POTTENBAKKER - In memoriam 3 -
1995-02-10
Oude broeder.- Jaargang 39
- nummer 3
Ik zeg het uit de grond van mijn hart: 'broeder', Er zijn mensen die het daar niet makkelijk mee hebben gehad. En eerlijk gezegd: hijzelf heeft het de mensen ook niet makkelijk gemáákt. Zelfs de ervaren ziekenhuis-dominee begreep hem niet.
De avond voor de operatie zei hij: 'Ik doe me wel eens groot voor'. Maar hij' voegde eraan toe: 'Als je zo 'n aanval hebt, dan weet je wel dat je niets bent en niets kunt'.
Toen, en eigenlijk al jaren eerder, tijdens een gesprek naar aanleiding van Psalm 139, begon voor mij de herkenning van deze mens als broeder.
De dag van de begrafenis was een stormachtige dag. Stormen zijn door zijn hart gegaan. Tijdens lange gesprekken in de ziekenhuizen heeft hij dat hart voor mij geopend. Hij leerde loslaten, 'uit handen geven. In het centrum van de laatste storm werd het stil.
Zijn brede lach. zijn grapjes waren geen blijk van oppervlakkigheid.
Hij was blij met kleine dingen: een jongetje dat trakteert, een nieuw snoer aan zijn scheerapparaat, een plagerijtje van de zuster. Geen oppervlakkigheid, 0 nee!
'Hebt u de duivel wel eens lachend afgebeeld gezien, dominee?' De duivel heeft altijd een lelijk gezicht en venijnige horens.
Maar Jezus wordt afgebeeld met een stralenkrans om zijn hoofd.
En als je weet dat je met de dood in de schoenen loopt, en je kunt dan toch nog lachen en grapjes maken, en genieten van de kleine dingen, dan is dit de goede Geest in jou. Dan heeft Christus gestalte in je gekregen.
Ik vind dit een diepere wijsheid dan veel vroom gepraat dat écht oppervlakkig is. Later ben ik er nog eens op teruggekomen: 'Ik was blij met wat u hebt gezegd. Ik heb er veel over nagedacht.
Ik zal er nog aan denken, als ikzelf een oude man ben en als u er niet meer bent.' Dit ontoerde hem. 'Je moet er wat van maken, dominee. Een pottenbakker kan wat moois maken van een klomp klei. Maar als hij dat niet doet, blijft het een lelijke klomp klei.
Het wás een lelijke klomp klei. deze laatste storm, deze slopende ziekte.
Maar hij heeft er wat moois van gemaakt.
Hij heeft geduldig geleden en is ontslapen in vast vertrouwen. "Vader, red me! Nu kan het nog!' Een oude man die om zijn Vader roept - is die niet geworden als een kind?
Een kind, 'dat met beloven des avonds wordt te rust gebracht ... '.