De kleine profeet
1996-12-13
"Mam, het is zo fijn dat ik iets heb om naar toe te leven", staat op de rouwkaart van Pieter, overleden op 12 mei 1995 op de leeftijd van 12 jaar. Het verhaal van Pieter, die op 6-jarige leeftijd geopereerd wordt aan een kwaadaardige hersentumor, eerst opknapt en later weer ziek wordt Pieter,die naarmate hij zich beroerder voelt, meer en meer verlangt naar een nieuw leven in vol vertrouwen op zijn Vader in de hemel. Nog meer het verhaal van zijn moeder Tettie Hordijk-Van der Wielen, die na het overlijden van haar moeder aan kanker in 1980, een angst kent, een panische angst voorkanker. De angst, die werkelijkheid werd, toen Pieter in 1989 een hersentumor bleek te hebben.Tettie beschrijft tot in detail het gevecht met haarzelf. haar leven, haar geloof dat teruggebrachtwordt tot weten, alleen maar met het verstand, maar dan zonder vertrouwen. Tijdens de ziekte en het sterven van Pieter ervaart zij dat God in die moeilijke omstandigheden zijn kinderen niet in de steek laat. Gods zorg, liefde en trouw zijn ook in het donkerste lijden een dragende kracht. Een aangrijpend, ontroerend en niet zonder herkenning te lezen boek, dat rechtstreeks uit het hart geschreven is.- Jaargang 40
- nummer 25
Tettie Hordijk-Van der Wielen, De kleine profeet: 'onze Pieter had kanker'. Uitgeverij De Vuurbaak, Barneveld (ISBN 905560 080 6 - f 19,75)