Ingezonden
1996-02-23
- Jaargang 40
- nummer 4
In de hoek gezet
"We zijn nu dus door twee kerkgenootschappen in de hoek gezeL"
(Kurpershoek, Opbouw 12-1-1996).
Want de Chr. Ger. synode besloot de contacten met ons op te schorten en de vrijgemaakte deputaten concludeerden dat een verdere verkenning niet zinvol is. In de hoek gezet door de Chr. Ger. synode; een synode van kerken met grote onderlinge problemen; in de hoek gezet door Vrijgemaakten die mede verantwoordelijk zijn voor de kerkelijke breuk omstreeks 1968.
We zijn in de hoek gezet door mensen met gebreken; dat maakt billijken van de terechtwijzingen niet gemakkelijker.
Dat kan woede opwekken (Moggré) of ergernis (Kurpershoek) of vervreemding (Broersma).
Terecht?
Toch dienen we ons af te vragen of we terecht in de hoek zijn gezet. Weliswaar zijn we gestraft door onvolmaakte, gebrekkige schoolmeesters, maar, zo dienen we ons af te vragen: staan we onschuldig in de hoek?
Van Ned. Ger. zijde wordt wel geprobeerd om begrip op te brengen voor de aanmerkingen, maar tegelijk wordt geschreven: konden wij wel anders?
(zusters als ambtsdrager); moeten wij niet dankbaar zijn voor nieuwe Schriftuurlijke inzichten (De Jong, Loonstra); bij wijze van uitzondering mag worden opengelaten een formulier voor ambtsdragers te ondertekenen. Smouter maakt zelfs de tegenstelling (Opbouw, 29-12-1995): Wie heeft het beste gebouwd aan Christus' kerk op aarde: "zij die voortdurend alert zijn of er geen afwijking binnensluipt, of wij die voortdurend alert zijn of we geen mensen afstoten die er wèl bij horen".
Toetsen
We zijn door twee kerkgenootschappen in een hoek gezet. Terecht? Mijns inziens dient de straf die ons wordt opgelegd te worden getoetst aan normen.
Over een onvolmaaktheid van de bestraffers (Ger.Vr. en Chr.Ger.) zijn we het snel eens; we zullen elkaar ook wel vinden over de historisch bepaalde omstandigheden van de Ned. Ger. Kerken. Maar toetsen we onze 'overtredingen' aan betrouwbare uitgangspunten?
Willen we als normen hanteren: Schrift, belijdenis en kerkorde (uiteraard in rangorde)? Willen we nog wel verenigen met alle kerken die deze gereformeerde uitgangspunten ondubbelzinnig en onbekrompen proberen te handhaven?
Zijn we nog gereformeerd?
Wij zouden teveel ruimte geven zowel in de leer als in het toezicht daarop.
Bieden we deze ruimte uit vrees om mensen af te stoten die er wel bij horen of verslappen wij in het handhaven van de gereformeerde leer?
Als Kuitert door sommigen onder ons nauwelijks meer veroordeeld wordt dan is de vrees om af te stoten te groot geworden. Wij aanvaarden zusters als diaken; dat zou kunnen worden geaccepteerd. Maar biedt het rapport-
Van der Dussen geen openingen naar zusters als ouderling en predikant?
Wij hebben een beknopte kerkorde; historisch gezien heel verklaarbaar.
Maar pogingen om ons kerkordelijk aan te passen aan de andere gereformeerde kerken lijden schipbreuk op traditie en/of vrijheidsdrang.
Het ragdunne Hjntje
"Het ragdunne lijntje dat er toch is vasthouden" (Schaeffer) of stoppen met de samensprekingen (F. Bouma) of ...
Onze kerken hebben de opdracht om de kerkelijke eenheid te bevorderen (dat bijbels ideaal wordt door Schaeffer goed verwoord).
Bij het uitvoeren van die opdracht tot kerkelijke eenheid mogen we desnoods de splinters uit de ogen halen van de Chr. Ger. en de Ger. Vr. synoden.
Maar, mijns inziens, zal de kerkelijke eenheid pas bevorderd worden als we eerst de balken uit onze eigen ogen verwijderen.
De Vrijgemaakten zijn erin geslaagd om meer sympathie te verwerven bij de Chr. Gereformeerden; wederzijds heeft men de inspanning geproefd elkaar als gereformeerden te benaderen.
Als de Nederlands Gereformeerde Kerken het over dezelfde boeg gooien wordt het ragdunne lijntje weldra een stevig koord. Bovendien zullen we dan snel uit de hoek worden gehaald.
Verder wil ik mij graag aansluiten bij het slot van de artikelenserie van Schaeffer: "De trieste balans van alles opmakend moet het ons wel klein en ootmoedig maken. Het (weer) samenbrengen van broeders is duidelijk absoluut geen mensenwerk. Het blijkt op geen enkele wijze iets, dat wij wel even in kannen en kruiken kunnen krijgen.
Over toeëigening van het heilde heelheid - gesproken! Laten we de Heer van de kerk smeken, dat Hij ons door Zijn Geest en Woord bijeenbrengt."
A. Kadijk, Dronten