Op losse schroeven
1996-11-29
Joh. 5: 1-18 verplaatst ons naar het badwater Bethesda (= Huis der barmhartigheid?). De vijf zuilengangen ervan waren volgepakt met menselijke wrakken die wachtten op het in beweging komen van het water. Als dat gebeurde, duwde en stompte zich een kluwende en worstelende menigte naar het water. Want wie het eerst in het water was, zou volgens het volksgeloof genezen. Natuurlijk was er in al dat gedrang nooit iemand het eerst. Er waren er altijd wel een stel tegelijk. En elke keer weer strompelde de massa dan ook teleurgesteld en kleddernat weer naar de matrasjes. Een deel van vers 3 en 4 staat tussen vierkante haken om aan te geven dat dit deel niet tot de oorspronkelijke tekst behoort. Dat is maar goed ook. Want God had met dat onverkwikkelijke gebeuren niets uit te staan. Zijn barmhartigheid speelt geen sadistische spelletjes met menselijke wrakken, zoals de Duitse kampbeulen dat konden doen.- Jaargang 40
- nummer 24
Jezus geneest daar op een sabbat een man die al 38jaar lang ziek was. Met zijn opgerolde matras verlaat die man Bethesda. Het was nog nooit zo echt sabbat voor hem als nu. Maar dan komen de vertegenwoordigers van de kerk. Met hun sabbatswetjes willen ze hem de wezenlijke sabbat afpakken.
Helaas gebeurt dat ook nu nog. Dan worden mensen die tot de vrijheid in Christus komen, weer ingepakt door kerkelijke wetjes. Als men merkt dat Jezus erachter zit, komt men op Hem af En dan zegt Hij iets dat de deur helemaal dicht doet: mijn Vader heeft zonder ophouden gewerkt tot nu toe en daarom rust Ik ook niet. Met die woorden worden niet alleen de rabbijnse tradities overboord gegooid, maar wordt ook de sabbat zelf op losse schroeven gezet. Jezus brengt de sabbat tot vervulling door zonder ophouden door te werken. Van nu af is elke dan een werkdag. Je kunt ook zeg' gen: van nu af is elke dag een sabbat, een dag waarop de vloek over ons werken doorbroken is en waarop we ontspannen mogen zijn, vol van de rust die Christus geeft.