Speelkwartier - In memoriam 7 -

1995-04-07
  • Jaargang 39
  • nummer 7
Een stralende voorjaarsdag: zon, blauwe lucht, vogels, sprietelend leven overal. Achter de heg van het kerkhof joelen de jongens en meisjes op het schoolplein.
Het is speelkwartier als we met ons drieën achter het kleine kistje gaan.
Dit juichende van het voorjaar heeft hij nooit gezien; spelen met zijn vriendjes zal hij nooit.
Ondeugend-zijn, verdriet-doen ook nooit. Sommigen van zijn kinderen geeft God zo weinig leven, dat ze aan zondigen niet toekomen. Het 'eindelijk' van het doopformulier - .Joäet wij eindelijk onder de gemeente der uitverkorenen in het eeuwige leven onbevlekt gesteld zullen worden" - is er voor hen meteen al.

"Wat zal hij opkijken, als de Here terugkomt", zegt zijn moeder.
Ja, wat zal hij opkijken! Versierd in zijn verstand met ware en zalige kennis van zijn SChepper en van andere geestelijke dingen; in zijn wil en hart met gerechtigheid; en overzulks geheel heilig.
En wat zullen wij opkijken van hem!
Gedoopt worden kon hij niet. Dit had tenminste deze lichtzijde, dat er ook niets verondersteld kon worden. Er is niets te veronderstellen, er is alleen maar zéker te weten. Verboden twijfel.
geboden zekerheid.
Heilig. genadeverbond. verkiezing.

Hij en wij - wat zullen we opkijken!
De pleinen der stad zullen vol zijn van jongens en meisjes die daar spelen.
Daar bidden we om.

Hij ging slapen, hij was moe.
deed zijn beide oogjes toe; Here. houd ook in de nacht over hem getrouw de wacht.

t Boze kleefde hem ook aan.
zie het, Here, toch niet aan: schoon onze zonden vele zijn maak om Jezus' wil ons rein.

Doe hem dankbaar en gezond opstaan in Uw morgenstond: als hij zijn ogen opendoet.
lacht Uw zon hem vriendelijk toe.

Zorg voor onze kinderen. Heer: geef geloof en hoop ons weer: ja voor al Uw kinderen saam bidden we U in Jezus' naam.
Amen.

Meld je aan voor onze gratis nieuwsbrief