Uiterlijk

1996-11-29
  • Jaargang 40
  • nummer 24
Mijn dochter wordt gepest door een jongen uit de hoogste groep, die haar dingen toevoegt als: abnormaal. mongool, trutwljf en meer van dat fraais. Natuurlijk probeer je er wat aan te doen maar voordat het ophoudt is het kwaad allang geschied. Ze zal zich toch gaan afvragen of die knul enigszins gelijk heeft, wat er aan haar mis is. Haar zelfvertrouwen krijgt een knak. Het ellendige is dat leeftijdsgenoten vaak meer invloed hebben op elkaar dan ouders op hun kinderen. Eén rotopmerking kan tien positieve van je moeder (die immers altijd van je houdt) teniet doen. Zelf was ik een onzeker kind dat ook vaak het mikpunt was. Ik herinner me dat ik mijzelf erg lelijk vond toen ik opgroeide. Het heeftjaren geduurd voor ik daar een beetje overheen was. Ik durfde bijvoorbeeld niet naar het zwembad. Mijn sociale leven stond onder grote druk omdat ik het moeilijk vond mijzelf te zijn. Want wie was die 'ik'. Wat een verrassing te ontdekken dat mijn 'ik' veel acceptabeler was dan ik vermoedde.
Als ik nu de foto:s uit mijn jeugd terug zie, vind ik het dubbeljammer van die verloren jaren. Ik was een heel normaal en zelfs aantrekkelijk meisje. Net zoals ik nu doe, verzekerden mijn ouders mij dat er niets met mij aan de hand was. Zelfs het feit dat Jezus mij wel accepteerde zoals ik was, hielp mij er niet overheen. Zoiets is niet voldoende omdat het op die leeftijd zo belangrijk is dat je je door de mensen om je heen geaccepteerd weet. Het maakt pubers extra kwetsbaar, hun geloof kan veel sneller beschadigd worden.
Daarom is het zo belangrijk voor ons als ouders of als bijvoorbeeld jeugdwerkers, om goed op te letten hoe je kinderen met elkaar omgaan. Ook je eigen kinderen erop wijzen dat ze zich moeten gedragen zoals Jezus deed kan af en toe best nodig zijn.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief