In dat huis daar woont een vrouw
1996-06-14
In het huis van de zendeling woont ook een vrouw- Jaargang 40
- nummer 12
Wij rijden op de lange eentonige weg van Johannesburg naar Vrijheid Tjeerd. zendeling van Bunschoten-Spakenburg.
zit achter het stuur Paul.
ouderling van Amersfoort, zit naast hem Alsof hij geen hele nacht vliegen achter de rug heeft. zo geanimeerd zit hij met Tjeerd te praten. Wij. Koos en ik.
zitten tweede rang. en hoewel ik mezelf voorgenomen heb wakker te blijven om niets te missen van het land waar we doorheenr!Jden. zak ik tedere keer een beetje in slaap.
Na een ko1fiestop rijden we via een bochtige smalle pas KwaZulu Natal binnen.
Nu zijn we in dat gedeelte van Zuid-Afrika waar onze zendelingen werken.
Dit is een visitaüereis voor de mannen.
En ik ben meegegaan omdat mijn nichtje Yt. getrouwd met de zendeling .
van Leerdam. hier woont en werkt. En ook om eens te zien hoe de andere zendelingsvrouwen het maken. Want dat lijkt mij toch niet gering: voor je hele leven land en familie te verlaten en zover weg te moeten wonen omdat je man daar zijn werk heeft.
Je mag dan wonen in een aardig huis met een grote tuin (kom daar in Nederland eens om. je betaalt je blauw voor zoiets) maar er loopt geen spoorlijn naar Amsterdam of Utrecht. En even lekker winkelen en dan koffiedrinken bij een gezellige tent. Kun je wel vergeten.
Goed, je woont in een schitterend gebied en de. zon schijnt bijna elke dag.
De lucht is zo helder en schoon. dat .kennen wij in Europa niet meer. Maar als je vader.ziek is. stapje niet even in de auto om hem op te zoeken.
En wat denk je van de zondagen. Lekker samen naar de kerk?
Als je kinderen klein zijn; neem je ze misschien mee. die lange hobbelige weg naar een kerkje of een hut in the middle of nowhere. En misschien kun je dat allemaal prima aan. Heb je liefde voor dit werk en doe je er zelf ook het nodige aan.
Je hebt een bepaald soort dapperheid nodig als vrouw van een zendeling. Je man moet het aandurven. maar jij niet minder. Je kunt er nog zo idealistisch over denken thuis. in het tot in de puntjes geregeld Nederland. Maar als je daar dan bent, en het werk komt op je af, dan kom je jezelf ook tegen. En dan blijkt. of je er echt tegen kunt. Want het is niet te vergelijken met het leven in Nederland.
Meisjes. ik wens jullie sterkte op dat toch wel eenzame plekje. Als jullie met man en kinderen met verlof komen. dan kijken wij naar jullie uit. Wij. van de zendende en steunbiedende kerken zullen jullie warm ontvangen. En met interesse naar jullie verhalen luisteren op een zendingszondag of -avond.
Terug op je basis moetje dan het gevoel hebben: in Nederland zijn mensen die voor ons bidden en die ons steunen. En dan ga je er weer tegenaan.
Ytje Veefkind-Eenkhoom