Puin
1998-04-03
Onze nieuwe predikant komt ter kennismaking bij ons eten. Meteen een mooie gelegenheid kennis te maken met de kinderen.- Jaargang 42
- nummer 7
Wij weten inmiddels uit ervaring dat de maaltijd de meest gunstige gelegenheid is om ons kroost te presenteren.
Ze zijn verzot op lekkere hapjes. blijven op hun stoel zitten en hoeven niet met hun neus uit de boeken worden gehaald.
Als dan ook nog het weer zodanig meewerkt dat we buiten kunnen zitten. en de dominee als vanzelf zijn aandacht verdeelt tussen ouders en kinderen is het bijna paradijselijk te noemen. Tussen de puntjes pizza. de aardappelschotel en de salade door passeren heel wat gespreksonderwerpen de revue. Zo ook de vraag hoe het ons (geboren Zaankanters) in deze woonplaats bevalt. We voelen ons hier thuis. vertellen we. in deze buurt. en ook in de gemeente.
Erik; net zijn zoveelste ham/augurkrolletje achter de melkkiezen, reageert meteen op dat laatste woord: "Ik ga ook wel eens met pappa naar de gemeente om puin te brengen". We zijn genoodzaakt toelichting te geven. Dat puin tuinafval en oude stoeptegels is en dat de gemeente in dit geval het plaatselijk kringloopstation is. We lachen onopvallend een beetje om de verspreking van onzejongste. maar eigenlijk maakt hij een hele mooie vergelijking. Zou het niet echt zo moeten zijn dat wij met het puin van ons leven naar Gods gemeente kunnen gaan. omdat we daar liefde en steun vinden? En dat we op die manier alles wat in ons in de weg staat meteen op kunnen ruimen, voordat we er in omkomen?
En dan niet per kuub afrekenen zoals in Alphen aan den Rijn verplicht is. Gewoon gratis voor niets omdat alles al betaald is. Voor eens en altijd.