Tolken en vertolken in India
2009-12-18
Wanneer houdt hij nou eens zijn mond?! Ik ben aan het lesgeven aan de studenten van het India Reformed Presbyterian Theological Seminary (IRPTS). Samen met collega Jan Mudde mag ik drie weken een bijdrage geven aan het theologisch onderwijs hier in India. We zijn uitgezonden door de EvTA, een stichting met NGK achtergrond die regelmatig theologen/predikanten voor een korte periode uitzendt, ook naar soortgelijke plekken in Afrika. - Jaargang 53
- nummer 25
Mijn Engelse woorden worden in het Bengaals vertaald, de taal die de studenten spreken. Maar onderhand is deze tolk al wel anderhalve minuut bezig om één zin van mij te vertalen. Was het zo’n lastige zin om te vertalen? Of was het zo ingewikkeld wat ik zei? Of voegt hij nu zijn eigen verhaal aan het mijne toe? Wat het precies is, daar kom ik niet goed achter, maar hoogstwaarschijnlijk is het een combinatie van deze dingen. Zijn hoofdknikje geeft aan dat ik weer verder kan gaan. Wat wilde ik ook al weer zeggen?
Maar wat me bij deze tolk eerst wel eens irriteerde heb ik later dankbaar geaccepteerd: ik begreep dat zijn vertolking een noodzakelijke stap was om de boodschap over te brengen aan deze Indiase studenten. Want het verschil tussen hen en ons is toch wel groot: wij zijn predikanten uit Nederland, uit een heel andere cultuur en maatschappij, waar het christendom heel andere uitdagingen kent, en we denken vanuit onze westerse achtergrond.
Toch hebben we echt de indruk gehad dat we daar iets konden toevoegen. Vooral als het ging om de uitleg en toepassing van de Bijbel. In de lessen behandelde ik 1 Korintiërs 6, waar Paulus hen voorhoudt om hun rechtsgeschilletjes niet voor de wereldse rechtbanken uit te vechten, maar intern in de gemeente op laten lossen door wijze gemeenteleden. Paulus heeft moeite met de Korintiërs die wel erg ver gaan om het eigen gelijk te halen. Bovendien: wat voor een beeld laten ze daarmee zien aan buitenstaanders van de kerk van Jezus Christus? En ik vroeg de studenten: Waarom zegt Paulus dit? Hun antwoord was: Omdat de rechtbanken corrupt zijn, de uitspraak is niet eerlijk. Zo direct wordt de Bijbeltekst gelezen en toegepast op de eigen hedendaagse situatie. Natuurlijk loop je dan grote kans de bedoeling van een tekst te missen.
Anderzijds is die directe Bijbeluitleg hun grote kracht en voegt het toch ook iets toe aan onze in eigen ogen zo ‘zorgvuldige omgang met de Bijbel’. Het evangelie wordt heel concreet zichtbaar en ervaarbaar. Als Jezus zegt: Ga en verkondig het evangelie, dan gaan zij wekelijks de straat op, delen Bijbels uit en leggen in een paar woorden het evangelie aan mensen uit. Als Jezus zegt: doopt hen, dan organiseren zij 2x per jaar een speciale doopdienst. Als Jezus zegt: leert hen, dan stichten ze christelijke scholen en een opleiding (het Seminary) voor evangelisten en pastors. Als Jezus zegt: geneest de zieken, dan trekken ze erop uit met een medisch team en beginnen ze een ziekenhuis te bouwen.
Haast één op één krijgen Bijbelwoorden concreet gestalte en je ziet een stukje van Gods koninkrijk ontstaan. Het is mooi en indrukwekkend om een tijdje te mogen vertoeven tussen deze gelovigen, voor wie het gebed en dus het voortdurend leven in afhankelijkheid van God zo centraal staat. Waar je mag zien en ervaren dat God telkens weer voorziet in de nodige middelen en mensen en gelegenheden om het evangelie te vertolken. En om daarin dan ook zelf een onderdeel te mogen zijn.
Wereldwijd wordt verzorgd door het Missionair Steunpunt van de NGK. Voor meer informatie: Pieter Kleingeld, missionair consulent van de NGK, 010-5903911, predikant.maassluis@ngk.nl.