Werk aan de winkel
1996-10-04
Wachten moet je, op je beurt. Op het postkantoor-nieuwe stijl, met die open balie, wachten we fijn samen in het ene zaallje tot we naar voren mogen komen. Natuurlijk wel achter het privacystreepje, om de klant-in-behandeling niet af te kijken of af te luisteren. Maar als de nummerverklikker verspringt en het getal komt van het papiertje dat jij uit de rol getrokken hebt, dan ben jij het die gaat. Dan mag jij je zaakjes doen. Daar ga je voor, heet dat tegenwoordig.- Jaargang 40
- nummer 20
Dat is gewoon in onze boodschappen wereld, tot de slager aan toe. 'Wachten en hup, opschieten', op de rij af. Zou er nu ook zoiets als 'de volgende' zijn tussen de verschillende generaties? Generaties zijn geslachten, de elkaar opvolgende rijen van mensen die hun schouders zetten onder het werk in de wereld, maatschappij, kerk en samenleving. En we hebben het wat over die generaties, momenteel. In de trant van: hoor, daar gaat de bel voor de volgende ronde. Kijk 'es wie eraan komt! Vroeger was dat nooit een probleem.
Geslachten regen zich als vanzelf aaneen. De één nam stilzwijgend de plaats van de ander in, een volkomen natuurlijke gang. Maar vandaag zitten we met het gevoel dat er gaten vallen in het mensenkleed, grote gaten. En dat er schakels ontbreken in de keten van continuïteit. Net of het hapert in de overdracht. Of de één de ander het emmertje water niet meer aanreikt, of er uit de rij wordt gestaan. leder heeft wel iets te horen of te lezen gekregen over de zogenaamde Generatie Nix. Zo noemen ze toch die jongeren van nu, leeg opgegroeid, en leeg opgevoed? Zonder een portie waarden, normen en idealen.
Generatie Nix heet het geslacht dat eigenlijk niks heeft van binnen. De kale kip van wie je geen veren kunt plukken. Laat staan: gouden eieren verwachten. Want de Nix-ers zijn het product van ouders die zelf de patatgeneratie hebben uitgemaakt. Die de protesten deden en die de heilige huisjes omverschopten in - weet u nog - de roerige zestiger jaren. Hun eigen kroost gaven ze niet of nauwelijks hartelijke bagage mee. Dat heb je ervan. Nix. Dus is het slecht kersen eten, als er geen pit meer in zit. Toch moeten we maar niet wanhopig worden, echt niet. Want de Geest van God is er ook voor Nix. Die Geest heeft altijd al jonge mensen aangevuurd. In een flits zien zij vaak de dingen waar een ander nog niet van dromen kan. Dat is het verrassende van jong talent. Veelbelovend. Wacht maar af! Is het dan nu al dat het begint te G. WYkhuizen-van Vuuren ritselen? Mensen die het weten kunnen, zeggen dat er verandering staat aan te komen. Verandering? Verbétering noemen ze het! De generatie Nix - ja, u raadt het al - schijnt haastig te worden opgevolgd door de generatie Next. Dus: van Nix naar Next. Grappig hè, een beetje zitten spelen met woorden. Wat schuiven met letters. 't Maakt nauwelijks verschil. Maar ho 'es effe: daar zit 'm nou juist de kneep! Een wereld van verandering schuilt tussen Nix en Next!
Next - 'de volgende', betekent datmaakt dat we staan te popelen om over het privacylijntje mee te komen.
Gloeiend interessant wat de volgende gaat doen met zijn nummertje aan het samenlevingsloket! Menswetenschappers constateren dat er een nieuwe godsdienstigheid groeit. Dat het afzetten tegen een God, die ze dood en begraven hadden verklaard, over is. En dat min of meer geestelijke waarden als idealisme, betrokkenheid, aanbidding en verering van het heilige de kop weer beginnen op te steken. Nederland verandert. De leegheid te boven, tjonge wat zal dat heerlijk zijn! Allemaal weer religieus. Dus toch weer gewoon als vroeger? Pas op: de Next-ers beleven die dingen wel op hunne wijs. Ze hebben bijvoorbeeld niks op met boeken vol leerstelligheid. Ze besprokkelen de dingen voor de binnenkant zelf bij elkaar. En dan is het niet zozeer met hun verstand als wel met hun gevoel dat geloven in God. Voor dat gevoel zoeken ze veel in zichzelf. En ze maken natuurlijk gebruik van de automatisering: zappend langs internet en de tv raakt hun religieus winkelkarrelje vol.
Het is allemaal nogal gecomputeriseerd, zou je zo zeggen. Een beetje menselijke sturing en vertellen hoe de zoekers van vroeger langs heilige paden zijn gegaan, dat mocht er volgens ons wel bij. Vindt u ook niet dat het een geweldige uitdaging aan de kerk is om de nieuwkomers van Next te helpen? Zitten zij en wij eigenlijk op te wachten. De volgende, a.u.b.!
Vooral als het met de vorige wat minneljes is gegaan. Voor mijn gevoel zitten er nog klantvriendelijke verrassingen in het levenspakket! En is er werk aan de winkel voor de kerk.
Dit artikel is van de hand van Ds. B.H. Weegink te Katwijk aan Zee. Wij kwamen het tegen in het: 'Hervormd Weekblad'. Het is een must voor de kerk in te spelen op de realiteit van de huidige samenleving en de ogen wijd open te hebben en te houden voor de religieuze ontwikkeling, die zich onder de jongeren voltrekt. Wie zijn tijd niet bijhoudt krijgt waarschijnlijk geen kans meer de schade in te halen. Laten wij goed beseffen, dat het niet gaat om ons zaakje, maar om de grote zaak van de levende Here Jezus Christus, die ook nu mensen, jong en oud, wil bereiken met de alomvattende boodschap van zijn bevrijdende evangelie!