Come-back van het echte leven?
1995-08-25
Veronica is vanaf 1 september een commercieel station. De presentatie van haar toekomstige programmering liet er geen twijfel over bestaan: Veronica is en blijft een zelfverzekerde meid. Veronica springt als keiharde ob6sie van het beeldscherm af. In haar programmering neemt reality- TV daarbij een grote plaats in.- Jaargang 39
- nummer 17
Dat is niet iets nieuws, maar reality-TV zit wel in de lift. Het eerste reality-programma, Rescue 911 kwam uit Amerika.
De titel verwijst naar een meldingsnummer voor ongevallen. Stuur een camera met politie, ambulance en brandweer mee en je hebt drama uit het echte leven. Dat is zo'n beetje de opzet. Er is ook een Nederlandse versie met de weinig verrassende titel 06-11 weekend. Het echte leven blijkt de kijker temidden van alle fictie te fascineren.
Ook allerlei programma's met een verborgen camera doen het daarom weer goed. Taxi en De kapper, zijn twee voorbeelden hiervan. Veronica wil nu deze hang naar realiteit uitmelken. Verborgen camera, reality TV en zelfs reality drama (de nieuwe soap 20 Plus) moeten er mede voor zorgen dat Veronica geen commerciële flop wordt. Is dit een teken dat mensen doorkrijgen dat we in onze ingewikkelde samenleving het contact met het echte leven verloren hebben? Of gaat het opnieuw vooral om schijn?
The Real Life
Het leukste reality-programma heeft de muziekzender MTV. The Real Life heet het. Een handjevol jongeren gaan voor een bepaalde tijd bij elkaar wonen. Ze krijgen een handcamera die de boel registreert. Tussen de home-video-beelden door zijn er persoonlijke gesprekken met de jongeren ingemonteerd. Favoriete items zijn relaties, identiteit, liefde en seks; dingen waar jongeren warm voor lopen dus. Toen ik het al zappend voor de eerste keer zag, viel me op dat het er best knullig uitzag. Juist dat zegt echter wat over de betekenis ervan. Eindelijk iets dat die supergladde Marlboro en Martin Bianco taferelen met voeten treedt. AI die ideale lichamen, feesten, avonturen en glamour hebben toch niets met ons dagelijkse - echteleven te maken? Veel jongeren zien dat scherp. En daarom boeit The Real Life hen en mij wel. Daarin zijn je klasgenoten en ben jezelf de hoofdpersoon en gaat het over vragen waar jij zelf mee zit. Niet op een schoolse manier: het lijkt er eerder op dat je het met een vriendenclubje zelf hebt gemaakt. Deze hang naar echtheid is meer dan een toevallige trend. Onze cultuur is zich bewust van het onechte en onoprechte karakter van veel in onze samenleving. AI die beelden, woorden, verhalen, ideeën, verwachtingen ... wat hebben die nu met het echte leven te maken? Veel jongeren zijn cynisch, maar zeker niet apathisch. Ze dromen wel degelijk, maar zijn daarin realistisch. De werkelijkheid is immers keihard.
Echt leven
Op zoek naar wat echt is - dat lijkt het motto. Als reactie op het wantrouwen tegenover traditie, ouders en maatschappij wordt het echte vooral gezocht in directe en intensieve ervaring. Stagediving, bungee-jumping, XTC en (naar smaak:) grunge of house. Wat is in het leven de moeite waard, waar kun je nog voor warmlopen, wat is leuk, spannend en echt? Nietzsche sneerde: "Als christenen verloste mensen zijn, waarom zien ze er dan zo weinig verlost uit?". Deze vraag zou ons weer even alle adem moeten benemen. Het is alsof we op de Karmei staan: welke God is . de echte God, de HERE of Baäl? Nu niet te gemakkelijk zeggen dat we als christenen echt zijn. Is er echt écht leven in onszelf, in onze relaties en in de gemeente? Niet perfect (dat zou het haast verdacht maken), maar wel echt? En durven we zijn Geest het onechte aan te laten wijzen? Zijn Geest is leven en door Zijn aanwezigheid worden wij steeds meer echt mens, zoals God ons bedoeld heeft. Dat is direct en intens evangelie. Onze tijd smeekt om deze echtheid.