Van onder de dijk
1997-10-31
Als je in Zaltbommel in westelijke richting de Waaldijk op gaat, zie je direct, dat, nu de werkzaamheden voor de dijkverzwaring zijn voltooid, er weer een mooie dijk is gekomen. Als je bij Gameren komt, zie je, dat de oude dijkbebouwing is gehandhaafd en dat er in de uiterwaarden stukken nieuwe dijk zijn aangelegd. En verderop is men druk bezig om van de uiterwaarden een prachtig natuurgebied te maken. Na Gameren zie je het dorp Nieuwaal.- Jaargang 41
- nummer 22
Daar is mijn vader geboren, in een klein huisje onderaan de dijk in de Beemsteeg. In 1900 brandde het huisje af en toen het huisraad naar buiten was gebracht (dat was niet zo'n groot karwei) kwam één van de kinderen tot de ontdekking, dat de kleine Gijsje nog in huis was. Snel is ze gered. De familie ging toen verhuizen naar een iets groter huis in dezelfde steeg. Dat huis is er nog. Er is wat aangebouwd, maar het is nog steeds niet groot. Daar hebben m'n grootouders met hun 8 kinderen gewoond. M'n vader was graag onderwijzer geworden. Dat kostte geld en dat was er niet. Een aannemer in het dorp wilde de studie betalen. Hij zag blijkbaar iets in de jonge Teunis. Hij wilde zelfs m'n grootouders schadeloos stellen voor de gederfde inkomsten. Ze gunden hun zoon natuurlijk het allerbeste, maar zoiets konden ze toch niet aannemen ... Die aannemer woonde in een mooi huis op de dijk. Als ik er langs kom, kijk ik er altijd even naar.
Hoe zou het met mijn vader gegaan zijn ais ...
Hij heeft er zijn leven lang last van gehad, dat hij niet kon worden wat hij wilde. Misschien is hij ook wel eens opstandig geweest, maar dat heb ik nooit gemerkt. Hij heeft het ook wel aanvaard en de talenten, die hij had gekregen, gebruikt. M'n vader kon dus niet 'verder Ieren'. Dat betekende, o.a. dat hij op 12-jarige leeftijd bij een binnenschipper ging werken als leerlingmachinist. In de nacht van zondag op maandag liep hij naar Kerkdriel (aan de Maas). Dat was 12 km. Zaterdagmiddags liep hij weer terug. Later werd hij machinist op de gemeentelijke Waterleiding te Zaltbommel. En toen hij door een ongeluk dit werk niet meer kon doen, werd hij meteropnemer bij de Gasfabriek. In de kerk was hij aktief in de evangelisatiecommissie, als diaken en ouderling. En hij kwam ook nog een beetje in het onderwijs terecht, zondags op de zondagsschool.
En vertellen kon hij. Mensen krijgen in het leven verschillende kansen. Dat was vooral vroeger het geval. Voor de één is er in dit opzicht voorspoed, voor de ander is er tegenspoed. Maar voor allen is er Jezus, Die ons door alles heen draagt.
M'n vader dichtte: 'Als ik Jezus maar heb'. Dat was voor hem niet zo iets als 'als het maar waar is'. Hij had Jezus, omdat Jezus hem had.