Feestje bouwen
2000-09-29
Afgelopen dinsdag ben ik gevraagd.- Jaargang 44
- nummer 20
Of ik mee wil doen aan de voorbereidingen voor het kerstfeest.
"Dromer, jij hebt altijd wel wat te vertellen na afloop van een kerstfeest, misschien dat je nu van te voren iets voor de school kan betekenen."
Ik kijk hem aan.
Hij houdt zijn hoofd een beetje schuin.
In zijn ogen zie ik een lichte spot. Of zijn het gewoon pretoogjes?
Het is een leuke collega, een die geen blad voor de mond neemt, buiten de lessen veel voor leerlingen doet en al zes jaar medeverantwoordelijk is voor ons kerstgebeuren.
Voor een algemeen christelijke scholengemeenschap met meer dan 1500 leerlingen is dat een hele klus.
Aangezien er zes jaar geleden na en tussen elk onderdeel aanstekelijk werd geklapt door zeker 50% van de melige aanwezigen is de opzet steeds meer veranderd en leerlingvriendelijker gemaakt.
Ik zie mezelf nog zitten. Verbaasd, geërgerd maar ook gefascineerd. Zeker 400 leerlingen die het presteren om letterlijk na een stukje bijbellezen, zingen, vertellen enzovoort, te applaudisseren. De preek van de directeur was afgelopen en een staande ovatie was het gevolg.
Banaal lachend klapten leerlingen voor, naast en achter mij.
Bewondering heb ik nog steeds voor Hermien, 16 jaar jong, die voordat zij het gebed uitsprak, ferm de zaal inkeek en meedeelde dat het niet nodig was om na afloop te applaudisseren.
Sinds die beruchte kerstdienst zitten we nog maar met zo’n 300 jongelui per keer in de zaal.
En wordt er geprobeerd een veelheid aan bijdrages te krijgen en meerdere afdelingen in de school erbij te betrekken.
"En nog doen ze het niet goed…," wordt er gezegd.
Twee jaar terug sprak ik vlak voor de kerstdienst 3 mensen.
Een collega en twee leerlingen.
De collega stelde dat hij er niet heen kon: "Het was te christelijk".
De twee leerlingen kwamen met ernstige gezichten vertellen dat ze weigerden in het koortje van de klas mee te zingen: "Het was in hun ogen niet christelijk!" Het lied "heal the world" van Michael Jackson hadden ze nu drie weken in de les geoefend, maar ze hadden saampjes besloten dat dit lied niet door hen als kerstboodschap gezongen zou worden.
Daar was de geboorte van Christus te bijzonder voor.
Zowel de collega en de leerlingen vroegen om mijn mening en goedkeuring.
Afgelopen kerst was een dramatisch dieptepunt.
Onze school heeft in alle fusies ook een ISK afdeling opgenomen. Zo’n 75 overwegend islamitische asielzoekende jongeren volgen hier lessen om te integreren.
Ook zij waren voor onze kerst uitgenodigd.
En passant gingen we even voorbij aan het feit dat 70% van hen net midden in de ramadan zat. Dat een moslim Jezus niet als Messias ziet werd ook even buiten de aandacht gehouden.
Omdat deze jongens wel een bijdrage mochten leveren was er eentje die zijn mini-playback debuut wel zag zitten… Hij zong, als een volmaakte Michael Jackson look-a-like het ook dit jaar van stal gehaalde ‘heal the world". Vol overgave.
Een stel meiden in de zaal gingen gierend van de lach een "Michael we love you!!! " krijsen.
Later in de samenkomst werd het kerstspel vervormd tot Jan en Maartje die in onze woonplaats door de plaatselijke VVV naar een garagebox waren gestuurd om daar een geboorte te laten plaatsvinden.
Verder veel, erg veel Vrede op aarde enzo.
Helaas bar weinig " Licht der wereld".
Of het moeten de vooraf uitgedeelde kaarsen zijn geweest. Daar werd namelijk de hele dienst mee gespeeld. Het rode kaarsenvet zat als onsamenhangende stukken kauwgom op elke bank in het gehuurde kerkgebouw.
Wie verzint er zoiets.
Ik, dit jaar?