Zuurstof
1998-12-11
Het Hebreeuwse woord voor troosten heeft een plastische betekenis. Het komt van een stam die letterlijk betekent: hevig, zwaar ademhalen. Troosten wil zeggen, dat je iemand die naar adem ligt te happen, opluchting schenkt door ervoor te zorgen dat hij weer lucht krijgt.- Jaargang 42
- nummer 25
We kunnen denken aan een patiënt die het benauwd heeft door gebrek aan zuurstof. Als hij zuurstof krijgt toegediend, verdwijnt de benauwdheid en kan hij weer ademhalen. Die toegediende zuurstof is zijn troost. Die zorgt ervoor dat de benauwdheid verdwijnt en dat er weer lucht en leven is. Troost is datgene dat je ruimte geeft om adem te halen en dat voorkomt dat je stikt in een zuurstof-arm bestaan.
Je ziet voor ogen dat de mensheid stikt wegens gebrek aan zuurstof. De wereld kampt met een chronisch tekort aan zuurstof. Dat kan ook niet anders, want ze heeft op grote schaal God uit het leven geëlimineerd. En waar God buitenspel gezet wordt, verdwijnt de zuurstof uit de atmosfeer. Daar wordt het benauwd en bedompt. Daar beginnen de mensen te hijgen en naar lucht te happen.
Alleen waar God aanwezig is, in de gemeenschap met Hem, is de atmosfeer zuiver en rijk aan zuurstof. Alleen daar is werkelijk ruimte om adem te halen. Dankzij Christus. Doordat Hij ons gekocht heeft, hebben we weer lucht gekregen.