Missionair werk als Olympische teamsport
2010-04-02
De wereld richtte haar ogen deze winter op Vancouver. Daar streden topsporters om de Olympische medailles. In diezelfde stad heeft ds. Peter Sinia een aantal jaren als predikant gewerkt. Hij leerde in de Olympische stad dat het winnen van ongelovigen voor Christus bovenal een teamsport is. Dit is het tweede artikel in een serie artikelen over strategie voor gemeentestichting.- Jaargang 54
- nummer 7
Vanaf het ontstaan van de Nederlands Gereformeerde Kerken lijken er twee tegengestelde krachten aan het werk. Dat is althans mijn indruk. Vanaf het begin was er afkeer van kerkelijk exclusivisme en verlangen naar oecumene en samenwerking met medegelovigen. Tegelijkertijd was er bindingsangst, huiver voor wat classicale en synodale kerkelijke samenwerking de plaatselijke kerk kon kosten. Dit laatste leidde soms tot extreme onafhankelijkheid van die plaatselijke Nederlands Gereformeerde Kerk.
Omdat zending een wereldwijde opdracht is die de plaatselijke kerk overstijgt, is het echter noodzakelijk om voort te borduren op het verlangen tot samenwerken en die oude bindingsangst te overwinnen. Onze meer synodaal georganiseerde zusterkerk in Noord-Amerika, de Christian Reformed Church, kan ons tot inspirerend voorbeeld van zulke vruchtbare samenwerking dienen.
Teamsport op alle niveaus
In de Christian Reformed Church werken het kerkverband, de grotere regio, de classis, plaatselijke partnerkerken en individuele christenen samen in de missionaire opdracht. Het kerkverband steunt met geld (2,8 miljoen dollar voor kerkplantingen in 2010), toerusting en training. Landelijk en in grotere regio’s zijn er teams van missionaire consulenten. In Westelijk Canada bestaat dit team uit 9 consulenten op allerlei missionair gebied zoals zending, kerkplanting, leiderschapstraining, kleine groepenwerk. De classis krijgt van de plaatselijke kerken middelen om zelf missionaire projecten te ondernemen of te ondersteunen. Zo ontstond het initiatief voor Downtown Friends (zie kader) vanuit de classis. De classis heeft ook een vast team van vrijwilligers om projecten te ondersteunen en te begeleiden. Sommige plaatselijke kerken kiezen ervoor om daarbovenop nog partnerkerk van specifieke projecten te worden. Zij investeren hierin extra geld, tijd, gebed en aandacht. Zo was mijn eigen kerk, in de aan Vancouver grenzende stad Burnaby, een vijfjarige partnerrelatie aangegaan met Downtown Friends. Maar ook een op sterven na dode kerk, zoals de kerk in Richmond, kon nog van grote betekenis zijn voor het succes van een kerk zoals de Tapestry. Meer oecumenische vormen van samenwerking laat ik hierbij nog maar buiten beschouwing.
Goud, zilver of brons
Zijn Canada en de Verenigde Staten altijd beter? De medailles van de Olympische Winterspelen maken duidelijk dat wij ook nog wel wat goed doen en niet alleen bij het schaatsen. Maar juist bij het schaatsonderdeel dat om teams draaide was het goud voor Canada, zilver voor de Verenigde Staten en moesten wij met brons genoegen nemen. Als het gaat om samenwerken in teams kunnen we nog wel wat leren.
| Gemeentestichting in Vancouver
Direct achter de stadions BC Place en Canada Hockey Place, waar de Olympische spelen geopend werden en Canada het felbegeerde hockeygoud won, ligt de trendy wijk Yaletown. Hier probeert evangelist Mary-Lee Bouma Downtown Friends te stichten. Deze binnenstadskerk is een bewuste keus om, tegen de stroom van kerkleden naar de buitensteden van Vancouver in, de kerk in het hart van Vancouver een plek te geven. Achter de Richmond Olympic Oval, waar onze schaatsers streden om de medailles, ligt de Number 2 Road. Aan deze weg werd, onder leiding van Albert Chu, de kerk Tapestry geplant. De Tapestry is een bloeiende multi-etnische kerkplanting die ontstond in het gebouw van een sterk vergrijsde Hollandse immigrantengemeente in Richmond. |
| Gebed Bid voor missionaire visie voor onze kerken. Bid dat goede samenwerking mag leiden tot nieuwe missionaire initiatieven. |