Kerk op de voorpagina
1999-11-26
De kerk op de voorpagina?- Jaargang 43
- nummer 24
Dan houd ik mijn hart al weer vast. Misschien vergaat hert u ook zo.
Dan is er waarschijnlijk weer een dominee die zich vergaloppeerd heeft, een boekhouder die fraudeerde, een bisschop die iets doms zei, een ouderling die... Weliswaar zijn het zaken, die de hele maatschappij dreigen te verzieken.
Maar de kerk moet toch in het bijzonder even in het zonnetje gezet worden.
Er is zoveel goeds van de kerk te vertellen. In veel plaatsen brengt de kerk meer jongeren op positieve wijze bijeen dan welke andere instantie dan ook. En dan het bejaardenwerk en pastoraat.
Ieder kan daar het nut van inzien. In de kerk wordt veel meer gegeven voor goede doeleinden dan daarbuiten. Die dingen moesten eens nadrukkelijker in de krant komen.
Het beeld dat nu ontstaat, met al die geÎtaleerde scheve schaatsers, is bezijden de werkelijkheid. Ik zie in die eenzijdige berichtgeving twee dingen.
De eerste is een neiging om de kerk een zet te geven. Als het heilige als onheilig kan worden afgeschilderd, lijkt het alsof je er definitief mee hebt afgerekend. Zit er niet een neiging bij van de niet-kerkelijke mens daarmee eigen gelijk te tonen? De kerk is toch niets... Ik zie nog iets anders ook. Diep in het hart van velen leeft de hoop dat het in de kerk anders is dan in de wereld. Als er ergens vrede is, eerlijkheid, liefde, dan zou dat toch in de kerk moeten zijn. Dat is niet alleen de hoop van een journalist. Daar sluit ik me graag bij aan. Die hoop koester ik ook.
Daarom moeten we ons des te meer verzetten tegen het beeld dat onwillekeurig door eenzijdige berichtgeving wordt geschapen. De kerk van Christus is niet volmaakt.
Maar ze is zeker niet die grote gribus die alles en iedereen bedot! Ik zie veel aardige en eerlijke mensen in de kerk, die levensgeluk uitstralen.
Mensen, die tijd nemen voor gebed en bezinning, en die graag in harmonie met hun medemens leven.
Het is misschien niet wereldschokkend maar ik vind dat nogal wat.
Precies het tegenbeeld van al dat voorpaginanieuws!
Dit artikel werd door de bekende ds Bram Krol gepubliceerd in zijn rubriek 'Groeibesognes' in het 'Gezamenlijk Kerkblad voor de Gereformeerde en SOW-kerken in Drenthe, Overijssel en Gelderland'. Het is waar, dat wij als kerkmensen vaak teveel beïnvloed worden door een negatief imago, dat ons via de pers van de christelijke gemeente wordt gepresenteerd.
En we doen er soms zelf aan mee om de zonden van de kerkmensen breed uit te meten, zodat het slechte het goede verdringt. We houden dan niet meer voor ogen, dat de kerk als een heilige vergadering der ware Christgelovigen (art 27 NGB) onvolmaakt is.
Het zijn zondaren en zondaressen, die daarvan deel uitmaken. En het is alleen aan de genade van God in Christus te danken, dat zij kinderen van de hemelse Vader mogen zijn. Die gemeente blijft Verbondsgemeente!
Vanuit die wetenschap hebben wij ons als kerk naar binnen en naar buiten op te stellen. En er zijn inderdaad dwars door alles heen zoveel mooie dingen van de kerk te melden. Als je ze maar ziet door de bril van het evangelie. Dat evangelie verlost je van alle kerkelijke doemdenken, dat de duivel alleen maar in de kaart speelt. Soms heb ik het er heel moeilijk mee kerklid te zijn. Maar de Heilige Geest zorgt er steeds weer voor, dat ik niet in de ellende blijf steken, maar het opnieuw fijn vind bij de gemeente van Christus te mogen behoren!
O. Mooiweer, Enschede