"O, Jezus, hou me toch vast..!" Verhaal voor de kinderen in de Grote Kerk Apeldoorn. Door dr. Joh.
1997-12-27
Lieve kinderen, Jaren geleden werkte ik in de strafgevangenis in Scheveningen. Op een goede middag, 't was in de winter, zei een bewaarder tegen mij: "Dominee, gisteren is er een zwerver binnengebracht en die wilde effe met je praten ... Als je niks te doen hebt, moet je er maar eens langs gaan ... Hij kan niet luchten, want hij heeft geen jas en geen schoenen ... n Ja, op zo'n moment sta ik niet te trappelen om naar zo'n man toe te gaan, want 't eerste wat ze vragen is shag of kleding of geld. Althans, dat had ik nogal eens meegemaakt. En, om daarvoor te zorgen moet je eerst naar de directeur, die moet toestemming geven; naar de sociale dienst, daar moet je een formulier invullen en met een beetje geluk heb je na veertien dagen wat en je loopt de kans dat er ineens tien mannen geen shag en geen geld hebben ...- Jaargang 41
- nummer 26
Nou, enfin, ik had het druk. Ik moest nog veel mannen bezoeken en dus dacht ik: laat die zwerver nog maar even wachten. Hij zit binnen en droog, heeft z'n natje en z'n droogje, beter dan op de koude straat en hij zal er wel voor de zoveelste maal zitten, weer een oud dametje beroofd of honderd fietsen gepikt. Dus ging ik eerst naar de andere mannen, maar niet iedereen was te spreken. Ik kon dus vroeg naar huis. Dat wilde ik ook wel, want ik was net vader geworden en ik had nachten niet geslapen, omdat de kleine Lukas de fles moest en ik natuurlijk een goede vader wilde zijn. .. Op weg naar m'n kamer liep ik over de vleugel, langs alle cellen en toen kwam ik die bewaarder weer tegen: "En, dominee, nog bij het verloren schaap geweest?", vroeg hij. "Nee!", zei ik en ik voelde me betrapt. "Ik ga er nu heen!" Ik liep naar de cel van de zwerver, tikte op de deur, deed de dikke stalen deur open en ik hoorde vanuit een donkere cel: "Daar is de dominee!". Verbaasd deed ik een stap naar binnen.
Een stevige hand greep mijn hand en een zware vriendelijke stem zei: "Fijn dat u zo snel langskomt!". Ik zei maar niets ...
"Dit bid ik iedere avond!" Hij haalde een verfrommeld papiertje uit zijn binnenzak ,,O, Jezus, houd mij toch vast!", de eerste regel van een gebed. Ik keek hem nog eens goed aan. Een man van 40, 50 jaar, gebruind, grote baard, vuile kleding, blote voeten, maar vooral grote donkere vriendelijke ogen. Ik pakte het gebed en ging op zijn bed zitten. "Ja, dominee, als ik dat gebed niet had ... " Zo raakten we aan de praat. Hij vertelde over zijn leven, waar hij geboren was: ergens in een vreemd land, in een hut, had zijn wiegje gestaan, of misschien alleen maar een doos. Zijn moeder en vader hadden hem na zijn geboorte weggebracht naar een kindertehuis, omdat zij niet voor hem konden zorgen. .. Hij vertelde verder, dat hij als jongen naar Nederland was gekomen, hier een leuk meisje had ontmoet, getrouwd was, vader was geworden van vijf kinderen. Hoe er later moeilijkheden kwamen op zijn werk, en thuis, en overal; hoe hij er niet meer uitkwam en begon te drinken en hoe hij uiteindelijk op het Haagse Centraal Station belandde, waar hij dagen en soms nachten zat ... "Komt er nog wel eens iemand op bezoek?", vroeg ik. "Nee, dominee, wie zou er moeten komen?" We praatten nog wat en ik vroeg of ik een kopietje van zijn gebed mocht maken. "Natuurlijk, dominee!" "En mag ik er ook iets over vertellen in de kerk?" Dat mocht en dat heb ik gedaan, een paar jaar geleden in een kerk in Den Haag, en nu hier ... De andere dag belde ik een rijke vriend, vertelde het verhaal en vroeg of ik een paar schoenen, wat kleding en een paar pakjes shag voor de zwerver mocht kopen. Dat was goed. Later heb ik alles op zijn bed gelegd met een briefje erbij: "Zondag is er kerk in de sportzaal. Heb je zin om te komen?". 's Zondags zat hij in de kerk, onder de klimtouwen en ringen, met nog zo'n vijftig mannen en hij was naast me komen zitten. We begonnen een bekend lied te zingen, dat we wel vaker zingen in de gevangenis: "Welk een vriend is onze Jezus!". Naast mij hoorde ik een heldere stem, de zwerver. En hij zong uit volle borst en hij hoefde niet eenmaal op zijn blaadje te kijken. Toen heb ik weer eens geleerd dat ik niet zo gauw iemand voorbij moet lopen, geen zwerver, geen junk ... En ik dacht: Hoeveel mensen zouden nu een gebed in hun binnenzak hebben waarvan de eerste woorden zijn: ,,O, Jezus, hou mij toch vast!"
Dit artikel knipten wij uit het "Hervormd Weekblad". Er zijn mensen, die een vanzelfsprekendheidsgeloof hebben.
Je hebt voor Jezus gekozen en daarmee is het laatste woord gezegd. Je kunt niet meer in de goot terechtkomen en koerst linea recta op de hemel aan. De Bijbel kent dat niet. De Bijbel kent wel aanvechtingen, die de gelovigen hebben te verduren. Lees de psalmen er maar op na! Door veel strijd zullen wij moeten ingaan in het Koninkrijk van God. En dan is het beslissende, dat Jezus VOOR ONS gekozen heeft en dat hij ONS vasthoudt ook in bizarre omstandigheden.
Dat zien wij in dit stuk, dat uit het leven gegrepen is, heel duidelijk voor ons!