Help... ik zoek hulp
2000-11-24
Het gaat niet goed met je. Je spreekt er over met een goede vriendin. En dan komt de ouderling met het advies om eens met de STAGG te gaan praten. Kun je zomaar aankloppen bij de STAGG?- Jaargang 44
- nummer 24
Aan de hand van een voorbeeld wordt in deze bijdrage de weg naar de psychologische/ psychotherapeutische hulp van de STAGG beschreven.
Mevrouw Q uit een Nederlands Gereformeerde kerk ziet het allemaal niet meer zo zitten. Ze heeft problemen op haar werk en dat heeft z’n weerslag op haar stemming. Ze doet vaak lelijk tegen haar man en tegen haar kinderen en ze heeft nauwelijks nog energie over voor haar huishouden.
Ze wil dit niet, maar telkens gebeurt het toch….
Ten einde raad praat ze er een keer met de ouderling over. Hij hoort haar verhaal aan en probeert haar te helpen door goed te luisteren en dingen samen wat op een rijtje te zetten.
Uiteindelijk komen ze samen tot de conclusie dat psychologische hulp goed voor deze vrouw zou zijn. De ouderling weet gelukkig van het bestaan van de STAGG af en geeft haar een folder mee. Thuis leest mevrouw de folder door, ze weet het nog niet zo goed…. Psychologische hulp, is dat wat voor mij? Intussen blijft het niet goed gaan met mevrouw Q. De problemen stapelen zich op en ze wordt steeds somberder. Ze besluit naar de huisarts te gaan en met hem te praten. De huisarts heeft al snel door dat een gesprek niet voldoende is en dat ze psychologische hulp nodig heeft.
Het eerste contact
Mevrouw Q is nu wel overtuigd dat ze hulp moet gaan zoeken. Ze belt naar de STAGG. Hier krijgt ze een meneer aan de lijn, die haar klachten en problemen aanhoort. De medewerker probeert te begrijpen om wat voor soort problemen het gaat en of mevrouw Q hiervoor inderdaad bij de STAGG aan het goede adres is. Gelukkig is dit meestal wel zo en ook mevrouw Q kunnen we hulp aanbieden. Voor de aanmelding heeft de medewerker een aantal gegevens nodig.
Uiteraard de naam, adres, geboortedatum, e.d. van mevrouw Q.
Maar ook wil hij weten of ze getrouwd is, kinderen heeft en hoe oud die zijn. Dit geeft namelijk een beeld van de leefsituatie van mevrouw Q.
Ook wil hij het kerkgenootschap en de eventuele verwijzer weten. En de ziektekostenverzekering in verband met een eventuele vergoeding.
Wat mevrouw Q ook gevraagd wordt, is of ze eerder hulp heeft gehad van een psycholoog of maatschappelijk werker. Heeft dit contact destijds resultaat gehad? Hoe tevreden was ze over die vorm van hulpverlening?
De medewerker vertelt vervolgens hoe de betalingsregeling is en wanneer mevrouw Q ongeveer een telefoontje kan verwachten om een afspraak te maken voor het eerste intakegesprek. Meestal is de wachttijd 6 tot 8 weken, maar het kan door omstandigheden variëren.
Er wordt vervolgens afgesproken dat de echtgenoot van mevrouw Q in ieder geval de zgn. intakegesprekken mee zal komen. Dit willen wij graag, omdat we ook graag een zo goed mogelijk beeld willen hebben van de omstandigheden van mevrouw Q. Bovendien heeft soms de partner een andere kijk op de problemen of kan hij aanvullingen geven op het verhaal van zijn vrouw.
De eerste gesprekken
Dan komt voor mevrouw Q het verwachte telefoontje. Ze maakt een afspraak voor het eerste intakegesprek met medewerkster A. Samen met haar man komt ze naar ons kantoor, waarvan ze een routebeschrijving had toegestuurd gekregen.
Ze worden uit de wachtkamer opgehaald door A. Allereerst wordt er ingegaan op de klachten en de reden dat mevrouw Q zich heeft aangemeld. Ook willen we graag weten wat ze zelf veranderd zou willen zien.
Maar we willen graag een zo breed mogelijk beeld krijgen van wie mevrouw Q is en hoe ze tot nu toe geleefd heeft. Daarom vragen we in de intakegesprekken veel meer: we willen weten hoe het ouderlijk gezin er uit ziet en hoe men binnen het gezin met elkaar omging, we willen weten hoe de relatie tussen mevrouw en meneer Q is ontstaan en zich in de loop van de jaren heeft ontwikkeld.
Ook hoe de school- en werk carrière zijn verlopen, hoe het geloof zich heeft ontwikkeld en wat mevrouw Q naast haar werk en gezin aan bezigheden heeft.
Deze keer vragen we ook aan het echtpaar Q of ze hun levensloop op papier willen zetten en een aantal vragenlijsten willen invullen. Die vraag wordt niet bij iedereen gesteld, maar bij mevrouw Q leek het ons wel van belang.
Na twee of drie gesprekken heeft medewerkster A voldoende informatie verzameld en maakt ze een intakeverslag.
Dit wordt op de teamvergadering, uiteraard vertrouwelijk, met haar andere collega’s besproken.
Hierdoor kunnen collega’s met een andere psychotherapeutisch invalshoek opmerkingen maken, waardoor andere punten ook belicht worden.
Uiteindelijk wordt van het geheel een therapievoorstel gemaakt.
Even terzijde: het komt wel eens voor dat iemand hulp bij ons zoekt die een medewerker kent. Dan zal die medewerker niet bij de bespreking zijn en verder zo min mogelijk te weten komen over de behandeling van zijn kennis. Ook behandelt een medewerker geen cliënten die uit zijn of haar eigen kerkelijke gemeente komt. Die cliënt zal door een collega worden behandeld.
Individuele gesprekken
Medewerkster A had al een afspraak gemaakt met het echtpaar Q voor het volgende gesprek. In dit adviesgesprek wordt samen met het echtpaar naar het therapievoorstel gekeken.
Ook worden andere relevante opmerkingen van collega’s over deze situatie besproken en als het nog nodig is, de uitslagen van de vragenlijsten.
In dit gesprek wordt het voorlopige behandelplan afgesproken. Met mevrouw Q wordt afgesproken dat ze individuele gesprekken krijgt bij medewerkster A om eerst haar werkproblemen eens op een rijtje te kunnen zetten. Soms wordt het behandelplan na een aantal gesprekken veranderd, omdat er nieuwe, relevante informatie in de gesprekken wordt gemeld. Zo blijken later de werkproblemen van mevrouw Q vooral te maken te hebben met een laag zelfbeeld en minderwaardigheidsgevoelens, die in haar kindertijd zijn ontstaan.
Dus wordt de aandacht in de therapie eerst hiernaar verlegd.
Welke therapieën?
In het geval van mevrouw Q is de therapeutische hulp individueel. We kunnen ook echtpaartherapie aanbieden, wanneer blijkt dat de problemen zich met name tussen partners afspelen.
Ook gezinstherapie kan aangeboden worden, bijvoorbeeld als een kind problemen heeft, dan nodigen we daar vaak ook de ouders bij uit en als het relevant is ook de andere kinderen.
Elke therapeut heeft zijn eigen specialiteit, maar ook zijn eigen methodieken.
Zo hebben we een cliënt-centered, een systeem- en een gedragstherapeut in dienst. Dit houdt voor de cliënten in, dat we naar aanleiding van de intakegesprekken goed kunnen bepalen welke methodiek bij welk probleem het meest geschikt is.
Dit kan dus wel eens inhouden dat de cliënt na de intake verandert van therapeut, omdat zijn of haar specialisme meer aansluit bij de problemen.
Hoe gaat de STAGG met uw gegevens om?
Tot slot een aantal opmerkingen over hoe wij met cliëntgegevens omgaan.
We zijn gebonden aan de ethische regels vanuit onze beroepsgroep. Dat houdt in dat we zorgvuldig om moeten gaan met de gegevens. We mogen geen gegevens aan derden geven zonder schriftelijke toestemming van de cliënt. Ook als iemand belt voor informatie over een cliënt, kunnen we dat dus niet geven. Het kan echter van belang zijn voor de cliënt om wel te overleggen met anderen, bijvoorbeeld de dominee of de huisarts. Dan zullen wij juist schriftelijke toestemming vragen aan de cliënt. Hiermee waarborgen we de privacy van de cliënt, maar ook de vertrouwelijkheid tussen de cliënt en de therapeut. En dat is voor de behandeling uiteraard erg belangrijk.