Zsolt (3)
1995-06-16
"God is trouw!"- Jaargang 39
- nummer 12
Ze zei het heel overtuigd.
Niet, dat ze niet verdrietig was.
Ook zij had tranen in de ogen gehad.
Ook zij was verpletterd geweest, toen het bericht kwam, dat haar lieve neef dood was gevonden.
En wad had ze beschermend om haar jongere neef heen gestaan, toen hij hartverscheurend huilde om z'n broer, die in de kist lag.
Maar toen de familie en de vrienden thuis waren, zei ze het. "God is trouw".
Tante Kati, als jong ingenieur naar Zwitserland gegaan.
Samen met haar man, ook ingenieur, een bestaan opgebouwd.
God speelde niet zo'n grote rol meer in haar leven.
Het geloof dat ze had, was nog een stille herinnering aan wat ze vroeger mee-gekregen had.
Het lag te sluimeren in de windsels van de tijd.
Tot ik ineens de naam Jezus Christus noemde in het gesprek met haar.
Het was Pasen geweest.
Opstanding.
Leven in de dood.
"Hoor je dat, Kati?
Léven!"
't Leek of ze zich iets herinnerde.
lets uit haar kinderjaren.
Een stukje paradijs in de woestijn.
Hoop temidden van vertwijfeling.
Haar ogen lichtten op.
Buiten liep de vader van Zsolt Een beschadigd mens.
Hersenen aangetast door de alcohol.
Het enige probleem dat hij had, was de 'Schmutzigkeit' rondom zijn huis. o God, ontferm U over hem...
Binnen was een vrouw met een diep verlangen naar de levende hoop.
Toen, ineens, kwam het er uit: "Gott is treu!"
Ondanks machten, die een spoor van vernieling door ons leven trekken.
Schijnbaar waren er machten, die sterker waren dan Zsott.
Hij werd meegesleurd en kwam in een maalstroom van deze machten terecht.
Hij tastte rond en vond nergens houvast.
Maar God hield vast.
Zijn liefde bleef intact.
Wie zou ons iets kunnen maken, als God alles maakt? Hij is toch de Schepper en de rest, ook elke macht, is maar een schepsel?
En geen schepsel kon Zsott van Gods liefde scheiden.
Kati had het gevonden.
Inderdaad, God is trouw!