Kati
2000-07-21
Het is al weer twee jaar geleden dat Roemeense Kati werd beschoten op straat, sindsdien is er veel gebeurd. Ze werd geopereerd in de hersenkliniek in Boedapest, er volgde revalidatie, daarna is ze teruggegaan naar Bistrita in Roemenië. Omdat daar onvoldoende mogelijkheden waren om haar speciaal onderwijs aan te bieden is ze samen met haar moeder, Ilona, teruggegaan naar Boedapest.- Jaargang 44
- nummer 15
In de Hongaarse hoofdstad is een school voor speciaal onderwijs met voldoende therapie-mogelijkheden.
Er moest woonruimte worden gezocht, maar dat is nog steeds niet afdoende gelukt. Uiteindelijk woont Ilona nu samen met haar twee kinderen in een ‘tuinhuisje’ van 25 m2.
Haar zoontje Peter is ook overgekomen, haar man Bela woont met zijn bejaarde moeder in Roemenië.
Allemaal verre van ideaal, temeer omdat er door de benarde financiële situatie hooguit één uur per week telefonisch contact kan zijn! Ook is de woonruimte vooral gezien hun gezinssituatie, veel te klein. De kinderen hebben in huis weinig tot geen bewegingsmogelijkheid. Stel je dat maar eens voor, de hele dag dicht op elkaar, met een gezonde jongen van tien jaar en een hypernerveuze puber.
Moeder Ilona probeert zich dapper staande te houden, maar zonder enige financiële speelruimte kost dit van iedereen heel wat energie.
Met Kati gaat het redelijk, in school leert ze goed, ook haar Engelse taalvaardigheid is heel goed, dat maakte het gesprek voor de delegatie uit Zwolle (2), die haar bezocht, in ieder geval wat gemakkelijker. Ze is erg nerveus en nog heel erg bang. Zelfs een openstaand keukenraam is voor haar nog bedreigend. Ook moet ze nog aan haar ogen geopereerd worden i.v.m. staar, dit is niet geheel zonder risico, omdat de kogel nog in haar hoofd zit.
De Zwollenaren waren in mei een avond op bezoek. In de eerste plaats was er nauwelijks ruimte genoeg en daardoor was het moeilijk om goed contact te leggen. Ilona geneerde zich merkbaar voor de situatie. Omdat het bezoek tevoren was aangekondigd, was er natuurlijk een uitgebreide maaltijd klaargemaakt. Een vorm van gastvrijheid waarvan je haast beschaamd wordt!
‘We hebben gelukkig nog wel wat kunnen praten’, zo gaat het verslag verder, ‘ook over haar eigen situatie, die verre van benijdenswaardig is.’ Ze wordt voor haar werk in Roemeense lei betaald, zodat ze daarnaast nog andere baantjes probeert te krijgen.
Maar omdat ze alleen onder schooltijden kan werken, is dat vrijwel niets.
Ilona is buitengewoon dapper, Kati en Peter ook en dat is ontroerend, maar ook pijnlijk om te zien. Ze zijn met z’n drieën op elkaar aangewezen en proberen er het beste van te maken. Moeder Ilona geeft haar kinderen wat ze het meeste nodig hebben: liefde, aandacht, bescherming, maar zelf komt ze tekort, dus sta je met je armen om elkaar heen, maar je voelt je zo machteloos!!
Wat wij in ieder geval voor hen kunnen doen, zo besluit de Zwolse delegatie het verslag, is hen opdragen aan onze Hemelse Vader. Dat Hij hen sterkt en zegent en Kati genezing geeft. Verder kunnen we hen bemoedigen door het sturen van een kaart of brief. Het adres is: Guther Kress, Ilona ,Kati en Peter, Postacim 131 PF 161-1550, Budapest, Hongarije.
Het adres van haar man is: Guther Kress, Bela’ Aleea Greuceanu 3, Sc. A Ett.2 App. 8, 4400 Bistrita, Roemenië .
Contact-echtpaar in Zwolle: Eric en Dikkie van Gijssel, Van Middachtenmarke 4, 8016 GG Zwolle, tel 038 4651223