Houvast
1998-08-07
Ieder mens zoekt houvast in zijn leven. Voor sommigen is dat het geld. Voor hen betekent geld zekerheid en houvast. Deuren die anders gesloten blijven, kun je ermee openen. Je kunt je leven erdoor veraangenamen. Maar wanneer je man of je vrouw of je kind een dodelijk ongeluk krijgen, helpt geld je niet. Wanneer je leven verscheurd wordt, blijkt geld geen enkel houvast te bieden. Anderen kampen zich in crisissituaties vast aan vrienden en kennissen. Soms denk je dat je het daarmee gegrepen hebt. Maar dan verhuist er één, een ander krijgt een nieuwe baan waardoor hij geen tijd meer voor je heeft en met een derde krijg je verschil van mening. Ook vrienden worden meegesleurd door de maalstroom van het leven. En wanneer je de laatste afgrond nadert, kunnen zij je niet vasthouden en moet ook je trouwste vriend je loslaten. Dan blijken ook zij geen werkelijk houvast te bieden. Weer anderen zoeken houvast in een filosofie of in een revolutionair elan. Ze denken dat ze zo de stroom van ellende waardoor zij en anderen overspoeld worden, te kunnen verleggen en indammen. Maar na verloop van tijd ontdekken ze dat het hen niet naar de overkant heeft gebracht, maar hen alleen maar heeft meegesleurd naar een andere stroomversnelling. En ze vervallen aan een postmoderne apathie.- Jaargang 42
- nummer 16
Nog weer anderen nemen hun toevlucht tot drugs en alcohol. Even hebben ze het gevoel boven alles uit te stijgen. Even leven ze in de illusie het middel gevonden te hebben om boven alle misère en zinloosheid uit te komen. Maar ontstellend snel wordt hun illusie verstoord. Het middel dat beloofde hen overal bovenuit te tillen, blijkt hen alleen maar dieper in de ellende gedompeld te hebben.
Zo liggen de feiten. Alles wat een mens aangrijpt om zich tegen de stroom waarin hij zich bevindt, te verweren, blijkt zelf in die stroom mee te drijven en dus geen wezenlijk houvast te zijn.
Voor een christen ligt het anders. Maar het verschil zit niet in de stroom. Als christen zit je precies in dezelfde stroom en heb je met dezelfde draaikolken en stroomversnellingen te maken als niet-christenen. Maar boven je hoofd, onafhankelijk van de stroom zelf, is een kabel gespannen.
Daar heb je houvast aan. Die kabel kan niet worden meegesleurd door het water en daarom jij ook niet, als je die kabel maar vasthoudt. Die kabel garandeert je dat je aan de overkant komt.
Die kabel maakt alles anders. Je zit nog wel in de stroom en het water rukt en trekt nog wel aan je, maar je weet dat je erdoorheen komt, dat je aan zult komen aan de overkant, waar het leven genezen zal zijn en bevrijd van alles wat het hier bedreigde en verwoestte. Dat perspectief maakt alles anders, ook als we hier door de diepte gaan en de golven op ons in beuken. Want we hebben een houvast dat zelf niet meegesleurd wordt door het kolkende water en dat ons zelfs over de afgrond van de dood heen draagt. We zijn het eigendom van Christus, niet alleen nu in dit leven, maar in leven èn sterven.