlijk zeggen: ik weet het niet. Er is in de loop der jaren van alles geprobeerd. Er zijn evangelisatieacties geweest. Cursussen ontwikkeld. Er is geanalyseerd en geconfereerd.
Sommigen menen het ei van Columbus in Willow Creek gevonden te hebben. Er is van alles aangepast.
Hoogliturgische kerken bedachten een laagdrempelige theologie. En wat bijbels wilde blijven in de theologie, zocht het in een laagdrempelige liturgie. Wij hadden eens een dienst met toeters en bellen: een jongerenkoor, dat instrumentaal nogal flink had uitgepakt. Het podium stond vol met muziekstandaards, microfoons en boxen. Achter een broeder der gemeente zaten twee dames op leeftijd, die van toeten noch blazen wisten. Vlak voor aanvang hoort hij de ene tegen de andere zeggen: ‘Die rommel krijgen ze voor tien uur toch zeker nooit meer opgeruimd?’
Drempelgebed
Best mogelijk, dat dit ook weer pijn doet. Er is veel oprecht bewogen missionaire activiteit. En er zijn voorbeelden van zegen. Laat niemand denken, dat ik niet graag een geestelijk herleven zou zien. En ook ik vind, dat we in de benadering best nieuwe wegen mogen beproeven. Maar voor mezelf vraag ik mij steeds meer af, of we met z’n allen wel genoeg "niet weten". Hebben we wel lang genoeg "niks" gedaan? Niks, in de zin van:eerst eens afzien van het zoeken van steeds weer nieuwe eieren van Columbus. Eerst eens echt met de nood van volk en kerk, met onze eigen onmacht en schuld naar de HERE?
Zouden we niet meer stil moeten worden aan de drempel van Zijn koninklijk paleis, die sinds Goede Vrijdag toch aanmerkelijk verlaagd is? Om te wachten. Dat is geen passiviteit. Denk aan de kerk tussen Pasen en Pinksteren!
Daar lag een missionaire roeping. Daar lag ook een geweldige belofte: Gods Rijk komt! Maar het wachten was op de Geest. Zo hoeven wij vandaag niet meer te wachten. De Geest is uitgestort. Toch blijkt Pinksteren zich te kunnen herhalen (Hand.4:31).
Op het gebed van de kerk werden hemel en aarde bewogen. Zullen zich geen wegen openen voor een kerk, die bidt? En laten wij intussen maar kerkmensen zijn, die een HART hebben met een lage drempel.
Dit aansprekende artikel van de hand van ds. J.G. Schenau knipten wij uit : ’De Wekker ‘. Hij wijst ons op gevaren, die ons omringen bij het vorm geven van onze roeping om het evangelie naar ons vermogen bij de hoorders te doen overkomen. Gelukkig is daar in onze tijd veel meer belangstelling voor dan vroeger. Je kunt trouwens niet steeds alles bij het oude laten. In een bepaald opzicht moet je met je tijd meegaan hoewel ik er begrip voor heb, dat ouderen dat wel eens moeilijk vinden. En wat voor een winst denkt men te boeken als men bij voorbaat die generatie voorbijgaat? Het gaat om de HELE gemeente van het verbond! Verder moet ik kwijt, dat het woordje laagdrempelig mij eigenlijk niet zo ligt. Als vandaag een dienst laagdrempelig genoemd wordt houdt dat in, dat veel dingen in de eredienst heel anders gaan dan gewoonlijk. Laat dat zo zijn! Maar moet eigenlijk niet elke kerkdienst laagdrempelig zijn?
Moeten wij niet door onze liefdevolle uitstraling jegens elkaar, door een praktische prediking met aansprekend taal- en beeldgebruik waarbij een ondertoon van bewogenheid niet gemist wordt alsook door een enthousiaste gemeentezang anderen laten merken wat wij samen aan ons geloof hebben? Dan kan je een buitenkerkelijke naar iedere kerkdienst meenemen! Zou de Geest ons dan in de steek laten? Hij is toch in staat de mens zo aan te raken, dat hij veranderd wordt?! Dan behoeft Pinksteren vandaag niet herhaald te worden. Want Pinksteren heeft als permanent effect, dat de hemel de aarde in beweging zet op weg naar de toekomst van Christus!