Jezus lijdend aan de kerk
1995-04-07
" ..en toen hij van verre een vijgeboom zag, die bladeren had, ging Hij daarheen om te zien of Hij er ook iets aan vinden zou. En erbij gekomen vond Hij er niets aan dan bladeren; want het was de tijd niet voor vijgen.- Jaargang 39
- nummer 7
En Hij antwoordde en zei tot hem: Nooit ete meer iemand vrucht van u in eeuwigheid! En zijn discipelen hoorden het ... " (Mark. 11,13-14).
Irritatie
Onredelijk van Jezus! Het lijkt wel alsof hij geïrriteerd is, en daarom uit zijn slof schiet.
Misschien was Hij het ook wel.
Maar waardoor raakt een mens gespannen en nerveus?
Als er iets is wat je helemaal in beslag neemt en waarover je je opwindt.
Wat hield Jezus bezig?
De toestand in de tempel van de Jeruzalem.
(Mk 11,11).
De tempel: Bedoeld als een 'venster op God'.(1 Kon 8,27-30 v.v.).
Maar de tempel is geen venster op God. Integendeel: het geeft alleen maar zicht op het bedrijf van de mensen, waarin het draait om gewin. (Mk 11,15-19).
Van deze dingen is Jezus vol, als hij de volgende dag opnieuw op weg is naar oe tempel.
Onderweg krijgt hij honger. 'En hij ziet in de verte een vijgeboom in blad.
Vijgeboom
Een vijgeboom is een van de weinige bomen in israel, die 's winters kaal zijn. En het blad aan de boom duidt de komst van de lente aan. Alleen in de lente immers valt een boom met blad op.
Het bijzondere van de vijgeboom is verder, dat hij drie maal per jaar vrucht draagt. De eerste keer in het vroege voorjaar, als het blad eraan komt. Dan zetten zich namelijk kleine vruchtjes op de takken van het vorige jaar. Ze zijn niet zichtbaar. Je moet de bladeren wat vaneen trekken en ze echt zoeken. Ze zijn ook niet erg lekker, maar in elk geval wel eetbaar.
Daarna ontwikkelen zich op diezelfde oude takken nog een keer vruchtjes.
Die zijn rijp in de voor-zomer. En tot slot zijn er dan de vruchten, die groeien aan de nieuwe loten. En die zijn pas in augustus rijp. Dat zijn de beste vijgen. Dàn is het ook de tijd voor vijgen ..
Het is-lente en dus de tijd nog niet voor vijgen. Jezus stapt op de vijgeboom af en zoekt vrucht. Niet de echte vijgen zoekt hij, maar die kleine 'voorvijgen'.
Maar Hij vond ze niet. Een teleurstelling.
Een boom, die niet geeft, wat hij belooft.
Honger naar God.
En dan versmelten de gedachten van Jezus met deze vijgeboom. Deze onvruchtbare vijgeboom geeft precies weer hoe het met de tempel in Jeruzalem gesteld is.
Jezus heeft honger. Hij zoekt vrucht om zijn honger te stillen.
Het hoeft maar een klein vruchtje te zijn. "Daar is een vijgeboom in blad, daar kan ik mijn honger stillen ...."
Zo voelt dat dus als je honger hebt naar de aanwezigheid van God. "Daar is de kerk. Daar zal het zijn: genade, vrede en liefde ...," Maar je vindt menselijk bedrijf, menselijk geschrijf, menselijk lawaai.
Wat kun je je daar kwaad over maken!
Dat mensen zo het zicht op God kunnen verduisteren.
De irritatie over de vijgeboom is de irritatie over het verduisterde venster op God. En Jezus reageert met een vervloeking: Nooit ete meer iemand vrucht van u in eeuwigheid.
Deze tempel heeft afgedaan. Er zal een andere tempel moeten komen, een nieuw venster op God.
En die tempel is Jezus zelf. Hij die gezegd heeft: meer dan de tempel is hier ...
Ook ons lijden aan de kerk heeft Jezus op zich genomen.
Om het te dragen. Om het weg te dragen.
Wat mag je van de kerk verwachten?
Wat verwacht je van de kerk?
Er is iets wat je aantrekt. De sfeer, de muziek, het gebouw, de predikant, de preken, de wijsheid, de traditie, de kunst, de mystiek ...
Maar: het is allemaal blad. De geestelijke honger wordt er niet door gestild.
Daarvoor is vrucht nodig.
De vrucht van de liefde als teken van Gods genade en de aanwezigheid van Zijn Geest.
Maar dat valt altijd zo tegen in de kerk.
De kerk belooft altijd meer dan ze kan geven. Zij is als een vijgeboom in de lente. De echte vijgetijd moet nog komen.
Voor het grootste deel leeft de kerk in de verwachting van wat haar gegeven wordt.
Maar het is ook weer niet zo, dat je helemaal niets mag verwachten. Wat je mag verwachten van een kerk in de lente, is zo'n voorvijg. Een klein vruchtje. Het is nog niet wat het wezen moet. Maar: het is een teken van wat komen gaat. En toch: nu al voedzaam.
Nu al weldadig en honger stillend.
Je kunt ze vinden, als je toetreedt (vs 13) en de moeite neemt om het bladerdak vaneen te schuiven ....
Een weg.
We hebben zo onze irritaties over de kerk. Dan vliegt het je aan en je denkt: hoe kunnen mensen het zicht op de liefde van God zo verduisteren.
Je zegt: weg ermee ...
Dat zei Jezus ook. Maar Hij deed meer. Hij was zelf venster op God..
In zijn liefde voor de zijnen, tot de dood aan het kruis ..
Daarmee heeft Hij een weg geopend voor allen die met Hem mee tijden aan de godverduistering door de kerk.
Wees zelf venster op God.
Jezus deed dat.
Wij mogen dat doen uit kracht van Hem. In verbondenheid met Hem. In navolging van Hem.
Door een leven gestempeld, dat het stempel draagt van Zijn Geest: liefde, dienst, offer ...