De kwaliteit van het bestaan
1996-05-17
Over dit onderwerp refereerde aan het begin van dit jaar Prof.Dr. A. van den Beukel tijdens de predikantenconferentie van de Gereformeerde Bond.- Jaargang 40
- nummer 10
Dr.Ir. Van der Graaf heeft hiervan één en ander weergegeven in 'De Waarheidsvriend'.
Hij vermeldt nl. het volgende:
Als voorbeeld van het instorten van machten noemde prof. Van den Beukel het ineenstorten van het kolonialisme, de bevrijding van de zwarte Amerikanen en de ineenstorting van de Sovjet-Unie. Zo zou ook de technocratische macht ineen kwmen storten: "Het zou van ons, christenen, kunnen komen.
Moeten komen misschien wel. Staat aan de bakermat van dat geloof niet dat jonge meisje uit het jaar nul, dat in een visioen de machtigen van hun tronen zag storten? En haar Zoon, die het had over een koninkrijk, niet van deze wereld, waar vrede zou wonen en gerechtigheid? " Wiens rijk geen einde zal hebben", zegt de geloofsbelijdenis van Nicea. En noemen wij ons geen burgers van dat rijk? Vreemdelingen op aarde, op zoek naar een betervaderland?
Dan zullen we wel een keer moeten veranderen, andere mensen worden.
Met dat afgedankte woord: ons bekeren. "Maar gij geheel anders", zegt de apostel, "gij hebt Christus leren kennen"."
Tijd
Van den Beukel vroeg tenslotte bezinning op het begrip tijd:
"In het begin heb ik het gehad over de tijd, de tijd van de natuurkundigen, de tijd die gemeten wordt in gelijke tijdsdelen, in seconden. De tijd van de tijdmachine, de klok. De tijd die geld is. Iedere dag is even lang als iedere andere dag.
Wat een onzin, dames en heren. We weten toch allemaal uit ervaring dat dat onzin is? We weten toch dat er uren zijn die eeuwigheden lijken te duren, die niet om door te komen zijn, en dat er dagen, jaren zelfs, zijn die omvliegen?
We weten toch dat de tijd zoals wij die beleven niet in seconden wordt geteld, maar in kwaliteit? In goede en kwade dagen, in uren van intense vreugde, in jaren van verdriet. Dat het er niet om gaat hoe lang we leven, maar hoe we leven, om zin om betekenis. "Men kan wel oud van jaren, maar jong van uren zijn", zegt de dichter Constantijn Huygens.
Van God wordt toch ook gezegd door de psalmdichter: "Voor Hem is één dag als duizendjaren en duizendjaren als één dag?" Voor mij betekent dat gewoon dat God leeft, omdat Hij de tijd niet telt in seconden. Omdat voor Hem één dag Auschwitz wel duizendjaar of nog veel langer duurde."
Deze indringende opmerkingen van Van den Beukel zijn onze overweging ten volle waard.
Ze zijn van eminente betekenis voor onze geloofsbeleving!