Het principe van de linkerhand

1997-10-03
  • Jaargang 41
  • nummer 20
Uitgedrukt in termen van deze tijd had het Kanaäns ochtendblad die morgen een grote kop die de lezers toeschreeuwde: “Koning gedood door linkshandige moordenaar.” En dan volgt het bericht: “Eglon, de zwaarlijvige koning van Moab, stierf gisteren na een dolksteek door een Israëlische terrorist. De eerste berichten wijzen erop…” De dood van de machtige koning van Moab sloeg in als een bom. Hoe was dit mogelijk?

Ehud - de linkshandige
Ehud, is deze maal de door de Here gekozen richter om Israël te redden. De NBG vertaling vermeldt dat hij linkshandig is. Oorspronkelijk staat er echter dat hij 'gehinderd' of 'beperkt' was in het gebruik van zijn réchterhand.
Wellicht was die hand misvormd, of op een bepaalde manier verlamd. Het curieuze is nu dat behalve Ehud zelf, alle mensen gericht zijn op zijn zwakke rechterhand. Niemand verwacht dat Ehud met die linkerhand behendig zal zijn. En iedereen denkt: Als Ehud met zijn rechterhand geen wapen kan hanteren dan kan hij helemaal geen wapen hanteren.
Wie zou hem wantrouwen? Deze Ehud gaat met zijn gevolg naar de koning van Moab, en draagt zoals gebruikelijk de jaarlijkse belasting af. Op de terugweg keert Ehud halverwege alleen op zijn schreden terug naar het paleis van de koning van Moab. Hij meldt Eglon koelbloedig een geheime boodschap bij zich te hebben. Deze trekt zich samen met Ehud terug in een privé ruimte op het dak van het paleis. "Wat is de boodschap die u voor mij hebt" vraagt Eglon? "Ik heb een woord van God voor u" zegt Ehud. Eglon, die ondanks alles respect had voor de God van Israël, staat op uit eerbied om het woord te horen. De moord Dan grijpt Ehud plotseling met zijn onverdachte linkerhand, naar die onverwachte plek op zijn rechterheup, pakt zijn zwaard en duwt het heel diep in het lichaam van de koning. Daarna doet hij snel de deur van de kamer op slot en verdwijnt dan - waarschijnlijk via een luchtkoker - naar buiten, en "vlucht via de trappen van het dakterras, en bereikt ongehinderd zijn land. De ontdekking vervolgens van het lichaam van de koning maakt een gruwelijke en ironische indruk. De vergrendelde deur houdt de hovelingen buiten de kamer waar Eglon ligt. Zij veronderstellen dat de koning zich heeft teruggetrokken op het toilet. Iedere minuut die zij nu aarzelen is voor Ehud een minuut extra. Deze richter geeft blijk van een zeldzaam stukje moed. Het leger dat Ehud bij thuiskomst vervolgens organiseert, behaalt een verpletterende overwinning op de verbouwereerde en ontredderde Moabieten. De Here doet wat Hij zegt te zullen doen: Hij zal Israël verlossen als zij tot Hem roepen. Maar de manier waarop Hij dat doet is zo volstrekt onvoorspelbaar.

Komt misleiding van God?
Een merkwaardig verhaal. Is het mogelijk dat dit zo gebeurt?" Dat een door God gekozen dienaar zijn volk verlost middels zo'n web van misleiding. Allereerst realiseren we ons dat Ehud niet handelt buiten de Here om. De Here stelde hem aan als verlosser. Tegelijk sluit dat de zwakheid en zondigheid van Ehud niet uit in deze geschiedenis. Als hij bijv. tegen Eglon zegt: 'Ik heb een boodschap van God voor u', dan mogen we ons gerust afvrager(of de Here op dat moment ook daadwerkelijk achter Ehud stond. Het valt bijvoorbeeld op dat we nergens lezen dat Gods Geest op Ehud daalt om hem kracht. te geven. En dat ook nergens staat dat hij Israël ook werkelijk gaat leiden. Daarin verschilt Ehud opvallend van andere richters. In deze geschiedenis stuiten we op een merkwaardige mengeling van goddelijke besturing en menselijke inbreng. Enten tweede laat de Bijbel zien dat je Here vaak zo anders te werk gaat. "Ga nu eens na wat u was toen God u riep", schrijft Paulus aan de Corinthiërs.
Daarmee zet Paulus een streep onder wat het "principe van de linkerhand" genoemd kan worden: "Niet velen van u waren wijs, invloedrijk, en voornaam, maar wat dwaas is in de ogen van de wereld heeft God uitgekozen om de wijzen te beschamen".

Ris story
Het grote doel van al die onverwachte keuzen is nu nog steeds als wat het toen was: de Here gaat zijn soevereine weg opdat geen mens zou roemen in zichzelf voor het aangezicht . van God. De historie is 'His story'. Hij is de Richter en Hij maakt de beslissingen. Gods kinderen mogen van Hem vragen, ja zelfs claimen wat Hij beloofd heeft. Maar niemand heeft het recht om Hem voor te schrijven wat Hij moet doen. Soms maakt Hij gebruik van 'linkshandige' methoden. De Here is soms ondoorgrondelijk in wat Hij inzet voor zijn doel. Te denken valt aan depressie, aan ziekte, maar ook aan persoonlijke frustraties, aan fouten - zij kunnen door Hem gemaakt worden tot instrumenten in zijn regering. Wie zou hebben verwacht dat Hij zou kiezen om in deze wereld te werken door een linkshandige groep mensen als de christelijke kerk? Wie zou voor deze groep mensen hebben gekozen, om de Bijbelse opdracht uit te voeren?
De Here doet het. Hoe staat het in de gemeente met ruimte voor 'linkshandige' gemeenteleden? Is er oog voor wat de Here kan doen in zwakheid? Wie zou hebben voorspeld dat toen de grote Richter en Rechter zelf op aarde verscheen, Hij zou komen als een linkshandige? Een man die uiteindelijk door iedereen werd veracht en verlaten. Een man met wie men niet gezien wilde worden. Hij was het die God gebruikte om onze schulden te vermorzelen. Hij bracht voor ons de vrede. Langs de weg van de linkerhand bracht de Here de verlossing voor ons. Zodat geen mens nog een been heeft om op te staan. En zodat ook wij alleen nog maar kunnen zeggen: Onze Here en God wat zijn wij u "dankbaar voor Jezus Christus.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief