'Tot opbouw van het gereformeerde leven' moet over kerkmuren heen
1996-05-17
Dè Gereformeerde zuil bestaat niet meer. Daarom graag meer aandacht voor ontwikkelingen en gebeurtenissen buiten onze kerkmuren. Door de deelnemers van de jaarvergadering van Opbouw op 23 maart jl. werd hard na- en meegedacht. En dat was ook de bedoeling. Bestuur en redactie kozen voor een iets gewijzigde opzet en het resultaat mocht er zijn.- Jaargang 40
- nummer 10
Het is niet alleen meer consumeren op de jaarlijkse vergadering van de Gereformeerde Persvereniging. Nee, er moet ook iets gedaan worden. Ongeveer honderd lezers en leden voelden daar dit jaar wel wat voor en trokken op naar de Utrechtse Jeruzalemkerk.
De jaarvergadering moet meer een plaats van ontmoeting worden, een plek waar lezers, redactie en bestuur van gedachten wisselen over 'ons' blad. Hoewel dat 'ons' steeds meer lezers minder zegt. Immers, zoals een van de aanwezigen opmerkte, hèt gereformeerde leven bestaat niet meer. Er bestaat geen eenheid meer in kerk, schooien organisatie: "Onze jongeren zien die eenheid niet en beleven dat niet als een gemis. We zullen onze aandacht moeten verschuiven van waarheidsvinding naar zingeving, waarbij Christus centraal staat."
Openheid
Aandacht voor de jongeren bleek bij meer leden van de vereniging te leven. Volgens een van hen speelt het leven van de jeugd zich maar voor een zeer gering deel in onze Nederlands Gereformeerde kring af.
De vraag om openheid kwam ook sterk naar voren in de korte inleidingen van vier Nederlands Gereformeerde kerkgangers. 'Tot opbouw van het gereformeerde leven?' Ja, maar dan wel over kerkmuren heen. De heren H. Looyenga uit Delft, S. Huizinga uit Arnhem, J. van der Stoep uit Den Haag en Peter Scheele uit Eindhoven waren gevraagd hun mening over het blad Opbouw eens op papier te zetten. Kernbegrippen in de betogen van deze vier broeders waren 'sprekers van buiten', 'jeugd', 'aandacht voor de persoonlijke beleving', en je niet alleen op het Nederlands Gereformeerde richten. Dat laatste niet alleen omdat een groot deel van het leven van veel jongeren zich daarbuiten afspeelt, maar ook omdat er ook veel NGK-Ieden uit andere kerken komen, zoals bijvoorbeeld uit de evangelische kringen. En: "Die volgen het misschien niet'.
Doorkneed
Daarnaast waren er opmerkingen over de kwaliteit van de foto's, de inhoud van de voorpagina ("bijbeluitleg terug naar de frontpagina") en van de overige artikelen ("Is Opbouw niet teveel een platform voor theologische discussie tussen predikanten en kerkleden, die doorkneed zijn in de bij ons gebruikte begrippen en terminologieën?").
Maar over het algemeen waren zowel de vier inleiders als de deelnemers het eens over Opbouw: Een herkenbaar blad waarvoor we erg dankbaar mogen zijn.
Redactievoorzitter ds. J. Bouma noemde al eerder de veranderingen die het blad het afgelopen jaar heeft ondergaan: Nieuw lay-out, ander papier en kleiner formaat. Ook over de inhoud ts nagedacht: Meer illustraties, kortere artikelen en er zijn richtlijnen opgesteld voor de schrijvers van Opbouwartikelen.
Tot tevredenheid van de lezer, zo blijkt uit de enquête die onder Opbouwlezers werd gehouden: 91 procent vindt de gewijzigde vormgeving een verbetering.
Wereldgodsdiensten
Meedoen en -denken was niet alleen 's middags aan de orde. AI eerder, namelijk tijdens het morgenprogramma, werd het vergaderend publiek ingeschakeld. In groepen werd gesproken over het thema dat ds. Pieter van Kampen eerder inleidde: 'Is er maar één Naam? Ons geloof temidden van de wereldgodsdiensten'.
Van Kampen, tevens één van de Opbouwredacteuren, kon met dit thema prima uit de voeten. Hij beschikt over een grote kennis ten aanzien van de wereldgodsdiensten, schreef daarover ook een aantal boeken en publiceerde onlangs een serie artikelen in Opbouw over het Boeddhisme.
Hij stelde in zijn toespraak een aantal essentiële vragen aan de orde: Is er maar één Naam? Welke namen zijn er dan nog meer? Hoe gaan we daar als christenen mee om, ook binnen de kerk zelf?
Barrières
Naar aanleiding van Van Kampens betoog en een viertal vragen werd in groepen nagedacht en gesproken over dit onderwerp. Veel deelnemers konden ervaringen uitwisselen ten aanzien van het praten met andersgelovenden over Christus. Men herkende veel in de barrières die ander ondervindt of verhalen over de manier waarop andersgelovenden kunnen reageren. Iedereen was het er uiteindelijk wel over eens dat je je eerst in een andere godsdienst moet verdiepen, voordat je metde aanhanger ervan in gesprek gaat over geloven en Christus.
Een verdere uitwerking van het ochtendprogramma wordt hier achterwege gelaten. Te zijner tijd verschijnt Van Kampens toespraak integraal in dit blad.