Welke rol kies je?
1998-05-29
Dit werk van dr. Ganzevoort is een intrigerend boekje. In zekere zin is het mij veel te psychologisch. Het gaat erover, dat mijn beeld van God wordt bepaald door het beeld dat ik van mijzelf heb, dus door mijn ’levensverhaal’. Het probleem van onverhoorde gebeden wordt aanvankelijk behandeld met de suggestie dat je misschien een verkeerd verwachtings-patroon van God hebt.- Jaargang 42
- nummer 11
„Bidden is niet de manier om je tekorten op te lossen. Het is de manier om met je tekorten te leren omgaan” (p. 39). Voor zulke taal ben ik allergisch, nog even en het is niet eens belangrijk meer of er aan gene zijde van het doek wel Iemand is (Ter Linden). Ik had dan ook de openings-zin van mijn recensie al klaar: „Ik probeer het bidden opnieuw te ontdekken; dit boekje heeft me daar bij niet geholpen”.
En toch. Toch ben ik van mening veranderd. Het hoofdstuk over zonde en schuld haalde me over de streep. Dat stuk over zonde plaatst me juist helemaal voor de realiteit van God zelf. Daarna volgt het mooiste hoofdstuk, over ’verwarde gebeden’.
De drie beden van het Onze Vader om brood, om vergeving en om bevrijding, tonen de mens in drie rollen naar God toe. De rol van schepsel, van zondaar en van gevangene. Als we ze verwarren, dat zit ons gebed in de knoop. Dat vind ik heel verhelderend onderwijs. Als ik tijdens gebed om brood of dankzegging voor iets moois er ’schuld’ door heen meng, dan kom ik in een kramp en mis de Here. Maar als het om schuld in je leven gaat, „dan moet de naar Hem toe in de rol van Zondaar. Dan kun je Hem ontmoeten als de Vergever. Maar als je dan als Schepsel of Gevangene gaat bidden, dan is er niet het berouw en dus niet de openheid om de vergeving te ontvangen” (p.85).
Veel stof tot nadenken biedt me dat en ja, ook hulp bij het bidden en bij pastoraat aan jongeren.
Of jongeren zèlf er door geraakt worden (zij zijn de doelgroep), daar zou ik nu benieuwd naar zijn.
N.a.v.Ruard Ganzevoort, De rol van het bidden, Boekencentrum 1997, 96 pag., ƒ 18,50