Nederlands Gereformeerd in West-Brabant
1995-10-06
Kent u de Nederlands Gereformeerde gemeenten van Breda en Rijsbergen? Misschien was u eens te gast in een van onze diensten. Of mogelijk heeft u in kerkelijke kring van ons vernomen. Hoe dan ook, wij dachten dat het goed was onze gemeentes via dit blad te presenteren. Niet alleen omdat onbekend onbemind maakt. Maar ook omdat wij soms het gevoel hebben letterlijk en figuurlijk in een uithoek te zitten. En aan dergelijke gevoelens wil je dan wel eens uiting geven.- Jaargang 39
- nummer 20
Letterlijk in een uithoek. Inderdaad.
Tijdens een recente lezing van de heer A. Knevel, directeur van de Evangelische Omroep, durfde deze zonder enige vorm van schaamte te bekennen dat dit de eerste spreekbeurt was ten zuiden van de grote rivieren. De vraag bekruipt je dan of iemand soms een voorkeur heeft voor het warme (broeierige?) centrum boven de (ruige?) buitengebieden.
Toch realiseren wij ons goed wat het betekent, als wij trachten predikanten als gastvoorganger aan te trekken.
Het is begrijpelijk dat sommigen over de afstand dan niet heenzien. Ook al vinden wij dat natuurlijk erg jammer.
Even begrijpelijk is het dat emeritus predikanten zich eerder in het kerkelijk/geografische centrum van Nederland vestigen dan in West-Brabant. Maar ook dat helpt ons natuurlijk niet echt.
Figuurlijk in een uithoek. Ook dat.
Het zal u niet verwonderen dat het overgrote deel van de Westbrabanders Rooms Katholiek is in een nietpractiserende variant. En dat heeft zijn effecten. Op het gebied van evangelisatie bijvoorbeeld. Menigeen heeft 'geleerd' dat de kerk niet deugt. Het achterliggende (kerk)beeld is echter een karikatuur en het kind is met het badwater weggegooid.
Maar ook andere effecten. Onze gemeentes zijn klein (respectievelijk ca. 60 en 120 leden) en de leden wonen verspreid over geheel Westelijk Brabant. Dat geeft minder mogelijkheden tot gemeentelijke activiteiten en praktische problemen op het gebied van bijvoorbeeld catechisaties. En natuurlijk ook het effect dat kooltjes die verder van elkaar liggen meer moeite hebben om elkaar warm te houden. Menselijk gezien is er daardoor erg veel aandacht nodig om een ieder bij de gemeente betrokken te houden. Daarbij gevoegd dat de ledentallen van beide gemeentes sinds meerdere jaren dalende zijn, kunt u zich misschien voorstellen dat dit ons van tijd tot tijd een beetje het gevoel van vereenzaming geeft.
Tot zover de menselijke kant. Die wel erg somber klinkt.
Dwars daar tegenin gaat het besef dat wij onderdeel mogen zijn van Christus' wereldomspannende Kerk. Dat ook wij behoren tot dat gezin van die ene almachtige Vader. En dat geeft troost als het teruglopende ledental je soms te sterk voor ogen komt. En daarbij nog eens de verheugende constatering dat wij iedere zondag opnieuw het feest mogen vieren van het ongestoord bijeen komen om God te danken, te loven en naar zijn woorden te luisteren. Om vanuit dat perspectief om ons heen te kijken en te zien dat de velden wit zijn om te oogsten. Voorwaar, er is werk aan de winkel.
Waarom nu dit artikel?
Om u te vragen voorbede te doen voor de kleine gemeentes in het zuiden.U te vragen om eens bij onze zondagse vieringen aanwezig te zijn.Om ons goed op de hoogte te houden van gemeenteleden die in West-Brabant komen wonen. En om de predikanten te vragen onze preekverzoeken te (blijven) honoreren. Maar ook omdat wij vanuit de historie van onze gemeentes wel eens het gevoel hebben afgerekend te worden op een beeld dat niet (meer) met de werkelijkheid overeenkomt. Wij zijn ervan overtuigd dat onze gemeentes wel eens 'gereformeerder' zouden kunnen zijn dan sommigen ons toe lijken te dichten. Resumerend: Voelt u het spanningsveld tussen dankbaarheid aan God voor de instandhouding van onze gemeentes en de zorg voor de instandhouding, alsmede de hunkering naar een grotere gemeente? Zending bedrijven en toch Nederlander blijven? Dat kan in Brabant!