Realiteit
2010-02-19
In de maand januari heb ik twee keer een familiebijeenkomst rond het sterven van een tante meegemaakt. - Jaargang 54
- nummer 4
Het is heel mooi als een toespraak op zo’n christelijke begrafenis eindigt met de glorieuze belofte van de nieuwe hemel en de nieuwe aarde.
'Wat zal jullie tante hierboven van dedienst genoten hebben!'
‘Ze juicht nu voor Gods troon. Is weer samen met haar man.' Ook in advertenties kom je zulke opmerkingen tegen. Toespelingen op een bewust hemelleven waar de bijbel eigenlijk niets over zegt. Natuurlijk, Zondag 22 van de catechismus: 'dat mijn ziel van stonden aan tot Christus haar hoofd zal opgenomen worden'. Als je dat al wilt invullen doe het dan met wat Paulus zegt in Kolossenzen 3:3, dat je leven met Christus verborgen is in God. Hoe? Hoedanig? Ik weet het niet, maar ik vertrouw Hem.' De dag van mijn dood is eigenlijk de dag van mijn opstanding,' zei een stervende vriendin. ‘Als ik mijn ogen open doe, heeft God aarde en hemel vernieuwd.’
In mijn lagere schooltijd werd een klasgenoot begraven. De dominee zei, dat met dezelfde voeten waarmee Jaap door onze stad had gelopen hij straks zou gaan op de gouden straten van het nieuw Jeruzalem.
In mijn kinderlijke verbeelding was dat nieuw Jeruzalem een kerk vol banken met altijd zingende mensen. Je zou nooit meer verliefd worden en trouwen is er ook niet meer bij. En dat maakt het leven nou juist zo leuk. Ik durfde het niet hardop te zeggen. Toen iemand dat wel deed vond ik het toch schokkend.
'Als God zoiets moois als het huwelijk heeft bedacht, kan Hij vast nog wel iets mooiers voor ons bedenken', zei Koos eens in een preek.
Ligt onze toekomst in de hemel?
In oktober 2000 verscheen in een themanummer van het tijdschrift Liter over de nieuwe hemel en de nieuwe aarde een bijdrage van dominee Meint van den Berg onder de titel 'Dagboekfragmenten uit het goede leven'.
Hij beschrijft daarin twee dagen van het 134e jaar na de feestelijke intocht van onze Heer. Ja, u leest het goed, Jezus is teruggekomen, de aarde is weer als nieuw. De mensheid is druk aan het werk (!) op deze vernieuwde aarde. Meint woont weer in 'Utrecht, de stad waar hij voor zijn dood predikant is geweest. De grote bankgebouwen zijn verdwenen zoals alles wat een afgodische uitstraling had. De Domtoren staat er nog wel. En kijk, daar op het Domplein ontmoet hij Geert Groote, die zo'n zes eeuwen voor Meint fel te keer is gegaan tegen de bouw van die toren. Er ontspint zich een prachtig gesprek tussen die twee. Even later komt Meint een oude vriend, voormalig gynaecoloog tegen, die vertelt een prachtige jongen te hebben herkend die als zwaar gehandicapte baby ter wereld kwam. En ja, er is een ontmoeting met Jezus.
Ik koester dit verhaal van Van den Berg. Hij heeft de moed gehad om over die toekomst heel concreet na te denken. Fantasie, natuurlijk. Maar een fantasie waar je heel blij van wordt.
Evenals van de prachtige gedichten en overwegingen in de rest van deze uitgave van Liter. Een herdruk waard. Om ons er nog maar eens bewust van te maken dat ons een èchte toekomst wordt beloofd. Mooier dan welke fantasie ook.
Ytje Veefkind is lid van de NGK in Amersfoort-Noord.