Toren Zwolse Zuiderkerk: baken of kostenpost?
1999-10-29
Wij mensen kijken van nature naar de horizon.- Jaargang 43
- nummer 22
Turen naar de einder die een smalle streep is tussen aarde en lucht. Alles wat afwijkt - de hoogte inschiet - doet ons opleven.
Onze gedachten glijden langs bomen, huizen en glooiende hellingen, maar een toren druist in tegen deze blik vooruit. De toren dwingt ons om langs haar zijden met ons kijken omhoog te kruipen. Ze is het baken dat als herkenningsteken een mijlpaal vormt in de geschiedenis van ons dagelijkse stadsleven. De kerktoren is een herkenningspunt van gemeentezijn, van het gemeenteleven in en om een kerk. Zo ook in de Zwolse Zuiderkerk . Vlakbij de poort om in te gaan - de Zwolse Sassenpoort - is er de blik naar boven: de Zuiderkerktoren.
De toren: baken of kostenpost...? De toren waarschuwt ons dat een kerk niet alleen gezellig kan zijn; ze moet de blik naar boven houden om later niet een rekening gepresenteerd te krijgen.
Nederlands Gereformeerden hebben niet zoveel op met aardse kerkelijke goederen.
Historische panden en gewijde lokalen zijn schaars onder ons. Bij elke investering in zoiets als een kerkgebouw weerklinkt dan ook de vraag: Is dat nou wel zo nodig?
Kan het dubbeltje niet beter in evangelisatie of jongerenwerk worden gestopt? Want in tegenstelling tot thuis, zijn we in de kerk geneigd dat ene dubbeltje telkens weer om te draaien opdat er geen sprake moge zijn van enigerlei vorm van spilzucht. Zo ook in Zwolle. Is er voor een Zwolse gereformeerde iets zinlozer dan een kerktoren?
Wat is er zinvol aan een kerktoren? En wat is de reden om er tweeëneenhalve ton aan te spenderen en haar daarna ook nog eens feestelijk te 'openen'? Het bezorgde de Nederlands Gereformeerde kerk van Zwolle de laatste jaren flink wat hoofdkriebels en -brekens. Na elke zware storm kwam er weer de vraag: afbreken of restaureren? De keuze werd een stuk gemakkelijker toen bekend werd dat er een constructie kon worden toegepast die 'slechts' tweeëneenhalve ton zou kosten. Ach, en misschien zat er ook wel een subsidie in. Toen ook nog eens de verzekering meldde dat de toren buiten de verzekering zou vallen tot er iets aan werd gedaan, was het hek van de dam. De Zuiderkerktoren; het baken aan de skyline van de Zwolse wijk Assendorp moest blijven.
Met de doorslaggevende steun van het Zwolse PvdA-raadslid Düzgün Yildirim kwam de subsidie er en werd het een stuk veiliger voor de nietsvermoedende wandelaar langs de Zuiderkerk.
Een meneer met een ruime jas en een dikke sigaar
De kerk is een meneer.
Ook de Zwolse Zuiderkerk.
Een meneer met een ruime jas en een dikke sigaar in de mond.
Schijnbaar onaangedaan door het straatrumoer vervolgt hij gestaag zijn weg. De Nederlands Gereformeerde Zuiderkerk zit ook in een ruime jas.
De kerk is overgroot voor haar gemeente, en de toren is als een sigaar die vrolijk doordampt. Ze trekt zich niets aan van het rumoer en geweld in en door 'Gods volk' gepleegd.
Want Zwolle is in christelijk Nederland het Belfast aan de IJssel. Maar een kerk - en met haar de toren is een teken van Vrede. Door de mensen vergeten, wordt ze niet moe hier op te wijzen. Bij een sigaar hoort een goedgevulde meneer in een goedzittende geklede jas. De Zwolse Zuiderkerk heeft weer een veilige toren. En passant heeft ze ook de zalen totaal vernieuwd en ter gelegenheid van dit alles heeft ze een torenfestijn georganiseerd.
Op zaterdag 30 oktober is de kerk vanaf elf uur geopend voor alle belangstellenden. Met live-muziek, een boekenmarkt en een officiële opening door Düzgün Yildirim (12:00) presenteert ze zichzelf aan gemeenteleden, omwonenden en andere belangstellenden.
Tot halfvijf zijn er een hapje en een drankje, activiteiten voor kinderen en verschillende exposities. En voor de liefhebber: een dikke sigaar!