Lisa
1998-07-10
Een poos geleden kwam ik in contact met een Lisa, een vrouw die samen met haar man in de bediening van het evangelie haar sporen heeft verdiend. Zo noemde ze het zelf uiteraard niet, maar dat dacht ik toen ik haar wat beter leerde kennen. Door de activiteiten van haar en haar man zijn er velen tot geloof in de Here Jezus gekomen en dat is toch niet niks. Maar wie aan de weg timmert heeft veel bekijks, en zo was het ook met hen. Er werd veel over hen gepraat, geschreven, geroddeld. Hun naam werd zelfs in zeer ongunstige zin gebruikt. Omdat ik vooral met haar een aantal keren heb gepraat, weet ik hoe zwaar dit op haar leven drukt, zo zelfs, dat ze er overspannen van is geworden. Nu zitten aan een zaak meerdere kanten.- Jaargang 42
- nummer 14
Je moet hoor en wederhoor toepassen. Maar zelfs dan mag je mensen nog niet veroordelen. Want er spelen zoveel dingen mee: karakter, omstandigheden, emoties en noem maar op. Hoe ga je om met mensen die op negatieve manier in het nieuws zijn, vooral als ze ook nog in dienst van het evangelie staan. Uit eigen ervaring weet ik hoe belangrijk het is dat er mensen zijn die je door dik en dun steunen. Ze hoeven het niet in alles met je eens te zijn, maar ze zijn met hun niet veroordelende liefde als een muur om je heen. Het is al zo moeilijk om het leven nog te kunnen leven als openlijk in de krant staat dat je gefaald hebt, dat je fouten hebt gemaakt. En wie van ons is dan niet nieuwsgierig naar de aard van dat falen en die fouten. Ik vind dat een krant die in zijn berichtgeving rekening wil houden met Gods geboden, daar een grote verantwoordelijkheid in heeft, en ons als lezers ook een grote verantwoordelijkheid oplegt. Als de ellende van je vrienden in de krant staat, de negatieve dingen breeduit, staat je maar één ding te doen: je pakt de telefoon, gebruikt de posterijen, de auto of de fiets. Hoe dan ook, je slaat een paar armen om ze heen.
Heer wilt U ons
op Uw toonhoogte houden
wilt U ons Uw liefde leren
Uw vrede geven
en uitstralen
Uw barmhartigheid.