Het lied van de Ontmoetingsdag
1996-07-12
De ‘traditie die de traditie heeft tradities overbodig te maken’ leverde ons ook deze keer weer een sfeervolle Ontmoetingsdag op. Dit soort dagen wekt nog niet de indruk zichzelf overbodig te maken. Traditiegetrouw droegen Harry van der Veen en Johan Klein uit Rijswijk hun steentje bij in de vorm van een nieuw lied op het thema van de dag. Dat thema was ‘Weg van de kerk’ (met een dubbele bodem), en het thema van het lied: ‘Heer Jezus, ik wil nooit meer bij U weg: Uw gemeente is het dak boven mijn hoofd’. Op de dag zelf gaven ze tekst en uitleg: voor de bredere gemeente doen ze het graag nog een keer in Opbouw. Johan Klein geeft uitleg bij de tekst, Harry van der Veen bij de melodie.- Jaargang 40
- nummer 14
Waarom bij de kerk blijven?
Het lied noemt vier redenen om bij de kerk te blijven. In de eerste strofe: Het cement van de gemeente is de liefde van Christus. Onze eigen gebrekkige liefde zou verbrokkeling, zoals die in de hele 'samenleving' plaatsvindt, niet kunnen voorkomen.
In de tweede strofe: Christus heeft voor de gemeente gebeden, om haar geworsteld, want "Satan heeft verlangd jullie te ziften als de tarwe, maar Ik heb voor jullie gebeden, opdat jullie geloof niet zou bezwijken"
(Luk. 22:31,32). Vóór Hij de Hof van Gethsemané binnenging, heeft Hij gebeden dat wij één zouden zijn in HEM (Joh. 17:20-23). In de derde strofe: Een derde reden om bij de gemeente te blijven is dat Jezus voor haar, voor mij, is gestorven.
Dat 'voor haar' en 'voor mij' hoort bij elkaar: dat is het kostbare wat mij aan de gemeente verbindt, dat Jezus voor mij en mijn broers en zussen zijn bloed heeft gegeven. Als ik de gemeente liefhad om haarzelf, zou ik wel honderd dingen kunnen bedenken waarop die liefde moet afknappen - ik heeft liefgehad. De vierde reden om bij de gemeente te blijven vindt u in de vierde strofe: De keuze voor de gemeente van Christus is de keuze voor de toekomst. Op de nieuwe aarde is er alleen nog maar de gemeente: uit alle volken stromen de waarachtige gelovigen het nieuwe Jeruzalem, onze moeder, die als Gods bruid uit de hemel neerdaalt, binnen. De gemeente is de samenleving van de toekomst - en naar die toekomst strek ik mij uit!
Geen in-di-vi-du
Het refrein vat, in samenhang met de eerste strofe, alles samen. Het begint met een kinderlijke aanhankelijkheidsbetuiging: "Heer Jezus, ik wil nooit meer bij U weg." Dat doet denken aan de onstuimige aanhankelijkheidsbetuiging van Petrus (Joh. 6:68), waar het Ontmoetingslied van twee jaar geleden op gebaseerd was: "Heer, naar wie moeten we weglopen? U hebt woorden van eeuwig leven!" Als je bij Jezus hoort, hoor je bij zijn gemeente: die twee zijn onlosmakelijk aan elkaar verbonden.
Je verwachtingen van de gemeente en haar toekomst zijn alleen op ZIJN woorden gebaseerd, op zijn beloften: die woorden en beloften zijn voor jou eten en drinken. Je bent geen in-di-vi-du (alleen het woord zelf al klinkt 'verbrokkeld'), geen thuisloze zwerver; je hebt een dak boven je hoofd. Een dak dat broos lijkt (de gemeente bestaat maar uit mensen), maar dat safe is, omdat het in de hemel is veilig gesteld. Het is Harry van der Veen opnieuw gelukt om bij deze tekst een melodie te componeren die kwaliteit en muzikale verstaanbaarheid combineert. Nadat de zangeres Joke de Vin het met ons had ingestudeerd, zong de 'gemeente' het lied met élan. Alleen de derde regel bleek problemen op te leveren: bij "individuen, thuislozen, ontheemden" raakten nogal wat mensen letterlijk van de wijs. Ik geef het stokje door aan Harry.
Geen vreemden van elkaar
De tekst van het lied vinden we weerspiegeld in de melodie. Wat het betekent om zonder de Here Jezus door het leven te gaan, zien we duidelijk aan de dalende lijn van de melodie in het middengedeelte van het couplet.
Maar het begin en het einde ervan doet ons op hogere toon zingen, omdat het alleen Gods liefde is die ons bij elkaar brengt. Het refrein doet daar nog een schepje bovenop: om de verbondenheid met de Here Jezus des te meer gestalte te geven, wordt gebruik gemaakt van een bepaalde ritmische figuur, direkt al bij 'Jezus' en 'nooit meer', wat wordt doorgezet in alle volgende regels. Het refrein is ondanks verschil in ritmische zin toch dicht in de buurt van het couplet gebleven. Vergelijk maar eens het verloop van de eerste en laatste regel van beide, terwijl de tussenregels ook geen vreemden van elkaar zijn. Zo blijven couplet en refrein met elkaar verbonden. Essentieel is tot slot dat bepaalde belangrijke woorden, de zgn. sleutelwoorden. accent hebben gekregen, doordat ze mee opgenomen zijn in de stijgende lijn, zich aan de top van de melodie bevinden, of een lange notenwaarde hebben gekregen. Ik noem bijvoorbeeld 'Uw liefde', 'zonder U', 'Heer Jezus', 'nooit meer', 'U hebt beloofd', 'woorden die U zegt', 'Uw gemeente is het dak'.
Gereformeerd Appèl
Intussen is het Ontmoetingslied ook uitgekozen tot 'lied van de dag' van het Gereformeerd Appèl op 7 september, wanneer Christelijke Gereformeerden, Nederlands Gereformeerden en Vrijgemaakt-Gereformeerden samenkomen om voor eenheid te bidden. Alleen Uw liefde brengt ons bij elkaar ...
Alleen Uw liefde brengt ons bij elkaar
Luk. 22:31,32, Joh. 6:67-69, 17:20-26
1 Alleen uw liefde brengt ons bij elkaar,
want zonder U zijn wij volslagen vreemden,
in-di-vi-du-en, thuislozen, ontheemden.
Alleen uw liefde brengt ons bij elkaar.
Refrein:
Heer Jezus, ik wil nooit meer bij U weg;
ik strek me uit naar wat U hebt beloofd,
ik eet en drink de woorden die U zegt,
uw gemeente is het dak boven mijn hoofd.
2. Om haar hebt U geworsteld in de nacht,
vurig bij God voor ons gepleit, gestreden,
opdat wij één zijn; één van lijf en leden,
één met het Hoofd, dat ons tezamenbracht.
Refrein…
3. En daarom heb ik uw gemeente lief,
omdat U voor haar, voor mij, bent gestorven.
AI heeft zij het ook honderd keer verkorven,
om U, Heer, heb ik uw gemeente lief!
Refrein ...
4. Ja, naar haar toekomst strek ik mij nu uit.
Zij zal een wereld zijn om in te wonen,
een open stad, waar alle volken komen:
Jeruzalem, onze moeder en uw bruid.
Refrein ...
Tekst: Johan Klein
Melodie/zetting: Harry van der Veen