Aids - de ontkenning
1998-06-26
Waarom U om de oren slaan met vermoeiende statistieken? Dat Aids Afrika als een gesel slaat, staat vast. Dat onze provincie KwaZoeloe-Natal de twijfelachtige eer heeft om helemaal voorop te lopen in de landelijke aids-parade van Zuid-Afrika is een wrange vreugd. Instanties die het weten kunnen, zeggen dat op elke vijf inwoners er één met Aids rondloopt als hij niet al ligt.- Jaargang 42
- nummer 13
Ik begin te tellen wanneer ik door de drukke hoofdstraat van Pietermaritzburg loop en kijk even naar elke vijfde: weer één. Als vanzelf slaat het door je heen: ach Heer, bewaar ons. Maar hoe zal de Heer ons bewaren wanneer we nog niet eens zover zijn dat we willen inzien dat er iets als Aids is?
Ik citeer Khaba Mkhize, tot onlangs reporter – zeer bekwaam – in Pietermaritzburg: „Eerder deze week hoorde ik kinderen uit mijn straat een nieuw liedje zingen: Aids kwam met de blanken, die brachten het uit Amerika”.
Hij zegt dan: „Ik vroeg de kinderen (mijn eigen van tien incluis) wat Aids toch was maar geen van hen wist het”.
Mkhize’s conclusie is dan juist als hij zegt dat wanneer wij als mensen van Zuid-Afrika Aids in het hokje van ’ras’ plaatsen, wij met al onze bewustheidscampagnes toch nooit ergens uitkomen. Het is zo die ander zijn probleem!
Ik weet nog wel dat er wat gelachen werd toen ik nog actief bij het zendingswerk betrokken, het onderwerp aanzwengelde bij jeugdgroepen. En nooit zal ik vergeten hoe de verpleegsters mij eens kwamen halen; ze hadden dringend mijn hulp nodig. Er zat een man in de kliniek gediagnosticeerd als HIV-patiënt die zich belabberd voelde en op weg was van het ziekenhuis naar huis, aan de overkant van de Umkomaas. „Mfundisi, U moet helpen hem te beletten zomaar bij zijn vrouw te slapen; laat hij in elk geval een condoom gebruiken.” Maar hij wilde niets hebben en niets horen. Iemand zei eens toen het over Aids ging: goed, als jij mij naar de begrafenis van wie ook maar kunt brengen van wie we alle twee weten dat hij het had, dan zal ik geloven dat Aids een realiteit is. Dat is het juist. Men sterft aan TBC – opnieuw in triomfantelijke opmars – of welke ziekte ook maar omdat er Aids is. Van wie in het TBCziekenhuis op Richmond ligt, kan 60% naar Aids als oorzaak wijzen, zo vertellen mij de dokters maar het woordje wordt tot op de begrafenis niet genoemd.. Als het er al is, is het een complot van blanken om zwarten er onder te houden.
Evenzo zijn blanken geneigd Aids in het rassenhokje te deponeren. Het komt toch uit Afrika? Nou dan! Weer typisch iets van de zedenloze zwarte samenleving! Maar dan wordt gemakshalve even over het hoofd gezien dat de oude waarden van Afrika die Aids nog kunnen tegenhouden, geen kans van overleven hebben tegenover de venijnige aanval van ons verwereldlijkte Westen dat via tijdschriften, radio, TV en niet het minst het nieuwe waardepakket van de dikwijls geseculariseerde politieke zwarte leiders Afrika overspoelt. Dat mensen in de zwarte townships, die er prijs op stellen morele waarden van het oude Afrika of het Evangelie hoog te houden, vandaag izinayi (iets als tutten) genoemd worden, heeft alles met mij, met Europa in Afrika te maken.
Toch is er een ommezwaai ten aanzien van Aids te bespeuren, als ik het wel heb. We zijn gelukkig nog niet uitgesnipperd.