Wauw-stemming bij de kerk van de toekomst

2010-04-02
  • Jaargang 54
  • nummer 7
Enthousiasme en kritische reflectie. Twee termen die typerend zijn voor de NGP, bijvoorbeeld bij de twee colleges die dit voorjaar over de Emerging Church zijn gehouden. Op 3 februari mochten we genieten van een enthousiasmerend gastcollege van Richard Roest, die een kijkje gaf in het wel en wee van het missionaire project in Leidsche Rijn, Utrecht. Hij vroeg ons in twee woorden weer te geven welke indruk dit project op ons maakte. ‘Visionair’, ‘bevlogen’ en ‘enthousiast’ waren wat termen die voorbij kwamen. In het vervolggesprek richtten we ons op de vragen als ‘Welke (missionaire) kansen heeft de NGK in de komende 30 jaar?’ Natuurlijk kwamen er ook probleempunten langs, maar er overheerste toch een ‘wauw-stemming’: het bijzondere van Richards missie, om in een schijnbaar van God verlaten omgeving het evangelie opnieuw ingang te laten vinden, waarbij de gemeente in vijf jaar tijd van 60 naar 260 leden is gegroeid!

Exact een maand later treffen we elkaar weer, ditmaal zonder de gastspreker, maar met hetzelfde onderwerp: de kerk van de toekomst. Ook nu duiken we de discussie in, maar met een andere toon. Kritische vragen komen naar boven. Verschillende vormen van kerk zijn worden onder de loep genomen en geanalyseerd: zijn deze nieuwe vormen van kerk-zijn eigenlijk wel zo nieuw? Is het eerder een poging terug te keren naar de allereerste christelijke gemeenschappen? Gelukkig kunnen we door alle analyse heen toch nog iets van Richards vuur vasthouden: een heel nieuw missiegebied gaat voor ons open. Anders en ingewikkeld, maar eigenlijk ook wel een spannende uitdaging!

Herman Kaldeway studeert theologie aan de VU in Amsterdam en aan de NGP in Apeldoorn.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief