Hoe lang nog?!
1995-10-06
In Psalm 82 is het God die indringende vragen stelt bij de toestand in de wereld. HOE LANG NOG heerst het onrecht op aarde? Burgers afgeslacht, baby’s vermoord in de buik van hun moeder, het Westen badend in weelde terwijl miljoenen creperen. Wanneer gebeurt er wat? Op onze veelgehoorde vragen: waarom doet Gód niets? Is Hij er wel? Antwoordt Psalm 82 met profetische kracht: Hij staat in de raad der goden. Hij roept ter verantwoording. Hij dreigt dat er koppen gaan rollen. Dat is bevrijdend en beklemmend.- Jaargang 39
- nummer 20
Mythologie?
Ook vervreemdend.
Want wat moeten we met die mythologische uitdrukking: de raad der goden? De klassieke uitleg verstaat onder 'goden' menselijke ambtsdragers. In discussie met de rabbijnen maakt Jezus gebruik van hun exegese. (Dat hoeft een andere exegese nog niet uit te sluiten). Toch geeft de psalm stellig de indruk over bovenmenselijke machten te spreken (vs. 6v.). Apologetisch en vertroostend ontkent de psalm niet dat er godenmachten bestaan, maar plaatst hen absoluut onder de enig ware God èn Heiland. Zo haalt de psalm de angel uit de dreiging en verleiding die van virulent heidendom uitgaat. Paulus doet iets dergelijks in 1 Kor. 8:4-6. Hij spreekt daar op dubbele wijze over de afgoden: ze zijn er wel èn ze zijn er niet. Ze oefenen ontegenzeglijk invloed uit, maar in het licht van God, de Vader en dè Heer, Jezus Christus, blijven ze nergens.
Ook Paulus laat in het midden of die goden en heren nu in de hemel of op de aarde te zoeken te zijn. Wij kunnen ook vandaag deze bijbels-mythologische taal niet missen: er zijn in allerlei ontwikkelingen machten werkzaam die de gewone menselijke maat te boven gaan. Dat is toch een hedendaagse ervaring! Overheden, computernetwerken, onderzoekscentra, het grote geld, de georganiseerde misdaad, industrieën, de media, daarin hebben wij toch te maken met machten die we als bovenmenselijk ervaren. Velen hebben het onbehagelijke gevoel: er wordt over ons beslist, alle inspraak en democratie ten spijt. Er zijn krachten die gewoon hun eigen gang gaan, waar niemand meer vat op heeft. Ook regeringsleiders niet. Doodgriezelig. Psalm 82 verwoordt in mythologische beelden iets wat de moderne mens kent en vreest. Iets dat ons geloof in God op de proef stelt. De machten beheersen deze dolgedraaide wereld; God, waar bent u vandaag?
Gedelegeerde macht en Gods laatste woord
God staat in de raad van de goden en Hij houdt gericht vandaag.
Alle machten, hoe anoniem en ongrijpbaar voor ons ook, zijn bij de Allerhoogste met name bekend. Ze zijn geschapen en aangesteld om de mensheid te dienen. Hun misbruik van macht en positie is de oorzaak van veel ellende. Maar God behoudt het laatste woord. De machten worden op het matje geroepen. Als Hij zegt kom hier - dan komen ze; niet één blijft er achter. Gods laatste Woord is helder: het hoogste belang dat de machtigen moeten dienen in deze wereld is het belang van de zwakken en de weerlozen. De Allerhoogste hult zich niet in wollig taalgebruik. De psalm laat ook dreigende woorden horen: waar leiders en machten deze heldere waarheid van God negeren, daar gebeurt iets met ze: ze worden blind en dwaas en leiden een land, een volk, een wereld naar de ondergang. Alle grondvesten der aarde wankelen. De chaos! Leiders, overheden, militaire organisaties die aan Gods waarheid voorbijgaan, zullen zo profeteert de psalm - door God afgezet worden.
Zien we dat niet gebeuren? Toen maarschalk Tito, een god op aarde, stierf, ontstond er een vacuüm die opgevuld werd door de machten uit de hel. Voor de (voormalige) USSR vrezen we hetzelfde, en hoe staat het met de EG en de VS?
Het machtigste wapen
Het zou ons vreselijk bang moeten maken als wij niet wisten van psalm 82 en het hoge goddelijke beleid in al deze dingen - door de chaos heen zal God zijn eigen regering laten komen. En wij mogen, ja moeten daarom bidden - dat laatste vers,: sta op 0 God en richt de aarde want Gij bezit alle volken. Laat niet de satan de lege plaatsen innemen, maar neem het alles in uw eigen hand. Als wij vandaag de grondvesten der aarde zien wankelen, mag deze bede ons sterken. In de chaos hebben wij toegang tot de Allerhoogste. Zijn gerechtigheid zal komen. Elke doofpot open, iedere beerput leeg. In Jezus Christus heeft God laten zien hoe ver Hij gaat in zijn reddende gerechtigheid. Wat God eiste van de goden - om koste wat kost op te komen voor de zwakken en verlorenen -, dat heeft Hij zelf helemaal waargemaakt op Golgotha. Daar heeft Hij Zijn Zoon prijsgegeven.
Daar heeft de komende wereld rechter de bevoegdheid verworven om ons te redden van onze eigen, dodelijke ongerechtigheid. Wat is het belangrijk dat wij bidden om de gerechtigheid van Koning Jezus.
De enige gerechtigheid waardoor deze wereld gered kan worden. Dat is voor vandaag het gebed dat zijn Evangelie gehoord en aangenomen mag worden. Waar de grondvesten der aarde wankelen en de machten uit de hel hun laatste kans ruiken, is er één macht die de satan kan weerhouden: het Evangelie, een levende en getuigende gemeente, vol van de Heilige Geest. Mannen, vrouwen, jongens en meisjes die - levend van Gods reddende, barmhartige, genadevolle gerechtigheid - Zijn laatste Woord nu al gestalte geven.