Aansluiting op het net vereist
2000-11-10
Vrede met God. Veel mensen worden tegenwoordig wat korzelig als het daarover gaat. Daar schieten we niets mee op, zeggen ze. Daar hebben we geen boodschap aan. We zitten tot onze nek in de ellende: ons huwelijk is aan flarden, we worden geteisterd door ziekten, platgewalst door geweld of creperen van de honger. Vrede met Gód interesseert ons niet. We willen vrede in deze maatschappij, in onze samenleving, in onze eigen persoonlijke relaties met anderen.- Jaargang 44
- nummer 23
Ja, wie wil er nu geen goede, gave, harmonische verhoudingen in deze maatschappij tussen alle mensen, rassen en klassen. Wie wil er nu geen wereld waar je leven niet langer fijngemalen wordt tussen de kaken van geweld, honger en dood. Dat willen we allemaal graag. En het is heus niet iets dat de mensen in deze eeuw pas als iets begerenswaardigs hebben ontdekt.
Ook de christenen uit de tijd van het Nieuwe Testament wilden dat. Wat dacht u!
Maar denk erom, zegt de bijbel, de vrede met God is fundamenteel. Die vormt de kern. Alleen via de vrede met God kan de vrede in de maatschappij realiteit worden. In omgekeerde richting gaat het niet. Wie de vrede in de samenleving tot stand probeert te brengen buiten de vrede met God om, is met iets onmogelijks bezig.
Laat ik dat met een voorbeeld verduidelijken: u hebt een schuur achter het huis. Daar staat heel wat in. Telkens moet u er iets vandaan halen, ook 's avonds. Maar er is geen verlichting. U hebt al eens een keer bijna uw been gebroken en bent al eens met uw hoofd ergens tegenaan gelopen.
Daarom denkt u: dat moet veranderen; er moet hier verlichting komen. En dan voegt u de daad bij het woord en hangt een paar gloeilampen op. Maar de eerstvolgende avond als u weer in de schuur komt, is het er nog even donker als anders. Wat u ook probeert, de gloeilampen willen geen licht geven, omdat er geen elektriciteitskabel naar de schuur loopt. En als die ontbreekt, kun je nog zoveel en nog zulke sterke lampen ophangen, maar dan haalt dat niets uit. Nu is er niemand zo onnozel dat hij zijn schuur met gloeilampen wil verlichten zonder een aansluiting op het lichtnet. Maar er zijn wel talloos velen die achter vrede aanjagen zonder aangesloten te zijn op de vrede met God. Dat werkt dus niet. Op die manier is werkelijke vrede niet tot stand te brengen, want die vindt zijn oorsprong in de vrede met God. Via het geloof in Christus komt de vrede naar ons toe.
Christus heeft de vrede met God tot stand gebracht. De straf die ons de vrede aanbrengt, was op Hem. En, schrijft Paulus in Rom. 5:1,2, dankzij Hem hebben we ook de toegang gekregen tot de genade waarin we staan. Genade legt nog even een ander accent dan vrede. Vrede zegt: de verhouding met God is goed; er zitten geen barsten en scheuren in. Genade zegt: God is ons gunstig gezind. Zijn gezindheid jegens ons is vriendelijk, welwillend. We kunnen nu om zo te zeggen een potje bij Hem breken.
M.R. van den Berg, Assen