Paapse mis
1996-05-31
Het is al een tijd geleden, maar de situatie staat me nog levendig voor de geest. Je neemt een studievriend mee naar jouw Nederlands Gereformeerde kerk. Niet zomaar een vriend. Hij bekleedt een kerkelijk ambt in de Rooms-Katholieke kerk. En laat nu uitgerekend op die zondagmiddag de dominee over de 'vervloekte paapse mis' preken. Ik had het kunnen weten, zondag 30 was aan de beurt. Maar ja, daar denk je niet aan als je thuis een afspraak maakt.- Jaargang 40
- nummer 11
Eerlijk gezegd heb ik die middag niet zo erg opgelet. Ik was veel te bang dat de dominee iets zou zeggen dat tot een vertroebeling van onze vriendschap zou leiden. En dan alleen die 'vervloekte afgoderij' al: hadden de opstellers van de catechismus dat nu niet even iets anders kunnen formuleren?
AI was het alleen maar voor deze zondagmiddag. Nu zat ik in de kerk naast iemand die zich regelmatig bezondigde aan vervloekte afgoderij....
De dominee legde het allemaal uit voor de gemeente. Voor mijn idee op een genuanceerde manier. Hoewel: je wist maar nooit. Hoe komt zoiets over? In ieder geval hoorde ik met een zucht van verlichting het 'amen' na de preek. Misschien dat die zucht nog een paar banken verder te horen was.
Na afloop van de dienst vroeg ik onze gast voorzichtig hoe hij de preek had gevonden. Hij leek er niet mee te zitten.
Met zijn sappige zuidelijke accent, zeer verwant aan dat van Thijs Wöltgens, zei hij: "Och, iedereen heeft toch zo zijn eigen ideeën?" "Ja, maar stoor je je daar niet aan?" wilde ik nog even voor mijn eigen zekerheid weten. "Nee hoor, absoluut niet, geen sprake van.
Ik ga toch niet naar jullie kerk om een preek van een pastoor te horen?"